Twee zomers geleden heb ik een zenuwbehandeling gehad in een kies. Ondanks verdoving, en goede behandeling, was het een hel. Ik heb, nogmaals ondanks verdoving, echt heel veel pijn gehad tijdens en na de behandeling.
Bij een 3e of 4e behandeling, heb ik tegen de tandarts gezegd, dat ik nog nooit bang geweest was voor de tandarts, maar daar nu toch wel bang voor werd, zo veel pijn.
Daarna nooit helemaal pijnvrij geweest. Dus toen een paar maanden geleden een andere kies ook begon op te spelen, dacht ik hoopvol, dat gaat gewoon weer over.
Wel goed poetsen, en spoelen met antibacterieel middel, zodra de pijn weer minder werd, dacht ik, zie je wel, het gaat weer over. Ook toen de pijn bij tijden zo erg was dat ik helemaal niet meer kon eten of drinken, bleef ik er van overtuigd dat het wel over ging.
Maar ja, een jaar is een keer om, en een keer komt de uitnodiging van de tandarts voor de jaarlijkse controle. De uitnodiging zelf kon ik verzetten, want het tijdstip kwam niet uit. Helaas, slechts uitstel van executie.
Vanmorgen was het zover. Bij het aanraken van de kies, met de spoelmachine, vloog ik al in de lucht, dus toch eerst maar een verdoving gezet. En daarna de kies, die van die zenuwbehandeling, gerepareerd, daar was alleen een vulling stuk. Hopelijk is nu het probleem helemaal weg, en ben ik ook met die kies pijnvrij.
Toen de andere. Ondanks de goede verdoving, was het op sommige punten erg gevoelig. En zat er natuurlijk vies weefsel onder. daarna het opbouwen van de kies, wat voor mijn gevoel wel een uur leek te duren.
Nu is het weer gerepareerd, de verdoving werkt nog, dus praten kan ik niet (nou ja, het klinkt stom)
Ik mag wel weer drinken, eten nog niet, daarvoor moet eerst de verdoving zijn uitgewerkt. Ik denk alleen dat ik overga op vloeibaar voedsel, kan ik tenminste niet weer een vulling stuk bijten....
maandag, oktober 15, 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten