Dit is mijn thuis. Het huis waar ik me prettig voel, waar ik mijn plekje gevonden heb.
Ik dacht even terug aan al die keren dat ik een andere trap met was in mijn handen was beklommen, en het koste me zowaar moeite die trap voor de geest te halen. Ik heb, eindelijk, mijn plekje weer gevonden.
Natuurlijk, in het oude huis kende ik iedere scheur, iedere kraak van de trap (en hoe die te vermijden) zover is het hier nog niet, ik kom nog wel eens voor verrassingen te staan. Ook schrik ik wel eens van een deur die hard dicht slaat, en dat blijkt dan bij de buren te zijn.
Thuis is het nu wel. Mijn thuis, ons thuis.
Een plek waar ik me veilig voel, waar ik mijn eigen ik niet hoef te verstoppen. Waar er gelachen wordt (veel) en gehuild (soms). Een plek waar ik, wij, gelukkig zijn.
5 opmerkingen:
Fijn Marrigje! Dat is zo belangrijk, je thuis voelen in je huis.
Liefs, Marga
Een hele grote knuffel. Je bent de allerliefste, weet je dat!?!
*knuffel* (weet weer eens niets te zeggen, maar leeft (altijd) met je mee)
Oh meis, wat zalig om te lezen!
Je bent van ver gekomen en nu dan eindelijk thuis.
Dikke knuffel.
Liefs
Irene
Dat is mooi , heel mooi ;-))
Een reactie posten