Blogde ik van de week nog, dat er problemen waren met Ruurd zijn familie, inmiddels is het afgesloten.
We hebben het echt geprobeerd, lange tijd. Om contact te houden, om ons (binnen grenzen) aan te passen aan wat er van ons verlangd werd.
Toen dat niet lukte, hebben we nog geprobeerd op andere manier iig contact te houden. Maar het is niet mogelijk.
De opmerkingen tav mij, en vooral de kinderen die ik meebracht in de relatie, werden steeds onvriendelijker en laag bij de grondser.
Na een nare mail gisteren ben ik uit gegaan. Ik wil niet meer. Ik WIL niet eens contact meer met mensen die zo duidelijk aangeven mij niet te willen, die blijven volharden in hun eigen ideeen, zonder te willen kijken of luisteren naar die van een ander.
Ik steek mijn energie liever in contacten die wel prettig zijn.
Wat overblijft is de kater. Het gevoel van falen van mijn kant. Weer ben ik er niet in geslaagd een relatie op te bouwen met iemand. Ik zou zo graag het waarom van het mislukken weten. Wat is er gebeurd tussen het eerste contact, waarbij ik letterlijk een warm welkom werd geheten, en de keer dat ik, zwanger van mijn 7e kind, werd toegebeten dat ik nog 2 kinderen had, die in den Bosch wonen. Kinderen die vanaf dag 1 welkom waren in mijn huis, en er ook al vaak geweest waren. Kinderen die het moeilijk hadden met de nieuwe relatie en verhuizing van hun vader, en dat op hun eigen manier moesten verwerken.
Pels kinderen, waarvan het o zo belangrijk was dat ze bij de familie betrokken werden en bleven. Toch heeft 1 van hen, sinds hij hier woont, niets meer van die familie gehoord of vernomen. En is van het andere pelskind het bestaan niet eens erkent.
Mijn ouwe moeder, werd na 23 jaar huwelijk van haar dochter, ineens geconfronteerd met een nieuwe partner, en 2 extra kleinzonen. Ik geef toe, het kostte haar moeite, maar inmiddels heeft ze de nieuwe kinderen zo geaccepteerd, dat ze in haar systeem zitten als ze op vakantie in Amerika is.
In mijn opinie moet het zo. Het was een package deal. Toen Ruurd voor mij koos, koos hij ervoor om 6 extra kinderen op te voeden, te begeleiden en te financieren. Omgekeerd, koos ik voor 2 extra kinderen om hetzelfde te doen.
Maar ja, mijn kinderen zijn niet welkom bij hun nieuwe familie, dus ik ook niet. En als ik niet welkom ben, kiest Ruurd voor mij.
Dus hebben we nu beiden gezegd dat het genoeg is. Van ons geen actie meer te verwachten. Rest me alleen nog om mijn emoties daarover onder controle te krijgen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Een hele moeilijke, maar verstandige beslissing, Marrigje. En geloof me: het ligt écht niet aan jou. Ik heb je leren kennen als een heel lief, warm en gastvrij mens. Zo heb je je ook opgesteld naar je nieuwe schoonfamilie. Als die dat niet waarderen is dat jammer voor hen. Dan missen ze heel wat in hun leven.
Zo'n familie blijft echter een luis in je pels... Want écht uitwissen kun je familie helaas niet. Maar contact verbreken is een goede actie nu.
Hou je taai!
*slaat arm om Marrigje*
Dank je wel Annelies. Dat had ik nodig.
Wat moeilijk, maar een oh zo wijze beslissing. Je energie lekker steken in andere dingen. Zoals ik je ken kan ik me niks voorstellen bij het gedrag van je schoonfamilie. En zegt hun gedrag meer over hun dan over jou.
Knuffel vanaf hier
Marrigje, je hebt als een leeuw gevochten om de verstandhouding goed te houden. Dat een familie een warm, gastvrij mens op deze manier buitensluit is diep triest.
Sterkte!
Lieve schat,
Een moedige beslissing, moeilijk, maar moedig.
Om zo duidelijk te kiezen voor zij die jouw lief zijn.
Te kiezen voor hen die echt belangrijk voor je zijn.
Om in staat te zijn om deze belangrijke beslissingen te kunnen nemen, moet je een sterk mens zijn die duidelijk weet wat zij wil.
Jij weet dat en jij wilt dat en jij bent dat.
Het werd tijd dat je dat wat jij belangrijk vindt boven al het andere hebt gesteld.
Niet maar door gaan met schipperen en relativeren en bemiddelen en slikken.
Er is een grens en die is nu bereikt.
Je hebt goed gedaan, ook al is het moeilijk, maar het is goed.
Goed voor jou, goed voor Ruurd, goed voor alle kinderen!
Oh ja en nog wat, jij hoeft je alles behalve schuldig te voelen.
De oorzaak van deze hele situatie ligt niet bij jou, maar bij diegenen die niet kunnen en willen zien.
Dus laat schuld niet aan je vreten, wees opgelucht dat de teerling is geworpen.
Naar mijn mening had je dat al veel eerder mogen doen.
Maar het siert jou dat je zolang alle moeite hebt gedaan.
Ga genieten van je gezin voor wie jij gekozen hebt.
Dikke kus, warme knuffel en heel veel liefs.
Irene
Lieve schatten allemaal, ik vind het prettig dat jullie allen mijn geliefde een hart onder de riem steken. Dank jullie allen. Aan Irene nog wil ik zeggen dat je een belangrijk punt aansnijd en dat is dat Marrigje voor zichzelf kiest en daarmee voor haarzelf, mij en onze kinderen.
Soms hebben mensen de neiging om ad infinitum lief en aardig te zijn tegen degenen die dat niet verdienen. En deze mensen verdienen dat niet. Al was het alleen maar omdat ze onaardig en egocentrisch zijn. Jammer. Voor hun. Niet voor mij. En AL mijn negen kinderen.
Een reactie posten