Tuin

Toen wij in dit huis kwamen wonen, was de tuin een woestenij vol struiken en planten. Vanaf de straat gezien een prachtige tuin, maar als je goed keek, echt verwilderd, en braakliggend terrein.

Voor onze eerste winter hier, heb ik, samen met een vriend, de hele tuin leeg gehaald, al het struikgewas gerooid, de hortensia's verplaatst (ik ben dol op hortensia) en de rozen weggegeven.
Samen hebben we de tuin geegaliseerd, en gras ingezaaid.
Omdat hij het wel kon, en ik niet, heeft hij een begin van een terras gemaakt, en een nieuwe ingang voor de tuin. De officiele ingang was nl buitengebruik, en de kinderen hadden zelf een betere plek voor de ingang gevonden. Die maar officieel gemaakt.

Het volgend jaar was de verbouwing. Al ons harde werk werd te niet gedaan, doordat een kraan eerst een geul groef voor een riolering (wat niet nodig bleek) en daarna nog een keer een geul groef voor de electrische bedrading in de nieuwe ruimte. Samen met een andere vriend en de jongens heb ik de tuin opnieuw geegaliseerd en waar nodig ingezaaid.
Verder hebben we er niet veel aan gedaan, want de gemeente schreef een brief, dat ze de straat gingen renoveren, en gelijk de riolering ging aanpassen. Daarvoor zou onze tuin open moeten, misschien, en ik vond het onzin om dan de tuin netjes te maken, dat kon dan wel even wachten. Van het voorjaar zou ik.....

Maar in het voorjaar deed ik niets aan de tuin. Ik zat met een enkel in het gips. En in het najaar, deed ik ook niets, want ik zat nog steeds met een niet meewerkende enkel. De winter kwam, met harde vorst, en sneeuw. Zelfs het deel van de tuin dat wel gedaan was, heeft die winter niet overleefd.
Mijn tuin is nu een braakliggend terrein. De materialen om het op te knappen, zoals ik het wil, zijn aanwezig. Zeker nu we van buren tegels hebben gekregen voor het beoogde pad.
Mijn enkel werkt echter nog steeds niet. Ruurd heeft erg veel last van zijn reuma, en de jongens doen al zoveel in huis, dat het irreel is van hen te verwachten dat ze de tuin kunnen opknappen.

Volgend jaar? Zou ik volgend jaar eindelijk de tuin hebben die ik beoog, met zit hoekjes, een vaste barbeque, en hortensia's? Veeel hortensia's? Klim hortensia's langs de terrassen en de ramen, en eindelijk het bloeiende grasveld dat ik al zo verschrikkelijk lang wil hebben. Zou het lukken? Zou ik op tijd geopereerd zijn dat ik van de herfst zelf iets kan doen?

Gisteren liepen er buren langs, die smalende opmerkingen hadden over onze tuin. Terecht eigenlijk, maar toch doet het ook pijn. Want nu is het buiten mijn macht er iets aan te doen. Niet eens voor de buurt.