notaris

Afgelopen maandag belde ik de notaris. Ik wist nl nog steeds niet wanneer de akte voor ons nieuwe huis gaat passeren, maar wel dat de akte voor het huis waar we nu wonen passeert, en dus wanneer ik hier uit moet.
Daar dat op 3 april valt, is het nog kort dag. Met het oog op alle voorzieningen die ik moet melden dat ik ga verhuizen, leek het me zaak eens naar de datum te informeren.
Ik kreeg een allervriendelijkste dame aan de telefoon, die me binnen 3 minuten wist te vertellen dat haar collega er mee bezig was, en dat die me terug zou bellen. Dat was smorgens om 10 uur. Om half 4 had ik nog niets gehoord, dus zelf maar weer de telefoon ter hand genomen, notariskantoor gebeld. Na enig aandringen kreeg ik een van de notarissen zelf aan de lijn. Die mij omstandig begon uit te leggen waarom hij me de datum nog niet kon vertellen. Al die informatie had ik al, ik wilde alleen weten hoe het er inmiddels voor stond. Toen ik me liet ontvallen dat ik dat allemaal goed en wel vond, maar dat ik toch een datum wilde hebben, verzuchtte de notaris dat hij mijn partner had gesproken en Mn P begreep het wel.
Daarmee mijn nekharen overeind hebbende, heb ik hem, zeeer omstandig uitgelegd, dat ik een probleem had als ik niet deze week wist wanneer mijn akte ging passeren.
Na enig aandringen mijnerzijds wist de goede man uit te brengen dat hij me zou bellen zodra hij meer wist.

Wie schetst mijn verbazing als vanmorgen, juist op het moment dat ik mijn beklag over de situatie deed tegen een vriendin,de bovengenoemde notaris zelf belde om mij te melden dat hij in zijn agenda vrijdagochtend 30 maart had ingepland onze akte te laten passeren. Hij had zijn informatie nog niet compleet, maar zou zorgen dat dat tegen die tijd wel het geval was.
Voor de zekerheid heeft hij later toch maar mn P ook gebeld om dit te melden....