Zaterdag hebben Tom en Ruurd allerlei dozen van ons bij Tom uit de schuur gehaald. Voornamelijk boeken, speelgoed en lappenstof.
De bedoeling was dat we dat gisteren zouden uitzoeken en opruimen, maar doordat ik toen ziek op bed lag, is er niets gebeurd. Typisch gevalletje van Moeder kan niet ziek zijn :o))
Vanmorgen alleen 2 grotere kinderen om op te passen, dus dan moest het vandaag. Met al het speelgoed, was het ook geen vervelende klus. Sommige spullen staan nu nog niet op de juiste plaats omdat ik daar toch echt een volwassene (lees Ruurd) voor nodig heb. Door die stomme krukken kan ik minder, veel minder zelf dan ik zou willen.
Gelukkig is de koorts weer weg, en de buikpijn bijna, dus kan ik iig weer zelf uitzoeken en leidinggeven. Dan gaat het allemaal wel langzaam, maar gestaag. Ooit heb ik een schoon en opgeruimd huis, en dan ga ik nooooit meer verhuizen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
17 opmerkingen:
Mijn vader riep altijd 'bezit is lastig' en daar had ie gelijk in. Dus is de opdracht wellicht om het jezelf wat makkelijker te maken. Ik geloof namelijk stellig dat de 'last' evenredig is aan de 'hoeveelheid'...
Of ben ik nu pedant?
Als ie reageert doet ie het goed ook, gelijk 2 keer!
En heel pedant hoor Ruurd :o))
Ja, pedant heh! :-)
Zal ik raden: jullie zitten nu ieder aan een kant van de tafel???
Ik ben toevallig erg dol op deze pedante man , dus nee, we zitten naast elkaar aan tafel , en slapen in elkaars armen. Heel klef, ik weet het, maar zooo fijn.
Love birds!!!!
;)
Jullie zijn leuk
Waarheid als een koe Ruurd.
Ja. Ook dat jullie leuk zijn. Dat ook.
Groet. Britt
LOL, nee, ik bedoel: ieder aan een kant van de tafel met een lappie. EN dan lekker op elkaar reageren via internet ipv IRL.
En ja, dat jullie klef zijn wist ik al ;-)
Ja dáár kom je niet omheen.
*grijns*
Laten we het zo zeggen: Je komt er wel omheen, je komt er niet tussen LOL
Dát is een waarheid als een texels schaap (ipv de spreekwoordelijke koe).
Ik heb het van nabij mogen aanschouwen, maar dáár komt echt niets en niemand tussen!!
;-)
En er zijn genoeg mensen die dat heel erg lastig vinden :o))
Ik ga zo een nieuw blog plaatsen, jullie worden me veeeeel te intiem.
Eindelijk het telefoonverhaal voor Britt....
Niet lastig, juist móói wanneer twee mensen zoveel van elkaar houden!!
Telefoontelefoontelefoontelefoontelefoon!!!!
Ik scandeer maar eventje door dit gekir heen. Marrigje heeft me wat beloofd jongens. Mond dicht en luisteren!!!
Groet. Britt (één en al oor)
Ja tante Britt.
Irene *luistert gedwee*
Een reactie posten