Door de arts doorverwezen naar de fysiotherapie.
Daar konden we dinsdagmiddag, aan het eind van de dag terecht. En het was niet leuk.
De fysiotherapeute, voelde mijn voet, drukte hier en daar, en de tranen van pijn en frustratie liepen over mijn wangen.
Van de pijn maar ook omdat het nogsteeds zo'n pijn doet. Het is inmiddels 5 maanden, en ik ben het meer dan zat.
Had ik oefeningen verwacht, en opdracht om vooral de voet veel te gebruiken, dan kwam ik toch bedrogen uit. Tot mijn verbazing kreeg ik als advies om zoveel mogelijk rust te houden met mijn voet. En bij te houden hoeveel ik eigenlijk loop.
Dus maak ik notitie van hoeveel ik loop, wanneer het pijn doet, en loop ik, heeeel braaf weer concequent met 2 krukken.
Ruurd wil dat ik een scootmobiel regel, zodat ik weer zelf naar school kan, en heeel langzaam begin ik zelf ook in die richting te denken, al moet ik er nog steeds niet aan denken.
Het doel, mijn doel, is dat ik in juni de avond4daagse kan lopen.
Posts tonen met het label Voet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Voet. Alle posts tonen
donderdag, maart 05, 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)