Een dag uit het leven van...

Zaterdag op de beurs geweest, prachtige stempels gekocht, een nieuwe techniek geleerd, die ik natuurlijk wil uitproberen. Maar helaas, thuis gekomen nam het leven het gelijk weer over.
Als gevolg van mijn enkelblessure is mijn huishouden een zootje. Ik kan weinig tot niets zelfstandig doen, en dus moeten we in het weekeinde 'puin ruimen' Als ik een dagje weg ben, blijft dat dus gewoon liggen.
Zondag was dus zoals Lea het noemt, een opruimdag. Een opruimdag staat garant voor een hoop stress, omdat niemand (inclusief ondergetekende) er zin in heeft, en daarom humeurig op de ander reageert. En dat met het mooie weer.. Bovendien had Ruben een nieuw spel voor zijn PS3 gekocht, wat erg lonkte. In tegenstelling tot zijn stiefmoeder kon hij zich niet beheersen, lag de hele dag op de bank, een spel te spelen. Met hindernissen, want het is een 18+ spel, en moet van mij dus uit als de kleintjes in de kamer zijn. Wat wel leuke teksten van onze puber opleveren (hoe laat moet Rafael naar bed, 7 uur is een goede tijd toch? Lea en Emma kunnen heel goed buiten spelen, het is zulk mooi weer)

Maandag nog meer achterstallige was gedaan, met een ziek kind dat tot spugens toe hoest, is het ff lastiger om door de was heen te komen. En was opvouwen vind ik het ergste wat er is. Dus laat ik altijd net ff te lang liggen.
Buiten dat, was het volle bak met oppas maandag, en had ik een ziek kind thuis,d at overdag minder ziek is dan snachts.
Smiddags ff naar de huisarts, alwaar ik in tranen uitbarstte toen ze vroeg hoe het ging. Beroerd dus. Al een half jaar min of meer gehandicapt, en met de wetenschap dat het nog maanden gaat duren, en afwisselend ook veel pijn. Een huishouden dat heel langzaam vervuilt, en verrommeld, nee, wordt ik niet vrolijker van als ik er over nadenk, nog los van alles wat ik niet kan met mijn jongste dochter, of andere kinderen.
Ze raadde ons aan toch te gaan zoeken naar thuiszorg, eventueel wilde zij wel haar best doen voor en indicatie.

Gisteren was een zware dag. de hele dag echt volle bak met oppaskinderen (dat zijn er dus 6), onder de 4 allemaal. Waarvan er 1 is die eigenlijk niet samen kan spelen. Dat vergt veel van mij, en van de andere kinderen.
Om 14.00 uur kwam zoon nr 2 uit Amsterdam, om zijn verjaardag hier te vieren. Daarmee kwam de hectiek binnen. Samen met zijn vriendin zou hij voor het eten zorgen. Er werden boodschappen gedaan, hij en ik moeten altijd ff bij praten, en dat doen we op die manier dat wij samen van alles op de hoogte zijn, en de rest van het gezelschap niet echt weet waar we het over hebben. Dat gaat nl in een heel hoog tempo.
Hij ging boodschappen doen, en koken en bakken. Het huis liep vol met visite, en uiteindelijk zaten we, met een groot gezelschap, tegen 7 uur aan tafel. Ilja had heerlijk gekookt, zijn vriendin had heerlijke taarten gebakken, wel is waar min of meer mislukt, maar heerlijk. Die mag nog eens taart bakken.
Tegen 12 uur lag ik in bed. Nog steeds niet met mijn stempels gespeeld, er ligt weer een hele stapel was te wachten om opgevouwen te worden, maar toch, ik ben wel blij.