Gisterenavond met veel pijn in mijn mond naar bed gegaan. Slapen gaat slecht als je pijn hebt heb ik (weer eens) gemerkt. Vannacht herhaaldelijk gedacht dat ik vanmorgen de kies er uit zou laten trekken.
Om half 3 2 paracetemol geslikt, en toen een paar uur geslapen. Om half 6 wakker geworden omdat R weg ging met de boot van 6 uur. Om een uur later weer wakker te worden omdat hij weer terug was, hij was iets belangrijks vergeten en had dat pas gemerkt toen hij bij de boot stond.
Bij het opstaan om 7 uur, verging ik nog van de pijn. Na lang aarzelen toch een paracetemol genomen, en de antibiotica. Sinds een minuut of 10 lijkt de pijn af te zakken. Het kloppende van de ontsteking was bij het wakker worden gelukkig al verdwenen.
Waar ik ook erg blij mee ben is dat Tinus erg van zich laat horen. Ik maak me toch zorgen, antibiotica en pijnstillers kunnen niet echt goed zijn voor zo'n hummeltje. Al verzekerd iedereen me dat het geen kwaad kan.
Zou Tinus niet in mijn buik zitten, dan had ik gisteren geen moment geaarzeld en de kies er uit laten trekken, maar op internet lees ik ook dat de stoffen die ze gebruiken voor de verdoving (waar ik toch al niet tegen kan) toch wel erg link zijn in geval van zwangerschap. Ik bijt me er wel weer door heen, of beter ik bijt wel even niet, nergens in.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten