Gisterenavond aan tafel ' out of the blue' vroeg Lea me, of ik kleertjes wilde maken voor de baby.
Ik zal zeer vaag gereageerd hebben, want we hebben een heel ander gesprek, en ik weet zo gauw niet over welke baby ze het heeft. Ik denk nog even dat ze het heeft over Baby Chouchou, die ze voor haar verjaardag heeft gevraagd.
Maar nee, ze bedoelde de baby van haar vader en zijn vrouw.
Ik reageerde eerst met, dat doet S zelf maar. Daar kwam van Lea de reactie op, dat S dan helemaal niet kan! (met nadruk)
Mijn vriendin en mijn partner vonden het belachelijk dat ik het zelfs maar overweeg. Maar ja, het is wel haar vader, en haar halfbroertje of halfzusje. Misschien doe ik het dus toch wel.
Laat ik haar stof, en patroon uitzoeken, en maak het alleen. Ben ik het middel, het gereedschap voor haar.
Gelukkig hoe ik er nu nog niet over na te denken. Ik vind dit een moeilijke.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Weet je, lief, misschien is dat laatste wel helemaal niet zo'n slecht plan...
Ik zit ook met een soortgelijk idee. Een mooi foto-album scrappen om de kinderen te laten geven.
Ik vind het helemaal geen gek idee hoor. Mijn vriendin heeft het dus ook zoiets gedaan. Kinderen vinden het nu eenmaal leuk om iets te geven en hebben totaal geen idee hoe jij ertegenover staat. Zij zien alleen maar dat hun moeder zoiets als beste kan maken. En weet je? Je ex zal zich het meest ongemakkelijk voelen in die situatie. Dat was bij mijn vriendin ook zo:o)
Marjan
Helemaal niet zo'n gek idee.
Jouw dochter wil gewoon het allermooiste kado geven aan haar half-brusje dat ze kan bedenken.
En alleen jij kan dat kado maken.
Je hebt gelukkig nog de tijd om alles te relativeren.
Voor nu kan ik me voorstellen dat het nog even te "vreemd/moeilijk" is.
Liefs
Irene
NB ze zou het ook vragen als bijvoorbeeld haar beste vriendinnetje een brusje zou krijgen denk ik?! Een mooi kado willen geven en nog uniek zijn ook daarin!!!
Een reactie posten