Rust

Na een hectische week, die nog hectischer werd door het bezoek van oudste zoon en zijn vriendin, hadden we gisteren op het hoogte punt 16 man aan tafel zitten. Er was een collega gastouder ziek geworden en of ik alsjeblieft de tweeling wilde opvangen. Dat kan, als ze langsgebracht worden want ik mag noch van de dokter, noch van de fysiotherapeut op klinkers of tegels lopen alleen op een gladde ondergrond zonder obstakels. (maar daarover later meer)

Al met al was het een zeer drukke dag gisteren. Niet alleen door de grote hoeveelheid mensen die passeerden maar ook door de mededeling waarmee mijn oudste kwam. Die mededeling was het begin van een paar heftige gesprekken.
Zo heftig dat we na het eten, onder veel gelach, de afwas hebben stuk gegooid om af te reageren. Moeten nu wel even langs Ikea voor een nieuw servies, maar het hielp wel de spanning te verlichten.

En nu is het stil in huis, straks is het nog stiller.
Ruurd is met 4 kinderen in Yolanda richting Praag vertrokken. Ik ben nog thuis met 3 kinderen waarvan er 2 straks voor een paar uur naar hun vader gaan. En het suist in mijn oren van de stilte.
Als Cecilia slaapt vandaag ga ik doosjes maken en met stempels spelen, en als ze wakker is ga ik haar knuffelen en Big Brain Academy spelen op de WII.

Hoe stil het ook is, en hoe alleen ik ook ben vandaag ik verheug me stiekum ook erg op de rust en stilte van vandaag. Het oog van de storm, zodat ik me kan herpakken voor de rest van de storm over me heen gaat razen.