Zaterdag

Sinds een paar maanden heb ik een hekel aan de zaterdag. Op zaterdag zijn mijn kinderen bij hun vader, en ligt er een lange, lege dag voor me. Ik plan hem altijd helemaal vol met klussen, die ik niet afkrijg. Om maar geen last van de leegte te hebben.

Vandaag was het zo'n lange lege dag, schijnbaar begin ik er aan te wennen. De dag was minder erg dan voorgaande. Ik had een boel boodschappen om te doen, en nog een paar klussen. En het beste van alles?? Ik kreeg prachtige visite, waar het goed mee lachen is. Wat we ook vol overgave gedaan hebben.
Dat daardoor al de boeken nu op het bed van mijn afwezige oudste zoon liggen, boeit dan toch gelijk een stuk minder.
Last but not least, werd er ook nog op een ander vlak goed voor me gezorgd. Mijn eten, lekkere bami met quorn, werd warm en wel door de deur heen geschoven door een bezorgde buurvrouw,die weet dat ik, op de zaterdag meestal gewoon een boterham uit het vuistje eet.

Dat de kinderen thuiskwamen met de mededeling dat ex samenwoont met zijn vriendin...ach zelfs die mededeling raakte niet echt. Die pijn is gelukkig bijna weg. Ik heb mijn eigen leven aardig op orde, loop de hele dag te zingen en te stralen. Ik ben opnieuw begonnen........