Eindelijk

Eindelijk ben ik weer gaan scrappen. Alles lag al tijden klaar.
Gisteren heb ik eindelijk,na dat ik echt geen smoezen meer kon verzinnen om het niet te doen (en Ruurd ook niet) begonnen.

Voor je het vraagt, ik vind scrappen, werken met papier en foto's erg leuk. Dat is de reden niet. Ik denk dat het een combinatie is van een groot project en weinig tijd, het slecht ter been zijn dat zijn tol eist, en gebrek aan inspiratie.

Gelukkig kwam het met het laatste gewoon goed. Eenmaal bezig kwam de inspiratie vanzelf en de eerste pagina van het boek is zo goed als af. Ik moest wachten tot de verf droog was, en toen was het tijd voor het avondritueel. Vanmiddag hoop ik een gaatje te vinden om dat ff af te maken.

Vandaag moet ik echter achterstallige was wegwerken. Achterstallig omdat de wasmachine het dinsdag opgaf. Ik dacht dat het de snaar was, maar Rinus dacht anders, die riep gelijk koolstofborsteltje. en ja hoor, die waren versleten Dus heeft hij er ter plekke nieuwe in gezet, en na een kop koffie ging hij weer zijns weegs, en ik wassen.
Ik heb even overwogen om gisteren de achterstand weg te werken maar ik wilde echt een begin maken met het scrapproject. Dus vandaag een beetje extra wassen en vouwen.

vooralsnog kan ik het scrapproject niet showen omdat je nooit weet wie het blog leest....
Als je het wilt zien, ben je welkom voor een bakkie.