Zoals elke dag lees ik een aantal blogs. Onder andere die van Anja Meulenbelt.
Die van Anja is altijd interessant, vaak leuk, en soms grappig.
Vandaag was er een blog over het invullen van visumaanvragen voor haar man en zijn zoons, die voor familie bezoek naar Nederland willen komen.
Een paar keer moest ik er hartelijk om lachen.
Het venijn zit hem in de staart. Uiteindelijk was ik weer diep geraakt en zelfs geschokt door dit blog. Wat een hoop ellende maken die mensen daar mee, dat dit de enige manier van overleven is.
Elke keer als ik het lees wilde ik dat ik meer kan doen dan alleen lezen, steun betuigen en proberen meer mensen in te laten zien dat de situatie in Gaza niet meer kan, dat er iets aan gedaan moet worden. Het is helaas een heel lange weg, waarvan heel veel palestijnen in Gaza het einde niet van zullen meemaken. Niet omdat de weg nog 80 jaar gaat duren, maar omdat er ook veel kinderen en jonge mensen door kogels om het leven komen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten