Voor mijn verjaardag, vorig jaar, heb ik een pandora armband gekregen. Van Ruurd.
Ruurd bedacht eind vorig jaar een leuk project. Bij elke verjaardag krijg ik een bedel met de letter van de jarige. Na bijna een jaar zitten er al heel wat bedels aan mijn armband. Want ook met valentijnsdag, verjaardag, moederdag, heb ik een bedel gekregen.
Laatst had ik hem afgedaan. De armband zat me in de weg.
Na een paar dagen wilde ik hem weer omdoen, maar hij lag niet waar ik hem had achtergelaten. Dus keek ik steeds op andere bergplekken. Maar geen armband.
Helemaal vervelend werd het,toen Ruurd met een nieuwe bedel aankwam, ter gelegenheid van onze GPdag, 14 augustus. De zoektocht werd wat intensiever.
Maar gisterenavond was ik het zat. Ik wilde mijn armband terug, en wel NU. Dus zijn we begonnen met de tafel, en alle postbakjes daarbij doorzocht, en gelijk opgeruimd. Om 23 uur hadden we nog niets gevonden, en zijn we maar naar bed gegaan. Bij het naar bed gaan heb ik eerst de hele slaapkamer op zijn kop gezet, en opgeruimd, maar helaas geen armband. Uiteindelijk toch maar gaan slapen.
Vanmorgen eerst film gekeken met Lea en Rafael, en ondertussen zitten kijken, waaar zou die armband kunnen zijn. Dus de hele boekenkast opgeruimd, de kast in de keuken, de archiefkast, en op de archiefkast. De westwing. Nou ja, gewoon alles beneden. Maar helaas geen armband. De zoekplaatsten werden steeds gekker. Bovenop de kast (want mijn moeder gooide altijd dingen op de kast) Op het randje van de keukenkastjes, op een plank waar ik niet eens op kan kijken als ik op een stoel ga staan.
Uiteindelijk heb ik het opgegeven. Verdrietig, omdat ik denk dat mijn armband voorgoed verdwenen is. Het bureau, waar ik zeker weet dat ik mijn armband heb opgeruimd, heb ik inmiddels al 6 keer helemaal uitgemest, maar geen armband.
Dan gaat Ruurd zoeken. nog geen 5 minuten later, haalt hij, uit het bureau nota bene, mijn armband. Ik snap er niets van, maar ben zo blij als blik dat ik mijn armband weer terug en om heb. Ik denk niet dat ik hem ooit nog af doe.
zondag, augustus 29, 2010
zondag, augustus 22, 2010
Laatste vakantiedag.
Natuurlijk, eigenlijk was de laatste vakantiedag vrijdag, en is het nu gewoon weekeinde, maar toch voelt het alsof het vandaag de laatste vakantiedag is.
Het is een beetje tegenvallende vakantie geweest. Kinderen de eerste 3 weken van verplichting naar verplichting. Toen ze daar doorheen waren, waren mijn vrije dagen op. Ik heb geen vakantie, maar alleen vrije dagen als alle oppaskinderen tegelijk weg zijn. Niet erg, want we hebben een erg leuk groepje oppaskinderen bij elkaar, met elkaar hebben we heerlijk vakantie gevierd.
Het enige jammere is dat we samen uit zouden, een dagje Madurodam, en naar Avi Fauna. En in de weekeinden dat we weg konden, waren er kinderen ziek. Die houden we dus nog even te goed.
Ook had ik gehoopt geopereerd te zijn, en nu zelf de kinderen naar school te kunnen brengen en halen. Maar helaas, de operatie laat nog op zich wachten, ik heb nog niet eens een oproep binnen. En daardoor kan ik zelf niet naar school. NOg een week is het makkelijk op te lossen doordat Ruurd nog thuis is. Daarna moet ik echt opzoek naar een oplossing. Waar haal ik iemand (of iemanden) vandaan die elke dag kinderen van school willen halen? De mantelzorg is een beetje uitgeput, en de WMO geeft niet thuis. Want ik heb een te specifieke hulpvraag. Wel kunnen ze iemand sturen die de ramen voor me komt lappen.
Nou ja, komt tijd komt raad toch?
Voor vandaag, hoop ik dat we het droog houden. We willen straks eerst naar de kofferbakmarkt, eens kijken of er nog wat te scoren valt. Daarna gaan de schoolgaande kinderen bij hun zus langs op de camping. Dat weten ze nog niet, dus dat is een verrassing. Vanavond eten we met ons allen, zoonlief uit Amsterdam komt ook over. Tussen door hoop ik nog wat kunnen doen aan een cadeautje voor een vriendin. Al moet er ook nog een strijk weg, en wat verstelwerk gedaan worden (dat is nog erger werk dan was opvouwen :o) Verstellen dan, aan strijken heb ik weer geen hekel.
Iedereen een fijne zondag.
Het is een beetje tegenvallende vakantie geweest. Kinderen de eerste 3 weken van verplichting naar verplichting. Toen ze daar doorheen waren, waren mijn vrije dagen op. Ik heb geen vakantie, maar alleen vrije dagen als alle oppaskinderen tegelijk weg zijn. Niet erg, want we hebben een erg leuk groepje oppaskinderen bij elkaar, met elkaar hebben we heerlijk vakantie gevierd.
Het enige jammere is dat we samen uit zouden, een dagje Madurodam, en naar Avi Fauna. En in de weekeinden dat we weg konden, waren er kinderen ziek. Die houden we dus nog even te goed.
