Tinus zal mijn 7e kind worden, het 7e kind dat ik moet baren. En voor het eerst zie ik op tegen de bevalling.
Alles is natuurlijk anders dan bij de andere bevallingen, ander huis, andere omgeving, ander leven.
Bijkomende complicatie is natuurlijk dat been in het gips.
Of zou het komen omdat het huis ( en dus ik) nog niet klaar ben voor Tinus? Gisteren hebben mijn zus en R de babykamer geschilderd. Vandaag nog een paar puntjes op de i, en het zeil er in.
Dan kan de aankleedtafel (de Kip genaamd) naar boven, en kan die ingericht gaan worden.
Vandaag weer hard verder aan de geboorte kaartjes, en een nieuw lakentje maken voor in de wieg, nou ja, versieren eigenlijk. Als de kip op zijn plek staat, dan kan de wieg opgehangen worden. Begin volgende week is de hemel af, die wordt heel erg mooi. Precies zoals ik in mijn hoofd had.
Gisteren zijn er een stapel luierbroekjes voor de kleinste maat binnen gekomen, die ik had besteld.Erg mooi. Vooral de Totbots (voor de kenners) R begreep niet goed waar ze voor waren, die vond een luier alleen wel genoeg. Hij heeft nog heel wat te leren over katoenen luiers, en tot mijn verbazing is het zijn bedoeling dat hij luiers gaat verschonen.
Alleen die angst, nee dat is niet eens het juiste woord, het tegen opzien van de bevalling nog even overwinnen, dan ben ik er straks heus wel klaar voor. Hoop ik...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Bereid je voor op een andere vader-baby-relatie dan je gewend bent!
Zal voor jou ook wennen zijn hoor!
En het gaat lukken , je kan gewoon lekker bevallen , heb je een bad ????
Dan kan je daar misschien ook lekker een tijdje in , mits het gips dan weg is natuurlijk .
Tinusie komt gewoon als ze/hij af is en dan ben jij er ook klaar voor . Ik wens jullie een heerlijk bevalling, iets moois om samen later lekker aan terug te denken met een goed gevoel
Een reactie posten