Er zijn.................

Er zijn van die dagen dat ik, als het werk gedaan is, in bed rol en slaap voor ik het kussen raak. Die dagen zijn er steeds, en daardoor is de rest van het verhaal al van een week geleden :o))
Overigens was het vandaag ook Folklore, en al was het iets minder vermoeiend, een drukke en zeer gevulde dag was het wel.

Gisteren was zo'n dag. Het was een folklore dag, en wel de dag van de kunst.
Dat houdt in dat we een kunstmarkt houden, en op het centrum van de markt 25 kramen hadden met kunstenaars. Kunst moet je dan ruim zien, schilderwerk, keramiek, maar ook Silly Hats, en Ikebana.

Aangezien de kunstmarkt ' mijn' markt is in de organisatie had ik geregeld dat mijn vriendje deze dag vrij was, en thuis voor de kinderen, zodat ikv an smorgens half 8 tot 1600 uur, op de markt kon zijn.
Na 9 uur is het werk gedaan, en hoef ik er alleen maar te zijn. Me laten zien, met kunstenaars praten, vinger aan de pols houden en problemen oplossen voor ze ontstaan. Heerlijk, echt werk voor mij. Vroeger, vorig jaar nog, ging ik tussen door wel eens naar huis, maar nu mijn huis een eind uit het centrum ligt ben ik helemaal niet meer thuis geweest.

Ik heb wel kunst gekocht. Een prachtig schilderij van een kunstenaar van wiens werk er al 3 stukken in mijn huis hangen, en er nu dus nog 2 bij komen, want vriendje is al weken verliefd op 1 doek, en heeft dat gekocht. Ik help deze kunstenaar altijd met het neerzetten van zijn kraam, en zie dus elke week wat hij bij zich heeft, en er zijn werken bij die ik erg mooi vind.
Maar nu ik het druk had, heb ik minder gedaan dan gewoonlijk, en zo kon het gebeuren dat ik terwijl ik met iemand stond te praten, ineens getroffen werd door een van zijn schilderijen. Zodanig getroffen dat ik het aanbod wat de schilder vervolgens deed, niet kon weerstaan. En dus heb ik het schilderij gekocht.
Het was net af, de verf is nog nat, dus ik heb met hem afgesproken dat hij het zou laten drogen op zijn atelier, en dan zou aflakken, waarna hij het persoonlijk komt brengen. Heb ik ook even om de juiste plek ervoor te vinden.

Nog leuker is het schilderij van de auto van mijn vader, dat een van de andere kunstenaars voor me had liggen. Zij heeft een boekje gemaakt over Oosterend (Texel) het dorp waar ik ben opgegroeid, en waar mijn vader huisarts was, en tot zijn dood heeft gewoond.





Het bijzondere is dat zij aan hem gevraagd had te poseren voor het boek, en dat dat 4 dagen voor zijn dood heeft plaats gevonden.
Deze schilderes, had voor mij een reproductie van het originele schilderij (aquarel) meegebracht, als gift. Ik ben er zo blij mee, dat kan ik niet vertellen.



Voor dat boekje had ze ook een aquarel gemaakt van de ingang van de Kotterstraat met daarin de auto van mijn vader, die daar altijd stond (als hij thuis was natuurlijk) compleet met nummerbord. Een paar weken geleden belde ze op, om te vragen of ik die dan wilde hebben, want dan bewaarde ze die voor me. En ja, graag, die heb ik van haar gekocht, zo ook (eindelijk) het boekje over Oosterend. Wat ze voor me gesigneerd heeft. Ook heeft ze beloofd iets van haar herinneringen over mijn vader voor me op papier te zetten, en dat komt ze nog brengen. Ik ben zo blij als blik ermee (of op zien Tessels, Ik ben er blied mee)
Heb het gisteren aan iedereen laten zien, en die waren blij voor mij.

Aan het eind van de dag had ik de architect hier, om de tekeningen voor de verbouwing te laten zien, en moest ik beslissingen nemen over kleur, materiaal, dakramen, deuren en ramen die al dan niet open kunnen. En het ziet er goed uit, daarover later meer, als ik de tekeningen zelf heb, die worden nu aangepast.

Na het eten ben ik op de bank gaan zitten, en in slaap gevallen, waar mijn vriend me met moeite vanaf kreeg toen het echt tijd was om naar bed te gaan.