Dag Tinus, Welkom Cecilia

Geboren op 1 november 2008 om vijf voor tien 's-avonds: Rachel Cecilia. Haar roepnaam is Cecilia. Moeder, kind, vader en broers en zusters maken het allemaal goed!

valse start

Dat ik dit nou ook nog eens mag meemaken :o)) Een valse start bij een bevalling.
Dinsdagavond leek het er toch echt op dat de bevalling inzette. Zo zelfs dat we savonds de verloskundige hebben gebeld. Afgesproken dat we opnieuw zouden bellen als het intensiever werd. Dat intensiever gebeurde wel, maar niet genoe. Iets ontsluiting, maar de weeen nog niet sterk genoeg.
Uiteindelijk maar gaan slapen.
Gisteren de hele dag dergelijke weeen gehad. Soms zo pijnlijk dat ik er echt alles voor moest laten liggen, anderen lichter en minder pijnlijk.

Tegen een uur of 9 savonds hield het op, en werd ik ernstig baldadig. De kinderen hebben Tinus allemaal hartig, of lief toegesproken dat ie nu maar eens geboren moest worden. Maar ook dat mocht niet baten.
Vannacht een paar keer wakker geworden van pijnlijke weeen, wat dan weer geen vervolg kreeg. En vanmorgen was het stil in de buik. Geen wee meer te bekennen, gelukkig wel een springerige baby, die zich lekker uitrekt, en nog geen aanstalten maakt de veilige buik te verlaten.

Dus ga ik me vandaag maar druk maken over huishoudelijke dingen. De was, stofzuigen en dweilen, wat nu extra nodig is, omdat de straat, rondom ons huis, is open gebroken.
En vanavond, na het schoonmaken, de kinderwagen uitpakken, samen met de kinderen. Die is gisteren eindelijk bezorgd in 5 grote dozen. Toch even kijken of eea nu compleet is. Bovendien zit er ook een autostoeltje bij, mocht het ziekenhuis worden, is het handig als het autostoeltje uitgepakt is.

Geen nieuws

TInus blijft lekker zitten waar ie zit. Ik heb gisteren mijn moeder om vilt gestuurd omdat ik me echt zo zat te vervelen dat ik tegen de dag net zo begon op te zien als tegen de nacht.

Nachten en ik hebben een slechte relatie. Ik slaap altijd slecht, dwz ik lig al zolang als ik me kan herinneren snachts een paar uur wakker. Ergens tussen 3 en 4 word ik wakker, en blijf dat dan tot een uur of 5. Vandaar dat ik bij tijd en wijlen, erg tegen de nacht kan opzien.

Dus ben ik gisteren begonnen met het maken van vilt dingen. Dat kan op de bank, heb ik geen naaimachine ofzo bij nodig, en is goed voor mijn humeur.
Verder wachten we op Tinus. Ik heb steeds beelden in mijn hoofd van een kinderboekje, waarin moeder een baby verwacht. Het hele gezin wacht op de baby, die het zo lekker vindt in de buik, dat hij geen zin heeft om geboren te worden.
Iedereen vraagt aan de baby, kom je nou, en de baby antwoordt steeds NEE.
Tot vader thuis komt, en iedereen een kus geeft. Dat wil de baby ook. Dus vader geeft een kus aan de buik van moeder. Omdat Baby dat niet kan voelen, besluit ie eindelijk dat ie geboren wil worden.
Zo voelt het een baby. Tinus zit lekker, en heeft geen zin om al geboren te worden. Er moet eerst een reden zijn waarom ie er uit zou willen. Alleen, wat zou dat zijn? Die kusjes hebben we al geprobeerd, dat is niet genoeg. Wat zou voor Tinus de trigger zijn????

