Ziekenhuis

Vandaag was het eindelijk 11 maart, de dag dat ik naar het AMC zou gaan voor onderzoek aan mijn enkel.
We gingen met de boot van 9 uur. Cecilia en de stagaire mee.
Het is wat vroeg, maar als het verkeer tegen zit, heb je dan genoeg speling. Het AMC is vlak bij Ikea, dus altijd een uitwijk mogelijkheid om de tijd aangenaam door te brengen als het verkeer niet tegen zit.

Het werd Ikea vanmorgen. Eerst een vroege lunch. We moesten nl rond lunchtijd in het AMC zijn, en ik zag al gebeuren dat we er anders geen tijd voor hadden.
Daarna een rondje Ikea. Nou ja, kinderafdeling, ik wilde een schoolbord voor de westwing, en daarna het magazijn want de grote glazen (halve liter) waren op. Ja er sneuvelt wel eens het een en ander in een groot huishouden (hier wel tenminste)
Toen vonden we bij de Plundra een set servies, borden, schaaltjes, borden hebben we ook te weinig, of eigenlijk precies genoeg, dat is lastig als je visite hebt.
In het magazijn vond ik, bij de koopjeshoek nog een set van 6 grote borden uit die set. In precies de kleur die wij gekozen hadden. Dat was mazzel hebbe.

Daarna naar het AMC. Daar werd ik, nadat ik me ruim op tijd gemeld had, gelijk door verwezen naar de rontgen.Voor foto's. Dat doen ze daar staand, en die waren nog niet gemaakt. Ik had al hoop
dat er wat te zien was.
Daarna naar de arts, met coassistent( ik heb me beheerst en NIET gevraagd of
deze jongen net zulke spannende dingen meemaakte als in de tv serie)

De arts deed grondig onderzoek (au) maar zei wel zinnige dingen. Ook wilde hij
dat ik op mijn tenen ging staan. Dus ik zei, dat wil ik wel, maar dan sta ik
op links, niet echt op rechts. Toen vond hij het net zoveel onzin als ik.

Nog een keer foto's (waardoor ik in de lach schoot. Schoenen aan, schoenen
uit, foto's, schoenen aan, schoenen uit, onderzoek, schoenen aan, schoenen
uit, rontgen) De dokter vroeg wat de grap was. Ik legde het uit. Hij haalde
zijn schouders op.

Na de rontgen kwamen we terug, en zei dezelfde dokter,doe de schoenen maar
vast uit, met een brede grijns, hij heeft gelukkig toch last van humor.

Toen kwam er een andere arts, een gespecialiseerde specialist vermoed ik.
Stond geen professor op zijn naambordje.
Die zei dus dat er waarschijnlijk een scheurtje in een pees zit. Daardoor
blijft de enkel pijnlijk, en werkt hij niet.
Minder blij was ik met het vermoeden van dystrofie. Werd er ook een beetje
nijdig van.Maar gelukkig snapte de dokter wat ik bedoelde, en zei hij dat hij toch
dystrofie wil uitsluiten. Nu moet ik dus eerst naar het VU, voor een
gesprek/behandeling bij een prof die gespecialiseerd is in dystrofie.
Als er geen dystrofie wordt vastgesteld kan ik gelijk worden geopereerd, en dan volgt
een behandeling van een half jaar (pfff, nog een half jaar, maar als ik dan
weer kan lopen.....)
Wordt er wel dystrofie vastgesteld dan moet dat eerst behandeld, en daarna
volgt de operatie met het staartje dat een half jaar duurt. Bestaande uit
operatie, dan 2 weken gips onbelast, daarna 4 weken gips belast, en daarna een
revalidatie van een aantal maanden.