Vroeger, in een vorig leven lijkt het, was mijn huishouden een geoliede machine, die vanzelf liep.
De laatste maanden is het alsof er zand in de machine zit.
Ik kan allerlei oorzaken verzinnen waarom het niet loopt, de verbouwing is een belangrijke oorzaak, en de grotere hoeveelheid werk is een andere.
Bovendien ben ik moe. Lichamelijk moe.
Deed ik eerder overdag oppassen, en savonds het huishouden, op dit moment pas ik op, en ga ik naar bed als de kinderen zijn opgehaald.
Doordat ik zo misselijk ben, en blijf, is koken iets wat ik liever laat dan doe. Maar er moet natuurlijk wel gegeten worden savonds. Ook dat is worstelen.
Mijn ex hield niet van een voorraad, met voorraadkast. Ik heb daardoor afgeleerd een voorraad te hebben. Maar nu ik zo veel werk, vriendlief en veel werkt, en heel erg geplaagd wordt door Mvr Reuma, grijp ik steeds mis, en kan dus ook niet, zomaar koekjes bakken, of wat dan ook zomaar.
Ook daar moet iets aan gedaan worden. Mevr Reuma gaat niet weg, als ze eenmaal binnen is.
R werkt momenteel thuis, maar gaat zoals het er nu uitziet, weer 4 dagen in de week aan de overkant werken, en ben ik weer 4 dagen alleen met de kinderen, en oppaskinderen. En Tinus natuurlijk. Het is dus belangrijk dat de machine weer schoongemaakt wordt en geolied wordt.
Maar hoe doe je dat? De energie is niet ineens terug omdat ik dat wil. De voorraad wordt niet door de kaboutertjes aangevuld, en de nieuwe ruimte (westwing is die gedoopt) is ook niet zomaar klaar en ingericht.
Ik vrees dat het schoonmaken van de machine nog even tijd gaat kosten.
Gisteren had ik cursus, en ineens had ik wel energie om savonds nog huishouden te doen, dus heb ik schoongemaakt, opgeruimd, gestofzuigd, was uitgezocht en zijn er nog wassen gedraaid. Nog 1 was draaien, en dan ben ik weer bij. Dan moet de was van vandaag nog, maar de bodem is weer in zicht. De paniek neemt daardoor bij mij af, en de machine raakt alleen daardoor al meer geolied.
Verbouwen is leuk, ik doe het zo weer, maar het is een aanslag op je welbevinden,op je huishouden, en zeker ook op je relatie. We nemen dan ook zeker 2 jaar rust voor we weer opnieuw beginnen met een andere ingrijpende verbouwing.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Ik wil niet negatief klinken, maar je zwangerschap wordt misschien ook nog wel zwaarder. Schakel je je kinderen in om dingetjes te doen? Kun je de minder belangrijke dingen niet laten liggen? Ik ben op een gegeven moment gestopt met alles maar steeds weer te poetsen. En nu R. nog thuis is: koop de supermarkt eens een keer goed leeg! Voorraad is zaaaalig! En zeker een volle vriezer.
Succes
Helemaal waar Irma, de zwangerschap is ook zwaarder, en ik wil Tinus ook de aandacht geven die Tinus nodig heeft.
Ik ben geen poets, al zou ik dat soms best willen, maar functioneer wel veel beter als mijn huis een zekere graad van opgeruimdheid en schoon heeft. En die graad wordt nu niet gehaald.
De vriezer konden we krijgen van de buren, maar kan pas geplaatst als de verbouwing zover klaar is dat de wasmachine en de droger op hun plek staan, en dat duurt nog heel even. Kan ik ook eindelijk in bad......
En R blijft wel hoor, gaat alleen een paar dagen per week weer aan de overkant werken, hoe en wat weten we nog niet precies. Alles staat weer op de schop. Wij doen niet aan saai :o)))
Ik snap het allemaal , tips heb ik helaas niet voor je , mevr Reuma-fybro komt hier ook te vaak , ik zal haar vragen eens lekker met vakantie naar de antillen te gaan , zijn we een poosje van haar af ;0)
Voorraad is fijn , dat heb ik wel ;-) en vaak kook ik ook voor meer dagen en doe dan eea in de vriezer. Ook erg fijn.
Sterkte joh , en voor je het weet in Tina ;-) er en gaat het allemaal weer makkelijker .
toi toi
En anders is er als de voorraad niet voldoed, nog altijd mw chinees, of pizza, of tosti of patatje mèt, aangevuld met komkommer, sla en wat zoetzuur en evt. wat vla met fruit.
En een vitaminepilletje of zo.
Komt allemaal goed! Als je maar aan jezelf denkt! (en aan Tinusje)
Groetjes, Marga
Een reactie posten