Sinds enige tijd had ik, hadden wij een paar jonge katten. Een zwarte, Puma, een zwartwitte, Muis, en een witte Dotty.
Zoals dat gaat met kleine katjes, ze worden groot, en ze gaan buiten spelen.
Vanmorgen miste ik Muis. En Muis daar had ik het grootste zwak voor. Ik heb de hele dag naarstig naar Muis gezocht, maar al vanaf vanmorgen er een naar gevoel bij gehad.
Zojuist hebben we haar gevonden, ze is vast komen zitten in een boom, tegenover ons huis. En is haar gestikt, opgehangen, geen idee hoe dat dan werkt. Haar buik zit vast, waarschijnlijk sinds vannacht.
De buurman heeft haar losgemaakt en in onze tuin begraven, samen met J, die er alleen naar kon kijken en dikke tranen huilde. Ik ook, maar meer in mijn hart dan zichtbaar.
Arme Muis. Je was een leuke kat. Ik zal je heel erg missen.
Puma en Dotty, die de hele dag onrustig waren, zijn na onze vondst en de begravenis rustig gaan slapen. Ze wisten het, zei J zeer treffend.
De buurman heeft ook de vork van de boom er af gezaagd, zodat er niet morgen, of volgende week, weer een kat in klem komt te zitten.
vrijdag, augustus 22, 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
He bah
Naar he , Sirius hier is al 3 weken weg ;( , maar ik heb nog hoop hij is niet gevonden.
Akelig he ,gewoon als poezen dood gaan , dat is steeds weer zo verdrietig , knuffel voor jou en de kids die hun poezebeest missen
wat zielig is dat toch altijd als er een huisdier dood gaat,
onze snoopy(poes) was erg ziek en hebben we in laten slapen, die keuze maak je dan,maar als een dier op deze manier dood gaat is dat heel vervelend.
sterkte ermee
groetjes Ria
Een reactie posten