aha erlebnis

Elk jaar, als ik de kerstboom versier, is het uitpakken van de kerstspullen een aha erlebnis. Bij elke kerstbal, elke kerstklok, en elke zelf gemaakte versiering komen er herinneringen boven. Aan de kinderen die de kerstbal gekocht of gemaakt hebben, aan kerst van vervlogen jaren.

Zo is het , voor mij, ook bij het uitzoeken van de babyuitzet. Omdat ik wist dat ik het zo zou beleven heb ik vorige zomer de babyuitzet uitgezocht. Veel is weggegaan, en de dierbare dingen zijn apart gezet voor de kinderen. Het uitzoeken van de babyuitzet nu is dus veel minder emotioneel, dan het zou zijn geweest. Er zijn wel kleertjes die ze allemaal aan gehad hebben, maar minder speciale.

Tegelijk stelt dit me voor een probleem, want heb ik wel voldoende lakentjes, rompertjes, luiertruitjes, luiers, enzovoort. Extra probleem omdat ik niet erg mobiel ben. Ik kan, als ik iets mis, niet zomaar naar de winkel rennen, of achter de naaimachine gaan zitten om het te halen dan wel de creeeren.

Op de bank hangend, heb ik de eerste kleertjes, die ik al geknipt had liggen, in elkaar gezet. Het probleem van een wiegknuffeltje heeft zichzelf opgelost. Een goede en lieve vriendin had een hele tijd geleden al een wiegknuffeltje opgestuurd. Vanmorgen bij het kijken naar wat ik aan kleertjes heb gekocht kwam ik het weer tegen. Die gaat in de wieg wonen. Nogmaals, Bedankt voor het pakje uit Groningen.
Dan de lakentjes. Voor al mijn kinderen heb ik een lakentje gemaakt, voor in de wieg,zodat ze nieuw beginnen. Voor Tinus heb ik wel een lakentje gekocht, maar om dat nou in de wieg te leggen als eerste lakentje, dat is niet wat ik bedacht had. Ook dat probleem loste zich gedeeltelijk vanzelf op. Ik heb nog een paar nieuwe, maar wel afgewerkte lakentjes gevonden in de kast. Nu eens kijken of ik daar een versiersel op kan maken terwijl ik op de bank zit.