In mei heb ik bij Paul de Leeuw in de show gezeten. Mijn wens was dat Paul de Leeuw voor mij het liedje Medeleven zou zingen. Dat heeft hij ook gedaan. Afgelopen week had ik een andere CD opstaan, en hoorde ik het liedje na een lange tijd weer, onverwacht. En weer was ik er door geraakt. Het liedje bevat voor mij zoveel waarheid.
Waarom vertel ik dit? Omdat ik weer eens gemerkt heb, dat ik niet alleen ben.
Gisteren raapte ik, op een druk moment, even tussen door de post op. Daarbij zit een pakje van een voor mij, min of meer, onbekende. Iemand uit de Origamivereniging,die mij bij Paul de Leeuw had gezien, en om mij sterkte te wensen een pakje opstuurde.
Ontroerend vind ik die dingen. Ik word er ook even stil van.
donderdag, september 28, 2006
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Maar dat wist je toch al, Marrigje?
Je bent een lief mens, dus je verdient het om eens even in het "post"-zonnetje gezet te worden!!
Lieve groet
Irene
Ik blijf het bijzonder vinden. Vanmorgen vond ik een draak in de post, ook al zo bijzonder.
Die hangt nu dus voor het raam :o))
Ook al een "dubbelzijdige katapult" uit Nibbik bij de post gevonden?? Die is nl ook onderweg! ;-)) Zou ik alleen niet voor het raam hangen! LOL
Je verdiend het hoor meid.
Een reactie posten