Werkstuk

Lea moet een werkstuk maken, en ze had er zin in. Ze had zelfs gelijk een onderwerp. Ze wilde een werkstuk maken over Scrapbooken.
Dat ziet ze om haar heen veel gebeuren natuurlijk, maar ze doet het zelf ook niet onaardig moet ik zeggen. Alleen, hoe plan je een werkstuk?

Ik wist dat ze het moest gaan maken, maar geheel tegen mijn verwachting in, was er op school erg weinig tijd geweest om aan het werkstuk te werken. Vorige week maandag kwam mij dan ook ter ore (via een moeder van een vriendinnetje) dat het werkstuk vrijdag diende te worden ingeleverd.
Okay, dan hebben we dinsdagmiddag, woensdagmiddag om het werkstuk te maken.
Op Maandag heeft Lea nl ballet en vioolles, en op donderdag na school toneel.
Woensdagmiddag is ze met Ruurd bezig geweest en heeft ze een opzet van een werkstuk gemaakt, en lappen tekst geschreven.
Dat moest nog 'gescrapt' worden. Je kunt geen werkstuk maken over scrappen als je niet scrapt vond ze.
Dat ging niet lukken bleek donderdag toen ze uit school en toneel thuis kwam. Dus heeft Ruurd uitstel aangevraagd bij de leraar. Dat heeft ze gekregen, en nu moet het werkstuk morgen worden ingeleverd. Nog steeds kort dag, maar we zijn er bijna.

De tekst heeft ze helemaal herschreven. En ze had ineens een leuk idee, ze zou mij interviewen voor het werkstuk. Waarop ik zei, dat is leuk, als je de vragen nou eens opschrijft, dan gooi ik ze op de scrapbooklijst. Na enig aandringen van mijn kant wilde ze dat wel doen.
En nu heeft ze antwoorden uit de meest vreemde uithoeken van de wereld. Vanmorgen rolde er een ingevulde vragenlijst binnen uit Peru, en even later ook een uit Canada.

Beter

Na een dagje rust, alle was gevouwen (dat dan weer wel) en scrappen, maar minder dan ik wilde, voel ik me weer iets beter.
Tis dat ik weer verschrikkelijke kiespijn heb, en nog steeds uitgeput ben, anders zou ik zeggen, het is weer over. Maar mijn humeur is dus danig opgeknapt dat ik overal weer de humor van kan inzien. Gelukkig maar, want als ik het niet positief kan zien, is het heel slecht met me.

Gisteren zitten prutsen met de Gypsy. Het wilde niet zoals ik wilde. Uiteindelijk bleek dat ik een knopje vergeten was. Het is een learning curve, en die heb ik door trial and error af te gaan blijkt.
Toen het eenmaal wel lukte, was het wel erg leuk om te doen.

Gisterenavond, na het opruimen en schoonmaken, nog even pagina 4 in de verf gezet. Omdat die moet drogen wilde ik dat perse nog even doen gisterenavond. Dan kan ik eea vanavond samenvoegen. Deze pagina is makkelijk,

Wat leuk is om te ontdekken is dat ik eigenlijk altijd een scrapster ben geweest. Ik scrap pas sinds 2005, en ik ga nu 21 jaar foto's door. Maar ik hoef geen moeite te doen om foto's te vinden. Ik kan zo series foto's scrappen.Zeker vanaf het moment dat we een goede, dure camera hadden, heb ik dergelijke series.
Toen ik een digitale camera kreeg was het hek helemaal van de dam. Toen ging ik experimenteren, en heb ik helemaal leuke foto's. De rem die er op zat wat betreft afdrukkosten en papier, was er toen helemaal af.

Foto's van jaren her scrappen hebben een vreemde uitwerking op mij. Zo lief om die grote, stoere, zelfstandige jongen weer te zien als klein jochie. Kijkend naar de foto's weet ik weer hoe hij voelde, hoe hij rook, hoe ik me voelde. Voel ik weer hoe mijn leven toen was.
Soms is het pijnlijk, als ik me realiseer hoe mijn relatie met zijn vader is afgelopen. Dat was zeker het geval met het uitzoeken van de foto's. Die fase ben ik voorbij, nu is het vooral leuk om iemand zo te zien opgroeien, en als zichzelf tevoorschijn te zien komen.
Zoals Rafael het uitdrukte bij het zien van een oude foto : Dit lijkt wel op Ilja.

Eindelijk

Eindelijk ben ik weer gaan scrappen. Alles lag al tijden klaar.
Gisteren heb ik eindelijk,na dat ik echt geen smoezen meer kon verzinnen om het niet te doen (en Ruurd ook niet) begonnen.

Voor je het vraagt, ik vind scrappen, werken met papier en foto's erg leuk. Dat is de reden niet. Ik denk dat het een combinatie is van een groot project en weinig tijd, het slecht ter been zijn dat zijn tol eist, en gebrek aan inspiratie.

Gelukkig kwam het met het laatste gewoon goed. Eenmaal bezig kwam de inspiratie vanzelf en de eerste pagina van het boek is zo goed als af. Ik moest wachten tot de verf droog was, en toen was het tijd voor het avondritueel. Vanmiddag hoop ik een gaatje te vinden om dat ff af te maken.

