Symphonica in Rosso deel 1:de reis

Gisteren was het zo ver. 5 november 2007, op naar het Gelredome in Arnhem.
Dit had nog enige voeten in aarde. Sinds ik kaartjes had gekocht, was er een en andere veranderd in het leven van mijn zoon van 18. Wat tot gevolg had, dat hij kaartjes, goede kaartjes, over had voor Symphonica in Rosso. Ondanks een aanbieding op Marktplaats, en rond vertellend dat we kaartjes over hadden, was ik daar zondagavond nog niet van af. Toen ik zondagavond een vriend aan de telefoon had, en vertelde dat ik de volgende avond naar Paul de Leeuw ging, wilde hij ook wel. Op mijn, dat kan ik, ik heb kaartjes over, wlde hij ze wel hebben.
Ook dit had enige voeten in aarde, maar na wat heen en weer gebel, kwam hij de voucher toch even halen, en zou de rest verder zelf regelen. Ik blij dat ik iemand blij gemaakt heb met de kaartjes, hij blij met de kaartjes, goed geregeld toch?
Dat leek zo, tot hij maandagochtend belde, dat het toch wat ingewikkelder was, en hij niet wist of hij nu wel naar Symphonica in Rosso kon. Het was nl zo, dat de kaartjes bij de buschauffeur waren,en hij kon niet op tijd in Amsterdam zijn, om de kaartjes op te halen, of met de bus mee te gaan.
Dus hebben wij besloten de kaartjes voor hem op te halen in Amsterdam, mee te nemen naar Arnhem, en daar af te geven voor hem om op te halen. Klinkt als een goed plan.
Het ophalen van de voucher in Alkmaar, en vervolgens de kaartjes in Amsterdam ging voorspoedig. Na enige stress omdat we voor deze actie een boot eerder moesten hebben, waren we om 3 uur Amsterdam weer uit, met de kaartjes voor GJ.
Daarna begon de ellende, file. Half nederland leek dicht te staan met file. Om 1600 uur waren we in Groenekan om Ruurd zijn laptop op kantoor af te geven, en daarna naar Arnhem. Daar waren we om 17.20. Dat wil zeggen in Duiven, waar we bij Ikea dekens gingen halen om onder te slapen snachts, en zouden eten.
Om half 7 waren wij er klaar, omdat we hadden afgesproken op de parkeerplaats bij Ikea daar met GJ zijn we daar nog wat blijven hangen. Tegen 7 uur belde die echter dat hij pas bij Amsterdam zat, omdat er zoveel file was onderweg. Wij besloten toch maar naar het Gelredome te rijden, toch daar de kaartjes ergens af te geven, en onze plaatsen op te zoeken.
Toen we bij het Gelredome aankwamen stond er, raad eens? , juist, weer een file. Toen we eenmaal bij de parkeerplaats aankwamen, werden we er gelijk weer afgeleid. Doordat er een bord verkeerd stond, was het niet duidelijk dat de parkeerplaats vol was, en alleen voor VIPs bereikbaar was.
Toen eenmaal duidelijk was hoe we moesten rijden om een parkeerplaats te verkrijgen,bleek het goed geregeld, en ook goed georganiseerd. We vonden zo een plek, en werden naar ons vak geleid. Om ons heen werden de mensen zenuwachtig omdat we om het Gelredome heen geleid werden naar de achterkant van het stadion om makkerlijker bij de juiste vakken te komen. En niet de hele stroom mensen door de zelfde ingang naar binnen te leiden. Om bij de achterkant te komen, lieten we eerste het Gelredome achter ons. De dames die achter ons liepen, werden een beetje nerveus, en helemaal toen Ruurd opmerkte dat we zelfs Arnhem helemaal verlaten hadden.
Intussen hadden wij nog steeds de kaartjes voor GJ. Bij aankomst bij het stadion bleek dat , hoewel de G en K erg dicht bij elkaar liggen, de ingangen kilometers uit elkaar leken te liggen. Maar weer eens bellen. GJ was inmiddels bij Arnhem. We hebben hem op zijn hart gedrukt de eerste borden die 'parkeren Symphonica in Rosso' aangaven te volgen, want anders had hij het zelfde probleem als wij. En afgesproken dat hij naar ingang K zou komen, waar wij hem de kaartjes voor ingang G zouden geven. We bleken helemaal boven aan te zitten. En omdat GJ tegen 8 uur nog niet had gebeld dat hij er was, besloot ik weer naar beneden te gaan, en daar zijn telefoontje af te wachten, dat leek me voor de mensen naast me minder storend dan als ik 2 keer tijdens het concert langs hen moest.
Net toen het publiek begon te juichen, had ik GJ aan de telefoon, die me meldde dat hij beneden bij de letter K op me stond te wachten. SHIT, nu mis ik dus het begin van de show, dacht ik nog. Maar ging toch naar beneden waar GJ me op stond te wachten. Blij als blik met de kaartjes.
Eenmaal boven, bleek de show toch nog niet begonnen, en ik zat ruim voor Paul de Leeuw opkwam.
Bij ons kan nooit iets gewoon..............