Lastige eters??

Wat is de definitie van lastige eters? Ik dacht altijd dat mijn kinderen aan die definitie voldeden. Maar sinds een week weet ik beter.

Voor de vakantie zijn de kinderen van mijn vriend ook op Texel. Duidelijk is dat ze zich thuis beginnen te voelen hier, want zich gedragen, daar is geen sprake meer van. Op zich positief natuurlijk, al is het soms lastig.
Maar het eten, is sinds een week een waar drama.

Mijn kinderen zijn beslist geen makkelijke eters, in die zin dat ze niet veel eten, en veel niet lekker vinden. Maar, wat ze wordt voorgeschoteld, eten ze, zij het bijzonder weinig. De zoons van mijn vriend, lusten weinig tot niets, en zeker geen dingen ' die ze niet kennen' Groenten eten ze al helemaal niet, en vlees alleen als het voor ze in kleine stukjes wordt gesneden (14 en 11 jaar)

Nou wil het geval dat ik vegatarisch eet. Ik zal niet zeggen dat ik compleet vegatarisch bent, want ik eet wel eens kip, en wel eens vis. Ik kook echter vegatarisch, en, al zeg ik het zelf, ik kook lekker.
Maar hoofdzakelijk groente, en een beetje rijst, pasta of deeg erbij. Groenten maken bij mij het hoofdbestandeel uit van de maaltijd.

Koken vind ik leuk, ik houd rekening met de wensen van de kinderen. Zonder inbreng, verzin ik het zelf. En vandaag had ik zin in risotto. Wat tot de favoriete gerechten van mijn kinderen behoort.
Maar nee, de een heeft zich tevreden gesteld met een tosti, en de ander heeft, tegen heug en meug, 3 happen gegeten. Dat zou allemaal nog niet zo erg zijn, als ze er niet zoveel commentaar bij leverde. Als je hier iets niet lekker vindt, hoef je het van mij niet te eten, een boterham is dan een goed alternatief. Maar zeuren over eten, het vies noemen, degene voor wie het bewaard wordt beklagen dat ie het moet eten..... Nee, daar word ik niet blij van.
Gelukkig vallen mijn baksels wel in de smaak, en staat er nog een brownie in de oven. En straks maak ik nog ff een chocoladetaart voor de lunch van morgen. Nemen ze iig lekker afscheid.