Babywas

Het werd me ineens te gek. Tinus kan elk moment geboren worden, en de babywas was nog steeds niet gedaan. Maandag is R op boodschappen jacht geweest, en heeft een stapel nieuwe wasmanden gehaald, nou eigenlijk vouwkratten, die ik als wasmand gebruik.
Deze even exclusief voor de babywas bestempeld.
Daarna heb ik, samen met Lea, de babywas uitgezocht.
Ik had toch iets meer Tinus P verzameld dan ik gedacht had. Bovendien had ik ook meer bewaard dan ik dacht. De meest favoriete babypakjes die ik had, heb ik nog steeds. Blauw met stippen, wit met een leeuw, een berenpak dat ik voor Rafael heb gekregen. Een pakje dat ze allemaal hebben aangehad. Mijn eigen eerste babytruitje, een of twee luiertruitjes uit de uitzet die ik van mijn moeder heb gekregen, waar ik erg gek op was. Die zijn er allemaal nog.

Ook waren er meer (kleine) luiers in huis dan ik dacht, en kreeg ik van een kennis nog een stapel hydrofielluiers waarvan ik een deel (de verkleurde) tot luier heb gebombardeerd, en de rest gaat als handdoek in de kast.

Toen alles wat uitgezocht had ik een redelijk zicht op wat ik heb, en wat nog mist. R om boodschappen gestuurd, waarbij een paar onderlakentjes. Ik heb net genoeg nu.
De rest van de week, voor zover mogelijk, gewassen en gevouwen en gestreken. Nu nog een stapel strijken, en dan is het grotendeels klaar. Ik heb alleen hulp nodig om alles in de kast te krijgen. Maar alles ligt schoon en droog klaar. Dat is al een hele grote stap in de goede richting.

Rommelen

Na een redelijk rustige en heel erg huishoudelijke dag gisteren, een onrustige nacht.
Wel redelijk geslapen tot een uur of 5, maar toen was ik ook erg wakker, en de oefenweeen, waar ik van de week ook al een keer last van had, leken even door te zetten. Maar nee, Tinus mag nog niet komen, en is nu al een gehoorzaam kind.
Beweging zit er nu dus wel in.
Ik vind het mega spannend, en R ook. De babykamer moet nu echt af, en met de babywas ben ik begonnen.

Vanmorgen bij de verloskundige was alles goed. Omdat ik nogal veel vocht vasthoud, een extra controle op eiwitten in de urine, maar gelukkig was dat schoon. De verloskundige zag een voordeel in het been in het gips. Dan zit ze tenminste rustig. Ja, ja, die kennen we. Ik had het toch liever zonder zoveel pijn voor elkaar gekregen.

Opzien

Tinus zal mijn 7e kind worden, het 7e kind dat ik moet baren. En voor het eerst zie ik op tegen de bevalling.
Alles is natuurlijk anders dan bij de andere bevallingen, ander huis, andere omgeving, ander leven.
Bijkomende complicatie is natuurlijk dat been in het gips.

Of zou het komen omdat het huis ( en dus ik) nog niet klaar ben voor Tinus? Gisteren hebben mijn zus en R de babykamer geschilderd. Vandaag nog een paar puntjes op de i, en het zeil er in.
Dan kan de aankleedtafel (de Kip genaamd) naar boven, en kan die ingericht gaan worden.

Vandaag weer hard verder aan de geboorte kaartjes, en een nieuw lakentje maken voor in de wieg, nou ja, versieren eigenlijk. Als de kip op zijn plek staat, dan kan de wieg opgehangen worden. Begin volgende week is de hemel af, die wordt heel erg mooi. Precies zoals ik in mijn hoofd had.

Gisteren zijn er een stapel luierbroekjes voor de kleinste maat binnen gekomen, die ik had besteld.Erg mooi. Vooral de Totbots (voor de kenners) R begreep niet goed waar ze voor waren, die vond een luier alleen wel genoeg. Hij heeft nog heel wat te leren over katoenen luiers, en tot mijn verbazing is het zijn bedoeling dat hij luiers gaat verschonen.

Alleen die angst, nee dat is niet eens het juiste woord, het tegen opzien van de bevalling nog even overwinnen, dan ben ik er straks heus wel klaar voor. Hoop ik...

aha erlebnis

Elk jaar, als ik de kerstboom versier, is het uitpakken van de kerstspullen een aha erlebnis. Bij elke kerstbal, elke kerstklok, en elke zelf gemaakte versiering komen er herinneringen boven. Aan de kinderen die de kerstbal gekocht of gemaakt hebben, aan kerst van vervlogen jaren.