Vandaag moet ik echter achterstallige was wegwerken. Achterstallig omdat de wasmachine het dinsdag opgaf. Ik dacht dat het de snaar was, maar Rinus dacht anders, die riep gelijk koolstofborsteltje. en ja hoor, die waren versleten Dus heeft hij er ter plekke nieuwe in gezet, en na een kop koffie ging hij weer zijns weegs, en ik wassen.
Ik heb even overwogen om gisteren de achterstand weg te werken maar ik wilde echt een begin maken met het scrapproject. Dus vandaag een beetje extra wassen en vouwen.

vooralsnog kan ik het scrapproject niet showen omdat je nooit weet wie het blog leest....
Als je het wilt zien, ben je welkom voor een bakkie.

Scrapdag

Vanmorgen gingen we, op tijd want ik moest nog werken, naar de kofferbakmarkt.
Tijdens het hoogseizoen is er hier op rommelmarkten gebied heel wat te doen, zo eens in de paar weken een kofferbak markt. Meestal loop ik ze allemaal af, het drukke leven van het moment maakt dat onmogelijk.
Dus gingen we, gezamelijk, heerlijk markten vanmorgen. We hadden een uur, en zijn in dat uur goed geslaagd.

Vrij in het begin zag ik een doosje met oude schoolstempels. Niet die met landkaarten enzo, maar van die stempels die je kreeg als je alles goed had in een les. Een doosje vol. Toch wel erg leuk,de verkoper oogde echter als een handelaar, en dus zouden de stempels wel duur zijn.
R gedroeg zich ook als een handelaar, en ruilde het doosje stempels voor 2 euro. 26 leuk stempels, plus 3 dubbele, voor 2 euro. Niet gek toch?

Het kleedje ernaast was nog beter. Voor 4 euro 3 dozen met stempels. Kinderstempels, maar dan toch wel een erg leuk alfabet. Nederlands deze keer, waar ik ook heel blij mee ben, de plaatjes en de letters passen in het nederlands bij elkaar.
Een doos met kleine stempels, waar bij beter kijken toch wel erg leuke stempels tussen zaten. Voor kinderen, maar sommige ook zeer geschikt voor kaarten, en scrapwerk.
En dan nog een doos met 100 stempels waarvan er slechts 2 zijn gebruikt. Ook deze zijn leuk en zeer bruikbaar.

Na mijn werk, en een late (warme) lunch wilden de kinderen liever binnen knutselen dan buiten spelen. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om weer verder te gaan met het boek voor mijn oudste dochter. Ik moet nog 2 pagina's, en zat heel erg vast met de pagina waar ik vandaag aan begonnen ben. Ik had een vaag idee, dat in de loop van de week helder werd.
Na een mislukte poging werkte de tweede poging geweldig. Een deel is nu klaar, nu moet ik weer even verder denken voor de finishing touch.

Bijzonder

Sinds enige tijd ben ik lid van een internationale scrapbook/craft mailinglist. Behorende bij een website waar ze elke week een leuke techniek demonstreren.
In de fotohoek van die lijst plaatst iedereen steeds dat wat ze gemaakt hebben. Het een nog leuker dan het andere. Natuurlijk is niet alles precies mijn smaak, maar wel alles is leuk om naar te kijken.
Tot nu toe, had ik daar zelf niets geplaatst. Maar vanmorgen dacht ik ineens, laat ik ook eens eea daar zetten. Ik heb wat foto's die al op dit blog staan, en dus bewerkt voor het internet op mijn pc staan. Dus de stoute schoenen aangetrokken, een mapje aangemaakt, en een aantal foto's geplaatst.
Omdat het merendeel van de leden daar amerikaans is, dacht ik tot morgenochtend respijt te hebben wat betreft de reacties. Misgegokt. De hele dag door kreeg ik, uit de meest uiteenlopende hoek, heel leuke reacties. Nou kan het zijn dat iedereen heel beleefd is, al is het er niet minder leuk om.
Alle reacties zijn dat het mooi is wat ik maak. En dat is gewoon leuk.
Zelf vind ik wat ik maak vaak wat strak, en stijf. Mijn stijl is nou eenmaal strak, en precies. Ik hou niet van teveel rumoer op mijn scrap. In de nederlandse scrapwereld val ik, geloof ik, een beetje uit de toom. Dus was het extra leuk om deze reacties te krijgen. Ook mijn scrap on the walls vielen erg in de smaak.
Een aardige opsteker. En stimulerend om op mijn eigen manier door te gaan.

Scrappen

Na een stressvolle dag, met veel ingewikkelde gesprekken, is het met toch gelukt vanmiddag aan het scrappen te geraken. En omdat ik al zolang wist hoe deze scrap er uit moest zien, was hij ook nog zo klaar.
Daarna heb ik, samen met mijn oudste dochter, een boekje gemaakt vooor haar presentatie, waarbij ik mijn nieuwe Bind-it-all kon gebruiken, wat een fijn aparaat is dat zeg. Ben nu nog blijer dan vorige week dat ik het gekocht heb. Het is zijn geld meer dan waard.
En zoals dat werkt, door het scrappen is het weer gaan stromen, dus de volgende scrappagina zal spoedig volgen.