Ikea

De Westwing is bijna klaar, en mag worden ingericht. Er hoeft alleen nog een keukenblok geplaatst, en de mankementen (die je pas merkt bij gebruik) moeten nog worden nagelopen, verder is hij gebruiksklaar. Dus zijn we vorige week zondag begonnen met inrichten. Natuurlijk veel meer werk dan we hadden gedacht, bovendien ben ik toch minder snel en rissig dan ik wil. Mijn buik protesteert heftig als ik te veel doe, of te lang doorga, en daar luister ik echt wel naar.

Na zondag, was de westwing half ingericht, en de huiskamer half ontmanteld. Doodongelukkig word ik daar van. Als je ook nog weet dat de bovenverdieping ook in een staat van halve inrichting verkeerd, kan je je voorstellen dat ik echt ongelukkig werd. Zeker toen iedereen me ging vertellen dat ik rustig aan moest doen.

Gelukkig viel toen de nieuwe Ikea gids op de mat. Daarin stonden precies de boekenkasten die ik mooi vind, nog goedkoper dan zelfmaken (wat de bedoeling was) en besloten R en ik, na heel wat heen en weer gepraat en verandering van plannen, dat we zaterdag, samen naar Ikea zouden gaan.

Gewapend met de Ikeagids, een briefje met alle maten, een goed humeur (maar dat hebben we eigenlijk altijd als we samen op pad zijn) vertrokken we met de boot van 12 uur, richting Ikea. Beetje laat, maar de kinderen werden pas om 11 uur door hun vader opgehaald, dus eerder ging niet.
Tegen half 2 waren we bij Ikea. We besloten eerst een rondje te doen, en dan te gaan zitten lunchen en rekenen.

Niet op het prioriteiten lijstje, maar wel in het begin van de showroom, vonden we banken. Nou is er bij Ikea een serie banken en fauteuil die ik niet mooi vind, maar die zo ongelooflijk lekker zitten, dat ik er elke keer als we bij Ikea zijn, even in moet zitten. Laat die serie er nu ook in het roze staan. Nog lichter roze dan op de site, gewoon mooi.Zelfs R vond de bank mooi, na even puzzelen en proefzitten, besloten we voor een chaise longe en een fauteuil. Dat lijkt ons het mooist in onze kamer, en het meest praktisch. De chaise longe in het roze, de stoel in zwart wit.

Toen dat achter de rug was, de boekenkasten. Wat we zochten was snel gevonden, en we besloten niet alles in 1 keer mee te nemen, dus de juiste nummers opgeschreven, en op zoek naar een tafel.
R is helemaal weg van een Norden tafel. Die hebben we en staat nu in de Westwing. De bedoeling was dat er een zelfde tafel bij zou komen. Want waarom zou je verder zoeken als iemand er helemaal verliefd op is niet waar?! Echter, die tafel in de maat die wij wilden, was er niet meer in de kleur (berkenfineer) die wij wilden, alleen in wit, en die vonden we geen van beiden mooi. Toen vonden we een Bjursta, bijna het zelfde, iets smaller (5 cm) en met 2 bladen er tussen ipv 1, maar kwa uiterlijk toch wel erg gelijkend. Die is het dus uiteindelijk geworden.

Toen stoelen. Erg leuk is dat, want behalve dat een stoel lekker moet zitten en stevig moet zijn, vind ik ook dat ie betaalbaar moet zijn. Tot mijn stomme verbazing zag ik een eetkamerstoel staan, die per stuk (ik dacht nog even dat het per 4 was ofzo) 159 euro moet kosten. Waarschijnlijk vanwege het materiaal waar hij van gemaakt is, of want hij zat niet bijzonder lekker, en ook kwa uiterlijk vond ik hem niet bijzonder. Wel mooi, maar niet bijzonder.
R is nog veel kritischer dan ik. Bovendien heeft hij lange benen waardoor stoelen snel niet lekker zitten. Gelukkig vonden we er 1 die we beiden prettig vonden, voor een leuk prijsje. We besloten er een paar (6) mee naar huis te nemen, voor bij de tafel in de huiskamer, en als ze op termijn echt bevallen, halen we er meer. Vorig jaar hebben we nl 12 stoelen gekocht bij Ikea, kant en klaar, die eigenlijk allemaal stuk zijn inmiddels. Niet door ruw gebruik, maar door constructie foutje? We zijn dus iets voorzichtiger geworden.