Zo is het , voor mij, ook bij het uitzoeken van de babyuitzet. Omdat ik wist dat ik het zo zou beleven heb ik vorige zomer de babyuitzet uitgezocht. Veel is weggegaan, en de dierbare dingen zijn apart gezet voor de kinderen. Het uitzoeken van de babyuitzet nu is dus veel minder emotioneel, dan het zou zijn geweest. Er zijn wel kleertjes die ze allemaal aan gehad hebben, maar minder speciale.

Tegelijk stelt dit me voor een probleem, want heb ik wel voldoende lakentjes, rompertjes, luiertruitjes, luiers, enzovoort. Extra probleem omdat ik niet erg mobiel ben. Ik kan, als ik iets mis, niet zomaar naar de winkel rennen, of achter de naaimachine gaan zitten om het te halen dan wel de creeeren.

Op de bank hangend, heb ik de eerste kleertjes, die ik al geknipt had liggen, in elkaar gezet. Het probleem van een wiegknuffeltje heeft zichzelf opgelost. Een goede en lieve vriendin had een hele tijd geleden al een wiegknuffeltje opgestuurd. Vanmorgen bij het kijken naar wat ik aan kleertjes heb gekocht kwam ik het weer tegen. Die gaat in de wieg wonen. Nogmaals, Bedankt voor het pakje uit Groningen.
Dan de lakentjes. Voor al mijn kinderen heb ik een lakentje gemaakt, voor in de wieg,zodat ze nieuw beginnen. Voor Tinus heb ik wel een lakentje gekocht, maar om dat nou in de wieg te leggen als eerste lakentje, dat is niet wat ik bedacht had. Ook dat probleem loste zich gedeeltelijk vanzelf op. Ik heb nog een paar nieuwe, maar wel afgewerkte lakentjes gevonden in de kast. Nu eens kijken of ik daar een versiersel op kan maken terwijl ik op de bank zit.

Lint

De wieg moet bekleed. De wieg die ik had voor de andere kinderen ligt bij mijn ex op zijn werk op zolder, en moet hersteld of nagemaakt worden, vanwege de houtworm die erin zit. De mandenmaker die dat zou moeten doen, heeft zoveel werk dat het niet lukt tijdens een zwangerschap, dat moet ik eens laten doen, als ik geld heb, want dochterlief wil die wieg graag gebruiken.

Dus na lang zoeken een nieuwe wieg gekocht, zonder hemel. Die moet dus nog gemaakt. Van de zomer al een paar keer gezocht, zowel in stoffenwinkels als op Internet, naar stof voor de hemel.
Vorige week op de markt uitgebreid gekeken, en ineens wist ik welke kleur ik wilde, Rood. Rood is fris, vrolijk, R vindt het altijd een mooie kleur en ik ook. Rood is ook neutraal, niet speciaal voor jongetje of meisje.
Eerst had ik een leuk lapje met boerderijbeesten. Dat vond en vind ik geweldig, maar na er een week naar gekeken te hebben, naar een proeflapje wel te verstaan, besloot ik dat het te druk was voor een hemel, en dat de polkadots leuker zouden zijn.

Dus heb ik gisteren op de markt 3 meter wit gekocht en 3 meter wit met rode polkadots. Ik heb bedacht dat ik het in banen van ca 10 cm ga knippen, en dan in stroken om en om aan elkaar ga zetten, stikken op de goede kant. Dan zie je dus de naad aan de goede kant van de stof. Om die naad weg te werken zet ik er lint op.
En daarmee had ik weer eens iets bedacht dat bijna onmogelijk is. Lint is erg kostbaar. Ik heb dan 50 m wit lint nodig. En waar haal je 50 m lint vandaan dat ook nog betaalbaar is.
De fourniturenwinkel hier op het dorp is me daarvoor gewoon te duur, en doet niet aan korting bij grote aantallen.
Dus het internet afgezocht. De eerste waar ik wilde bestellen, mailde gisterenavond dat ze niet meer dan 5 m kon leveren, das een beetje te weinig :o))
Maar, vriendelijk genoeg, mailde ze een link naar een verkoper op Marktplaats mee. Die had niet wat ik zocht, maar enig zoeken op Marktplaats leverde toch een verkoper op, die, tegen een redelijke prijs, lint kan leveren. Misschien smaller dan ik wil, maar toch, ik ben al blij dat wat ik in mijn hoofd heb, ook doorgang kan vinden.

