Okay, het moest er toch van komen. Ik kan niet de rest van mijn leven blijven hupsen met 2 krukken.
Dus begon ik voor het weekeinde voorzichtig mijn voet te gebruiken. Niet belast, dat durfde ik nog niet, maar wel een loop beweging met 2 krukken. Pijnlijk, dat wel, maar het ging!
Vandaag wilde ik het weten, KAN ik op mijn voet staan? Voorzichtig, heeeel erg voorzichtig verdeelde ik mijn gewicht over mijn beide voeten. En het ging!
Volgende stap is lopen. Heen en weer naar de keuken, belast, steunend op 2 krukken ging. Daarna moest ik echt zitten met mijn been omhoog, maar het begin is er.
Pijnlijk is het wel. Maar het gewricht werkt mee, en dat is anders dan ik in 2 jaar heb gevoeld. De grootste verandering is, dat het 'mes' er uit is.
2 jaar lang prikte er iets in mijn enkel, zeker als ik meer liep, of langer stond. En dat is weg!.Gewoon weg.
Ik begin te geloven dat ik straks echt weer kan lopen, zonder problemen. En dat ik weer gewoon aan mijn condititie kan werken.
Nu maar voorzichtig op de ingeslagen weg verder gaan. Vooral dat voorzichtig zal moeilijk zijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Ik roep alvast heel voorzichtig: Hoera!
Ik roep voorzichtig meer.
Er zit schot in!
Wat een optimistisch bericht! Hoe zegt mijn moeder het dan; langzaamaan, dan breekt het lijntje niet? Moeilijk maar als het maar steeds beter gaat, toch?!
pffoeheee dat zou toch eens leuk zijn als het vanaf nu alleen maar beter gaat. Je moet er wel een heeeele lange weg voor afleggen. Meid wat heb jij een geduld gehad en nog natuurlijk. Ik was allang gierend gek geworden, maar goed dat ben jij nu misschien ook wel;0)
Voorzichtig aan, verder!!
Elly2
Een reactie posten