Ikea

Na een enerverend weekeinde, moest ik eerst ff bijslapen voor ik aan een verslag kon beginnen. Bovendien was de jongste gisteren ziek, dus ook nog eens weinig tijd.

Zondagochtend vroeg op, erg vroeg voor de meeste leden van het huisihouden, want we wilden de boot van 9 uur halen. Het was ff aanpoten. Vooral omdat het hele spul alles klaarzette wat meemoest en vervolgens in de auto ging zitten wachten tot het vanzelf aan kwam wandelen, onderwijl moeders roepen dat ze moest opschieten.
Maar goed de boot werd ruim gehaald.

Na een rustige en voorspoedige heenreis, kwam Ikea in zicht. We maakten een kleine omweg langs de rai, vanwege het missen van een afslag, maar zelfs dat kon het goede humeur niet bederven.
Eerst maar een rondje door de showroom, Lea was het helemaal eens met onze bedkeuze, voor onszelf was het wat moeilijker, dus bij de bedden zijn we veel tijd kwijt geraakt. De kleinste werd gelukkig door een grote onder zijn hoede genomen, anders was heel Ikea op een kleine ramp uitgelopen, want die dacht werkelijk dat hij in een heeeeel erg groot speelparadijs was beland, en rende als een ongeleid projectiel alle kanten op. Was ook elke keer zomaar weer in het niets verdwenen.

Aan het einde van de route vonden we Annelies, en mijn oudste zoon, en zijn we gaan lunchen. Bij Ikea kan je errug lekker lunchen, dus het was nog een toer om de kinderen te beperken in hun keuze. Het was natuurlijk ook al tegen 12 uur, en de laatste keer dat ze wat gehad hadden was om 9 uur op de boot.
Maar het lukte zonder mopperen en we hadden een gezellig lunch met hun allen. De kinderen mochten daarna even spelen bij het kinderland, waar wat speelmeubels zijn neergezet ter lering en vermaak van de kinderen.
Ondertussen hebben Annelies en ik ons gebogen over haar lijstje.
Annelies bedacht daarna dat het voor de kinderen leuk was om naar het kinderparadijs te gaan, en R bedacht voor de jongens hetzelfde. Ik zou, met 2 pubers de tafel opruimen en naar het magazijn gaan.
En toen waren we iedereen kwijt. Lang leve de mobiele telefoon, daarmee hielden we enigszins contact.

Maar samen met zoonlief (17) en zijn vriendin (15) door Ikea geslierd, en heerlijk overal gekeken, en geshopt. Zoonlief blij gemaakt met 11 m stof voor een nieuwe dekbedhoes (die moeders moet maken natuurlijk) zodat hij twee hoezen heeft bij zijn gigantische dekbed. En natuurlijk verdwenen er weer een paar groene kussenslopen en bijbehorende kussens in de winkelwagen.

Eenmaal in het magazijn was een groot deel van de familie snel terug gevonden, alleen Annelies was en bleef zoek. Op herhaaldelijk bellen kwam geen reactie. Eerst maar eens het magazijn leeggerooft, hoewel,de bedden pasten niet in onze bus, die moeten volgende week nog gescoord worden. Maar wel uitgezocht, en gezien waar ze staan in het magazijn, dus dat kan even gehaald worden.
Zonder de bedden hadden we toch een kar vol, met spul voor het nieuwe huis, en , natuurlijk, knuffelbeesten voor de kinderen.

R en de andere kinderen op weg gestuurd om in te laden, en opzoek naar Annelies, en de meiden.
Annelies was snel gevonden, geheel verbaasd dat ze 'zoek' was, en nooit haar mobiel gehoord:o))
Samen met Annelies nog een keer het rondje van de winkel gedaan, en vervolgens, het magazijn nog een keer leeggekocht. Stom genoeg me verteld bij de staanders van haar stellingkast, dus ze heeft er 2 te kort meegenomen. Maar verder wel haar vitrinekastje gevonden, de bureaukastjes voor de jongens en de speelgoedkast voor in de hal en de meidenkamer.
De meiden opgehaald in het speelparadijs, waar ze helemaal moegespeeld vandaan kwamen. En weer langs de kassa.
Omdat ik niet door Ikea kan lopen zonder iets te scoren moest ik ook nog een paar dingen afrekenen, waaronder de grote knuffel van Lea, die meegeweest was naar het speelparadijs.

Langs de kassa, in laden, en op naar Den Haag waar we op een verjaardag verwacht werden.
Zo als te doen gebruikelijk was het daar erg gezellig, en was het veel te snel weer 6 uur en moesten we weer weg. Terug naar den Helder.
Achteraf hadden we een stuk rustiger aan kunnen doen, wnat in den Helder bleek dat de boot niet voer, en dat pas weer later (wanneer kon niemand ons vertellen) zou doen. Wel een nieuwe, te hoog water deze keer, meestal vaart de boot niet wegens te laag water. Grappig genoeg kwamen we precies achter de buurvrouw in de rij terecht. Wij hadden geluk, de boot vertrok om 21.10 weer richting Texel, en dus hebben we maar een klein uur hoeven wachten. Er waren mensen die al vanaf 17.30 aan het wachten waren. Maakt het eiland gevoel weer groter.

Al met al, een drukke, maar welbestede dag.
De Ikea aankopen staan in de gang te wachten op het nieuwe huis.