De praktische kant.

Een extra bewoner is leuk, maar er komt meer bij kijken dan je op het eerste gezicht denkt.
Vandaag stond daarom in het teken van regelen.
Ten eerste zijn inschrijving bij de Gemeente. Dat ging gelukkig vrij vlekkeloos, net als zijn uitschrijving bij zijn school in Den Bosch.
Wat minder soepel verliep was de inschrijving voor de school op Texel. Degene die erover gaat gaf les, en zou terug bellen vandaag. Nog niets van gehoord. Dus morgen om half 9 bel ik weer, want hoe eerder dat rond is, hoe beter.

Dan nog de andere zaken, de alimentatie, de advocaat, de verzekeringen, alles moet omgezet worden, en dat gaat vast enige tijd duren voor we alles rond hebben, want hoe goed je er ook over nadenkt, je vergeet altijd wel wat.

Ook een beetje lastig, en stressvol, is de verhuizing van zijn spullen. Hij moet nl gelijk alles mee van zijn moeder, en dus krijgen we er niet alleen een computer en een playstation bij, maar ook een drumstel, en waar zetten we dat nu toch meer. Het zijn altijd de extra's, de dingen die je niet bedenkt van te voren die stress opleveren. En ik ben zoooo verschrikkelijk klaar met stress.

Positief is dat de bonus zoon, zeer ontspannen is. Ineens zelfstandig dingen gaat doen, en zonder mopperen. Alsof ook bij hem de knop om is, nu hij hier woont. Hij was al tijden niet meer op visite,en vandaag ging hij zelfstandig boodschappen doen, zodat zijn vader door kon werken. Weliswaar gewapend met de mobiel, bij elk wissewasje (waar staat de kaas?) bellend.

Ondanks dat hij een soort wervelwind is, druk en aanwezig is, is er rust gekomen in huis.Het voelt goed zo. Nu alleen het contact met de jongste bonuszoon. Dat zal niet makkelijk zijn vrees ik..