Slapen.

Een prachtige peuterdochter heb ik. Ze is lief, grappig. Wil graag knuffelen, en kan, voor een twee jarige, belachelijk goed praten.
Ze heeft een voorkeur voor scheldwoorden, die pikt ze uit elke conversatie, en herhaalt die dan een tijdje alsof ze het woord wil 'proeven'
Andere termen gebruikt ze op een manier dat ik me erover verbaas dat ze niet alleen het woord kan uitspreken maar ook weet hoe te gebruiken.
Ze ziet er leuk uit, het mooiste meisje van de wereld is het.

Jullie voelen het al komen, er is een maar....

Ze slaapt niet. Niet savonds iig. En dat breekt me op. Alles heb ik al geprobeerd, van niet slapen overdag, tot langer slapen smiddags, eigen bed, niet eigen bed, meer doen overdag, minder overdag.

Ze valt vaak wel in slaap om een uur of half 7, maar dan wordt ze weer wakker na een uur, 1,5 en blijft dan wakker en echt wakker tot een uur of 12 snachts. Als ze de slaapgenen van haar vader heeft, dan is het een nachtbraker, en een uitslaper. Nou uitslapen kan ze, want het is inmiddels 9 uur, en ze slaapt nog. Voordeel van vakantie is dat.
Probleem is echter, IK ben het niet, ik wil graag een rustige avond, bij voorkeur zonder kinderen waar ik op moet letten, en dan op tijd naar bed. Als een kaarsje dat langzaam uitgaan.

Dochterlief is anders. Die stuitert door, wil savonds alleen op (mijn) schoot hangen, en dan als bij toverslag slaapt ze rond 12 uur.
Maar tot die tijd is ze lief, grappig, aandoenlijk en geweldig.