Goed en minder goed

Gisteren had ik onverwacht een dag vrij. Met die extra vrije tijd kon ik gaan dozen legen, een kinderkamer opruimen, geboortekaartjes maken, of boekenkasten gaan herindelen.
Na enig nadenken bleek dat mijn hoofd het meest stond naar het herindelen van de boekenkasten, en het leeghalen van dozen.
Dus begon ik in de WestWing met het selecteren van boeken. De jeugdboeken krijgen een andere boekenkast dan de volwassenboeken en kinderboeken. Nu stond een deel bij de kinderboeken, en een deel bij de volwassenboeken.
Ik heb de ochtend besteed aan het herindelen van boekenkasten en het sorteren van dozen. Door de hoeveelheid dozen die er in de kamer stonden, kan ik niet dozen gelijk leeghalen, daarvoor moeten er eerst dozen weg.
Na het tillen van een zware doos met boeken van R wilde mijn buik en rug dat ik er mee ophield. Na even rust, heb ik nog een paar dozen uitgezocht, en leeggeruimd. Dat was geen zwaar werk, maar wel heerlijk, want weer dozen weg. En elke doos weg is er 1.

Om half 3 moest ik bij de tandarts zijn. Ik had een gaatje en na de kiespijn van een paar maanden geleden stond ik niet te springen om weer in de stoel te zitten. Het viel mee, het gaatje zat in een kies waar al een zenuwbehandeling in geweest is, zeer pijnlijk, en de zenuw is nog steeds niet helemaal dood, want het boren was nog steeds gevoelig op het pijnlijke af.
Maar nu zit alles weer goed en lig ik niet met kiespijn in het kraambed. Wel afgesproken om na de bevalling even een paar foto's te laten maken van die kies die me zo'n pijn heeft bezorgd. Want daar zit waarschijnlijk toch iets niet helemaal goed.

Weer thuis de post. Daar zat een brief bij van de advocaat van R. Hij probeert de alimentatie met zijn ex te regelen. Omdat R een aantal dagen in de week aan de overkant verblijft hebben we afgesproken dat ik de post open. Dat kost me nog altijd moeilijk omdat ik erg hecht aan briefgeheim, maar op aandringen van R doe ik het toch.
Het was een nare brief van de advocaat van de ex van R. In de tekst wordt er erg denigrerend gedaan over de langdurige ziekte van R. Hij heeft artritis psoriatica, en is daardoor soms maanden uitgeschakeld. Begin dit jaar is hij voor 60% gaan werken. Dat heeft concequenties voor zijn inkomen. In de brief van ex staat dat zij geen last kan hebben van de keren dat haar ex griep heeft. Zo gemeen.

Vreemd genoeg richt haar venijn zich hoofdzakelijk op mij. Waarom ik recht zou hebben om zijn inkomen, wat ik dan verdien, en waarom mijn ex geen alimentatie betaald (wat hij wel doet)
Wat ik niet begrijp is waarom ze zo graag financieel afhankelijk van R wil blijven. R wil alimentatie betalen voor zijn zoons, natuurlijk wil hij dat, maar dat moet wel in verhouding staan met zijn inkomen. Zijn draagkracht is lang niet zo groot als ze doet voorkomen. Nog zonder dat R iets voor mij of mijn kinderen betaald is zijn inkomen niet toereikend om het bedrag dat zij eist te betalen.
Dankzij het meerekenen van mijn inkomen komen we tot nog een redelijk bedrag. Waarbij hij altijd nog meer betaald voor zijn zoons dan ik krijg voor mijn kinderen. Het kan toch niet zo zijn dat wij moeten betalen, niet voor Tinus of mijn kinderen dingen kunnen betalen omdat haar kinderen voor gaan?

Ik weet niet wat wijsheid is, een procedure starten of haar gelijk geven. Het laatste is het goedkoopst, het voelt alleen verkeerd. Iemand die hard gilt krijgt haar zin. En zouden we er daarmee vanaf zijn? Ik vrees van niet.

Ik heb de brief weggelegd, en ben maar boodschappen gaan doen. oa gordijnhaken halen.
We hebben lekker gegeten, en daarna kinderen in bad, en ik gordijnen ophangen. Die heb ik laten maken voor een zeeeer zacht prijsje. En nu hangen er in de WestWing eindelijk gordijnen, van rood/bruine spijkerstof. Staat mooi en warm. Zodra ik het fototoestel weer heb uitgegraven en opgeladen zal ik er foto's van maken en plaatsen. Zo ook van de babykamer.
Zaterdag is kleine R jarig, die wordt dan al 5, dan wil ik de kamer weer min of meer op orde hebben. En moet ik het fototoestel gevonden hebben. Heb ik tussendoor nog even tijd om de banden te maken die de gordijnen vast moeten houden als ze open zijn (hoe heten die dingen ook weer)