Mijn 3 oudste kinderen werken in een strandpaviljoen, of hebben daar gewerkt. Halve nachten heb ik wakker gelegen als een weer te laat thuis kwam. Vooral toen de oudste op Paal 9 werkte en later thuis kwam dan ik verwachtte lag ik wakker. Tot zijn grote irritatie overigens.
Altijd was ik bang dat hen iets zou overkomen onderweg terug naar huis. Lange verlaten wegen, waar ik weet niet wat kan gebeuren. Met als ergste nachtmerrie voor mij dat niemand ze zou vinden voor er de volgende ochtend weer iemand langs komt.
Voor 1 paar ouders is die angst bewaarheid geworden afgelopen zondag. En al ben ik niet gewoon dit soort berichten op mijn blog te plaatsen, die komt wel heel erg dicht bij. Angst is een slechte raadgever, dit lezende realiseer ik me weer, dat mijn angst wel een reeele angst is.
Het artikel kun je hier lezen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Vreselijk he , ik hoorde het op de radio en van mijn zus ( woont in ww )
Griezel dat is echt een nachtmerrie ;-((
Woorden schieten te kort....
Mijn grootste angst is ook dat er iets met mijn kinderen gebeurt....
Vreselijk, ik ben zo blij en dankbaar, dat Daan of thuis gebracht wordt met de auto door een van haar collega's of met de bus komt en dan het laatste stukje hier in Hellevoet louter over fietspaden naar huis.
Geen donkere stukken, alles goed verlicht.
Wanneer ik ergens een berm-monument zie, denk ik aan alle nabestaanden die zo'n intens verdriet hebben.
Ik dacht aan jou en aan je kinders bij dat bericht...
Een reactie posten