De stof gaat vandaag in de wasmachine, kan die gestreken en geknipt worden. Morgenochtend kan ik even achter de naaimachine, en anders donderdag weer.
Vandaag ga ik kleertjes maken, de eerste kleertjes van Nicky velour, gebroken wit. Al twijfel ik nu of nicky velour niet te warm is voor de eerste kleertjes. Je zou toch denken dat je bij nr 7 enige ervaring hebt, maar nee, het is voor het eerst dat ik van de 7e zwanger ben, en dus is alles net zo nieuw als bij de 1e.

Hij hangt!!

Vandaag zijn de mannen, de aannemer en zijn collega, de hele dag bezig geweest met de babykamer.
Het plafond zit er in, de vloerbekleding is er uit, het voorzetwandje is weg, en de vensterbank is weg.
Maandag komt de radiator, voor vrijdag is het helemaal klaar, is me toegezegd. De stuckadoor moet nog langs komen, en dat kan misschien niet gelijk. Voor het plafond en een wand.

Maar de aannemer heeft, op mijn verzoek de varkenstaart (haak) opgehangen waar de wieg aan moet komen te hangen. En heeft, voor het oog, de wieg opgehangen.
Vanuit mijn bed kijk ik nu naar de wieg. Ik heb er naast gestaan, en me voorgesteld dat Tinus er in ligt te slapen. Ik droom van hoe het kamertje er uit komt te zien. Nog even, en dan is het zover, dan is het kamertje klaar, en is het wachten op de geboorte van Tinus.
Het begint wel erg spannend te worden nu.

super chaoot

Wie mijn inrichting bekijkt, en mijn administratie ziet, gelooft me niet, maar ik ben echt een super chaoot. En nu,in de chaos van de herinrichting (door mij meestal verhuizing genoemd) gecombineerd met een ernstige vorm van zwangerschapsdementie neemt het, voor mezelf, zeer irritante vormen aan.

Zo wil ik vandaag, kinderen naar hun vader, vriendje naar Ikea, aan de geboorte kaartjes. Als ik al mijn spullen bij elkaar zoek, blijk ik het concept kaartje en een stuk essensieel gereedschap, verkeerd te hebben opgeruimd, en ik zou niet weten waar te zoeken. Heb ik dat?
Gelukkig is het niet het enige wat ik nog moet doen, dus ik ga maar wat anders doen. Ook voor de geboortekaartjes. Maar toch, ik baal, voornamelijk van mezelf.

spannend

31 weken zwanger, dan hoor je geen bloed te verliezen alsof je ongesteld gaat worden.
Dus heb ik de verloskundige gebeld, en mag ik daar straks even heen. Ik doe erg mijn best om niet in paniek te raken, maar dat lukt maar gedeeltelijk.
Gelukkig laat Tinus van zich voelen, anders was de paniek echt wel toegeslagen..

Bij de verloskundige geweest. Er lijkt niets ernstigs aan de hand te zijn. Baarmoedermond zit dicht, en Tinus doet het goed.
Maar ik moet rust houden (hoe doe je dat) onder bedreiging een ziekenhuis opname zal ik het toch maar doen. Ik mag maandag weer verpleegkundig werk gaan doen, mits het bloeden is opgehouden.
Dus ik ga zo mijn bedje opzoeken en me morgen, overmorgen en zondag heeeel veel rustiger houden dan ik van plan was.

