Gisteravond begon het, moe tot op het bot, met heel zere voeten (raar symptoom, heb ik altijd met griep)
Niet eens bedacht dat ik weer ziek zou worden, heb zelfs een onverwachtte oppas aangenomen.
Vanmorgen stond ik op, en voelde me niet lekker. De hele dag is het erger geworden, en aan het begin van de middag had ik weer koorts ook.
Ik baal als de spreekwoordelijke stekker. Ziek zijn is NIETS maar dan ook NIETS voor mij.
Ik voel me echter zo beroerd, dat ik zelfs mijn oppas werk van morgen heb afgezegd, dat doe ik nooit, tenslotte moet ik er voor mijn eigen kinderen ook zijn. Dit duurt me echter te lang, ik loop al weken achter de feiten aan, een weekeindje in bed, of iig zonder wat dan ook, lijkt me de oplossing. Volgende week is het vakantie, dan moet ik wel oppassen, maar is het toch rustiger, omdat er geen kinderen van school gehaald hoeven worden,
Dan hoop ik er weer boven op te zijn als de scholen weer beginnen.
Voor nu, ga ik maar slapen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Lieverd, ik denk dat je te snel, weer te veel wilt doen.
Je gunt jezelf en je lichaam niet de tijd om eens volledig uit te zieken en krachten op te doen.
De periodes tussendoor dat "het wel gaat" leef je op je reserves.
Pas jij wel goed op jezelf, naar mijn bescheiden mening zit je dicht tegen "roofbouw" op je eigen lichaam aan.
Op = op hoor!!
Laat het niet te ver komen, des te langer duurt dan je herstel.
Liefs van een bezorgde Irene.
Maar eigenlijk weet je zelf ook wel dat je niet helemaal goed bezig bent.
Toch?
Ga je nu eens goed uitzieken??
Daarom lig ik nu ook in bed, met lappie :o)) Rafael ligt naast me, die had vannacht ook ineens weer hoge koorts. Zielig voor hem, fijn voor mij, want eigenlijk moest ik vanmorgen op school zijn om naar zijn maandtheater te kijken. Nu hij ziek is, mag ik lekker in bed blijven.
3 dagen rust, en dan een rustige week vanwege vakantie. Ik ga er vanuit dat dat genoeg is.
Een reactie posten