Verhuizing deel 2

Zaterdag 31 maart.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Helaas heb ik geen van de mensen die aanboden te helpen verhuizen kunnen bereiken, en staan we er smorgens met ons tweeën voor. Als ik bij het zwembad zit met zoonlief, wordt ik gebeld door vriendje, dat hulp is gearriveerd.
En wat voor hulp. Een vriend van de voedselbank, die vaak gezegd heeft dat hij wilde helpen en een auto had. De man is ook niet helemaal zonder gewrichtsklachten, en snel gaat het niet, maarwel gestaag door. Zaterdag versjouwen vriend en hij een groot deel van de dozen uit de 'verhuiskamer' en, op mijn verzoek, het grootste deel van de meubels. Omdat hij smiddags even een paar andere dingen moest doen, hebben vriend en ik een paar uur alleen. Vriend zet in die tijd een bed in elkaar, en ik zorg voor de boodschappen, en pak nog een paar dozen in, in het oude huis.
Savonds, als de kinderen weer thuis zijn (vroeg want Ex moet ook verhuizen) hebben we een heel fijne avond in ons nieuwe huis. Vriend en dochter(7) zetten samen haar bed in elkaar. Ik heb er van genoten. Ze deden het echt samen, er is geen onvertogen woord gevallen, en het bed zit, zonder stress, goed in elkaar.
Ondertussen sloop ik een kast uit elkaar, en maak de boekenkasten leeg. Deze kasten zijn blijven staan in het nieuwe huis, en van de boeken die er in staan, vind ik er zelf maar 1 interessant, die pluk ik er dus uit, de rest moet naar een rommelmarkt.
Samen met zoon(10) sleep ik er 3 naar beneden (voor de kinderboeken die zo snel mogelijk moeten worden uitgepakt) en 1 naar mijn slaapkamer (want helemaal zonder boeken kan ik niet, dus een boekenkast in de slaapkamer is van levensbelang)
Als zoon (17) thuis komt uit zijn werk gaan vriend en hij nog voor een laatste ritje en kunnen we eindelijk naar bed. 1 uur is het dan al, en ik ben kapot. Morgen is er gelukkig meer hulp....