Toen ik vanmorgen opstond, kon ik, ondanks brace, niet op mijn voet staan.
Lopen zonder kruk ging helemaal niet. En toen ik buiten, bij het CB, ook nog op een niet rechte steen terecht kwam, was het helemaal mis.
In overleg met de fysiotherapeut besloten dat ik tot de volgende afspraak gewoon blijf doen wat ik deed, nl thuis met 1 kruk, buiten met 2 krukken, en vooral RUST.
Zucht, we zijn er helaas nog niet. Behalve dystrofie, is de band ook nog gewoon niet geheeld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
5 opmerkingen:
*slaat arm om Marrigje heen*
In 1 woord BALEN.
Het zit ook nooit eens mee he?
En toch Marrigje geloof ik erin dat er ooit een tijd komt dat ook jij weer zonder pijn kan lopen.
Groetjes,Marjan
Qudt.
Groet. Britt
*geeft dikke knuffel*
;(((( baaaaaaal , ik baal voor jou met je mee , jakkie bakkie
Een reactie posten