Na de eetkamers, was het de beurt aan kinderland en de lunch.
Bij de lunch zitten rekenen wat we nou precies wilden, en daar een lijstje van gemaakt, en op naar beneden. Nou kunnen wij het magazijn nooit helemaal ongeschonden door komen, dus werden er ook dingen als een vergiet, batterijen, cadeautjes voor zus en kinderen, meegenomen.

Daar waar we de meubels moesten inladen bleek dat 1 ding wat we wilden hebben, niet in het magazijn te vinden was, alleen in de showroom. We splitsten, ik ging weer naar boven, en R ging beneden de meubels inladen. Eenmaal boven bleek dat we toch beneden in het magazijn moesten zijn (wat een gezeur) en kon ik met lege kar weer naar beneden.
Daar moesten we passen en meten om te zien of alles in onze auto zou passen (inmiddels is dat de Zafira, maar dat verhaal vertel ik later nog wel) Terwijl R de auto ging opmeten, maakte ik een prioriteiten lijstje. De huiskamer kon, behalve tafel en stoelen, nog wel wachten. De Westwing niet. Daarvoor hadden we een boekenkast nodig, een trofastkast en een nog een ander model boekenkast, en bakken. Daarmee zal ik, vermoedelijk, voldoende opbergruimte hebben voor al het speelgoed, en is de ruimte genoeg aangekleed om niet meer overdreven hol te klinken.
Dus in plaats van http://www.ikea.com/nl/nl/catalog/products/00071356, 1 tv meubel en 5 kleine boekenkasten, besloten we tot een kleinere hoeveelheid, en nog een rondje Ikea volgende week, maar dan zonder mij :o))

De tafel die we hadden uitgezocht konden we niet vinden in het magazijn, die moesten we ophalen bij de afhalen goederen. Terwijl R dat aan het regelen was, sleepte ik wat stoelen naar onze kar. De kar was te zwaar om te rijden, dus was het makkelijker 3 keer heen en weer te lopen met 2 stoelen.
Terwijl ik daar mee bezig was zat een egyptisch uitziende meneer vlak naast waar onze kar stond ook op iemand te wachten. Toen alles op de kar stond, zei hij tegen mij: Nou jullie nemen ook veel mee. Waarop ik meldde dat we heel ikea leegkochten en er voor anderen niets over bleef.
We hebben het nog even over de auto gehad die we bij ons hadden, en over de drukte daar, gewoon een gezellig kletspraatje dus.
Toen R terug kwam, vroeg ik hem of de boekenkast voor I ook nog mee kon. Voor R kon antwoorden, zei deze meneer Nee, dat past niet meer. R keek lichtelijk verbaasd, maar ik schoot in de lag. Ja, zegt de meneer, tegen R, jij zegt het niet, dus ik zal je een beetje helpen.
De kast voor I paste inderdaad niet meer in auto:o)

Het was een heel gepuzzel om alles in de auto te passen. Ondanks de behoorlijke reuma die R heeft is hij toch ongelooflijk sterk, want hij sleepte dozen de auto in, waar ik totaal geen beweging in kreeg.

Voor het afhalen goederen moet je een stukje rijden. Onderweg van de Ikea naar de dependance werden we behoorlijk grof ingehaald door iemand in een zwarte auto. Deze zwarte auto bleek ook goederen te willen afhalen. R zette mij voor de deur af, terwijl hij de auto parkeerde, want zei hij, dan ben je die zwarte auto weer voor.
Binnen werd ik dan ook heel vuil aangekeken, maar de zwarte auto moest echt zijn beurt afwachten.
Met enig passen en meten paste de tafel ook nog in de Zafira en konden we naar huis.

Boot half 8 terug. Later dan we wilden, maar met een lading spullen. Tafel en stoelen zijn al in elkaar gezet. Vanmiddag, als alle pubers die hier in huis liggen te slapen zijn uitgeslapen gaan de kasten voor de Westwing in elkaar,en kunnen er dozen leeg.
Verhuizen zal nooit mijn favoriete bezigheid zijn, maar ik krijg er nu wel weer vertrouwen in, dat ik ooit weer een gestroomlijnd huishouden heb.