Lea moet een werkstuk maken, en ze had er zin in. Ze had zelfs gelijk een onderwerp. Ze wilde een werkstuk maken over Scrapbooken.
Dat ziet ze om haar heen veel gebeuren natuurlijk, maar ze doet het zelf ook niet onaardig moet ik zeggen. Alleen, hoe plan je een werkstuk?
Ik wist dat ze het moest gaan maken, maar geheel tegen mijn verwachting in, was er op school erg weinig tijd geweest om aan het werkstuk te werken. Vorige week maandag kwam mij dan ook ter ore (via een moeder van een vriendinnetje) dat het werkstuk vrijdag diende te worden ingeleverd.
Okay, dan hebben we dinsdagmiddag, woensdagmiddag om het werkstuk te maken.
Op Maandag heeft Lea nl ballet en vioolles, en op donderdag na school toneel.
Woensdagmiddag is ze met Ruurd bezig geweest en heeft ze een opzet van een werkstuk gemaakt, en lappen tekst geschreven.
Dat moest nog 'gescrapt' worden. Je kunt geen werkstuk maken over scrappen als je niet scrapt vond ze.
Dat ging niet lukken bleek donderdag toen ze uit school en toneel thuis kwam. Dus heeft Ruurd uitstel aangevraagd bij de leraar. Dat heeft ze gekregen, en nu moet het werkstuk morgen worden ingeleverd. Nog steeds kort dag, maar we zijn er bijna.
De tekst heeft ze helemaal herschreven. En ze had ineens een leuk idee, ze zou mij interviewen voor het werkstuk. Waarop ik zei, dat is leuk, als je de vragen nou eens opschrijft, dan gooi ik ze op de scrapbooklijst. Na enig aandringen van mijn kant wilde ze dat wel doen.
En nu heeft ze antwoorden uit de meest vreemde uithoeken van de wereld. Vanmorgen rolde er een ingevulde vragenlijst binnen uit Peru, en even later ook een uit Canada.