Gezellig

Zoals elke keer weer, vind ik het heel gezellig., zo'n kleintje die beweegt en friemelt in mijn buik.
Soms zie ik de beweging meer dan dat ik hem voel. De verloskundige heeft me verteld dat Tinus 'Ruim in het sop ' zit. Waardoor ik soms gewoon niet voel wat Tinus doet.

Doordat ik zelf niet erg veel ben aangekomen (ik heb al een paar keer gehoord dat ik zo afgevallen ben) kan ik deze ronde de baby zelf ook voelen. Dat heb ik nog nooit zo goed kunnen voelen.
Als ik op mijn buik een beetje duw kan ik voelen dat de baby daar tegen mijn vel aan ligt. Erg grappig om te voelen dat de baby dan ook weer wegzwemt.

Verder ben ik moe, eigenlijk MOE met hoofdletters. Ik maak me zorgen over mijn conditie. Ik vermoed enige bloedarmoede, maar durf daar niet, zonder overleg, iets voor te gaan gebruiken. Bij de volgende controle even vragen of ik Floradix kan gaan gebruiken, dat werkt goed, en is minder stoppend dan al die staalpillen.
Die vermoeidheid is eigenlijk vooral lastig omdat ik wel gewoon werk, en hele dagen op kinderen pas. Gelukkig is het vakantie, en helpen de kinderen me een beetje. Neemt niet weg dat ik savonds, na het eten, in bed rol, en daar niet meer uit kom. Ik hoop straks ook een paar dagen vrij te hebben om wat voor Tinus te gaan maken, en ook wat gordijnen voor de westwing. Want in de avonden doe ik dus niet veel tot helemaal niets.

foto

Op verzoek van Irene een foto.



Dit is de wieg die we hebben gekocht. Zonder hemel, die ga ik zelf maken.
En ik wil de wieg nog wat persoonlijker maken.
De wieg die ik voor mijn andere kinderen had, een prachtige rieten hangwieg, waar ik zelf ook nog in gelegen heb, is beschadigd door houtworm, en moet nagemaakt worden. Dat ga ik zeker laten doen maar de rietwerker die dat moet doen, heeft zoveel werk, dat de wachttijd te lang is.
Na heeeeel lang nadenken en aarzelen, heb ik besloten dat ik een andere wieg ging kopen. Zoals R zei, de nagemaakte wieg is toch ook niet de wieg waar jij in gelegen heb.

We hebben lang gezocht naar wat we mooi vonden, en deze zagen we hangen toen we een dagje met dochterlief op stap waren in Utrecht.
Daarna weer lang gezocht naar een betaalbare, en die uiteindelijk gevonden bij de Babykraam in Uden. En vandaag kwam hij dus binnen, de wieg.
Hij staat nu ingepakt naast mijn bed. Naast de stapel babykleertjes die ik al gekocht en gekregen heb. Kan ik uit mijn bed ook zwijmelen bij al dat lieve kleine spul.

Post!!

In de afgelopen periode heb ik nogal wat besteld.
Voor hobby, voor huishouden en voor Tinus. De bestellingen varieren van eind mei tot eind vorige week. Inmiddels lopen er 5 bestellingen en 2 aankopen vanaf Marktplaats.
Afgelopen maandagavond klaagde ik bij R, dat het allemaal zo lang duurde, en dat ik eens wat binnen wilde krijgen. Waarop hij grapte dat hij een ruit voor Yolanda (onze defender) had besteld, en dat die wel eens eerder binnen zou kunnen komen.
Wat denk je? Dinsdagochtend stond de TPS (Texelse Pakket Service) op de stoep met een pakje voor R.
Waarop ik een leuk gesprekje had met de postbode dat ik 5 pakjes onderweg had, waarvan een paar al een maand geleden besteld.

Vanmorgen komt de postbode van de TPS binnen met de mededeling: Marrig, de eerste heb ik voor je!!

Ik blij. Nog veeeeel blijer was ik toen ik constateerde dat de eerste van alle pakjes de wieg is!
Eindelijk de wieg in huis. Okay, ik kan er nog niets mee, kan hem niet eens goed uitpakken. Maar de Wieg is in huis!!!
YES, het begin is er.