Rustige zondag, al had ik al wel de badkamer beneden een grote beurt gegeven.
We zitten rustig in de kamer als Rafael wat drinken wil pakken, en bij het open doen van de kast? Het pakken van het glas? in ieder geval de glazen plan van de kast besluit plotseling dat hij er geen zin meer in heeft, en breekt in 3 stukken.
Wij worden gezamelijk opgeschrikt door een lading servies en glaswerk dat uit de kast, op Rafael stroomt.
Rafael in paniek, Cecilia in paniek, Lea hevig geschrokken.
Ruurd springt op, en probeert het eea te redden. Omdat het zondagochtend is, een keutelochtend, heeft niemand schoenen aan, behalve hij en ik. En ik ben bezig met Rafael, die zich behoorlijk in zijn vinger gesneden heeft, en een piepklein gaatje in zijn hoofd heeft.
NIemand kan Ruurd dus zomaar komen helpen.
Gelukkig is ons huis voorzien van vele deuren, en ik geeft de kinderen daarom opdracht om de tuindeuren open te doen, schoenen aan te schieten en pleisters te gaan pakken, en Ruurd te gaan helpen.
De grond ligt bezaaid met glasscherven, en van onze grote stapel schoteltjes zijn er slechts 5 over die nog bruikbaar zijn (gelukkig hebben we pas 1 oktober weer een taart moment)
Als iedereen zijn of haar schoenen aan heeft, Rafael met Cecilia op de bank zit, is de zooi snel opgeruimd. Maar waar we nu met alle kopjes en glazen heen moeten die het wel overleefd hebben?
Voorlopig staan ze op het aanrecht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
7 opmerkingen:
Wat een schrik zo op een rustige zondagmorgen. Wij hebben zoiets ook wel eens gehad , dat er spontaan een plank in de servies kast instortte en er flink wat servies stuk was. Kun je makkelijk aan een nieuwe glazen plank komen?
Nee, dat zal lastig worden. Het is een lundia kast, en de lundia fabriek is een paar jaar geleden failliet gegaan (of gewoon gestopt, dat weet ik niet meer) en nieuwe onderdelen zijn lastige aan te komen.
Punt is ook dat het vandaag opgelost moet worden, want Ruurd vertrekt morgen om half 7 weer, en komt pas vrijdag om 20.00 uur weer thuis.
De laatste kopjes? Ook kapot gooien dan maar he... Scherven brengen geluk ;-)
Gelukkig is ook rafaël praktisch met de schrik vrij gekomen.
Er had wel ik weet niet wat kunnen gebeuren!
Is het probleem inmiddels al opgelost, of blijven de kopjes voorlopig op de tafel staan?
De hele dag hebben de kopjes op het aanrecht gestaan, en toen ik wilde koken, zag ik ineens de oplossing. Dus ff schuiven met dingen, en toen paste het allemaal op de planken die we nog over hebben :o))
En nee, Annelies, ik ga niet zomaar met servies gooien. Zeker niet nu ik nog maar zo weinig over heb.
Toen ik zag dat Rafael met de schrik vrij kwam, heb ik er maar een grap van gemaakt. Want ja, het had heeeeeel anders kunnen aflopen.
Dat is natuurlijk het belangrijkste: dat Rafaël niet gewond is.
Zo dat is schrikken.
Bij een glashandel of schildersbedrij, kunnen ze zo'n plank voor je maken. hier op het dorp is dat niet eens zo duur
Een reactie posten