Ook had ik gehoopt geopereerd te zijn, en nu zelf de kinderen naar school te kunnen brengen en halen. Maar helaas, de operatie laat nog op zich wachten, ik heb nog niet eens een oproep binnen. En daardoor kan ik zelf niet naar school. NOg een week is het makkelijk op te lossen doordat Ruurd nog thuis is. Daarna moet ik echt opzoek naar een oplossing. Waar haal ik iemand (of iemanden) vandaan die elke dag kinderen van school willen halen? De mantelzorg is een beetje uitgeput, en de WMO geeft niet thuis. Want ik heb een te specifieke hulpvraag. Wel kunnen ze iemand sturen die de ramen voor me komt lappen.
Nou ja, komt tijd komt raad toch?
Voor vandaag, hoop ik dat we het droog houden. We willen straks eerst naar de kofferbakmarkt, eens kijken of er nog wat te scoren valt. Daarna gaan de schoolgaande kinderen bij hun zus langs op de camping. Dat weten ze nog niet, dus dat is een verrassing. Vanavond eten we met ons allen, zoonlief uit Amsterdam komt ook over. Tussen door hoop ik nog wat kunnen doen aan een cadeautje voor een vriendin. Al moet er ook nog een strijk weg, en wat verstelwerk gedaan worden (dat is nog erger werk dan was opvouwen :o) Verstellen dan, aan strijken heb ik weer geen hekel.
Iedereen een fijne zondag.
dinsdag, augustus 17, 2010
Kortsluiting
Zaterdag, vlak voor we weg zouden gaan, sloeg de aardlek schakelaar om. Ik merkte het, omdat ik het licht boven het aanrecht aan wilde doen, en dat deed het niet. Na wat proberen ging Ruurd toch maar even kijken naar de stoppen. Kortsluiting, ergens.
Na wat zoeken bleek dat het in de keuken zat, maar waar? Oven deed het, fornuis ook. Die waren het dus niet. We zijn eerst maar weg gegaan, en bij terugkomst heeft Ruurd nog gezocht, maar niets kunnen vinden. Dus hadden we geen stroom in de keuken, en niet in Ruben zijn slaapkamer.
sNachts schoot ik overeind bij het idee dat het in Ruben zijn kamer ergens aan het smeulen was, en dat hij zou stikken in de rook, of zou overlijden door koolmonoxide. Ruurd wakker gemaakt, die me verzekerde dat dat niet het geval was. Dat had hij al nagekeken.
Zondagochtend drong het pas goed tot me door dat de koelkast ook uitwas. In de koelkast liggen de (dure) medicijnen van Ruurd, en de melk van mijn oppasbaby ligt in het vriesgedeelte.
Dat dus eerst maar even naar de buren gebracht. Die gelukkig thuis waren.
Toen begonnen we aan de klus. We hadden inmiddels bedacht dat we moesten zoeken waar de stekker van de koelkast zat, want daar zou het wel aan liggen. Omdat het een inbouw koelkast is, die er al zat toen we in dit huis trokken, hebben Ruurd en ik geen idee waar de aansluiting van die koelkast zit. Zoeken dus. Het fornuis is vervangen sinds we hier wonen, en ik meen me te herinneren dat daar achter een stopcontacten blok zit. Dus de oven losgewrikt. Die is er nogal makkelijk uit te tillen met zijn twee.
Terwijl we wachtten tot Joshua terug is van brood halen, om te helpen met de oven, kreeg Ruurd een geweldig idee. Hij keek nog even de minder ingrijpende electrische aparaten na, om te zien of er misschien iets simpelers aan de hand was. En ja hoor, de waterkoker stond in het water.
Die uit het stopcontact getrokken, en de stop er weer in. En daarmee was onze stroomstoring opgelost.
Na wat zoeken bleek dat het in de keuken zat, maar waar? Oven deed het, fornuis ook. Die waren het dus niet. We zijn eerst maar weg gegaan, en bij terugkomst heeft Ruurd nog gezocht, maar niets kunnen vinden. Dus hadden we geen stroom in de keuken, en niet in Ruben zijn slaapkamer.
sNachts schoot ik overeind bij het idee dat het in Ruben zijn kamer ergens aan het smeulen was, en dat hij zou stikken in de rook, of zou overlijden door koolmonoxide. Ruurd wakker gemaakt, die me verzekerde dat dat niet het geval was. Dat had hij al nagekeken.
Zondagochtend drong het pas goed tot me door dat de koelkast ook uitwas. In de koelkast liggen de (dure) medicijnen van Ruurd, en de melk van mijn oppasbaby ligt in het vriesgedeelte.
Dat dus eerst maar even naar de buren gebracht. Die gelukkig thuis waren.
Toen begonnen we aan de klus. We hadden inmiddels bedacht dat we moesten zoeken waar de stekker van de koelkast zat, want daar zou het wel aan liggen. Omdat het een inbouw koelkast is, die er al zat toen we in dit huis trokken, hebben Ruurd en ik geen idee waar de aansluiting van die koelkast zit. Zoeken dus. Het fornuis is vervangen sinds we hier wonen, en ik meen me te herinneren dat daar achter een stopcontacten blok zit. Dus de oven losgewrikt. Die is er nogal makkelijk uit te tillen met zijn twee.
Terwijl we wachtten tot Joshua terug is van brood halen, om te helpen met de oven, kreeg Ruurd een geweldig idee. Hij keek nog even de minder ingrijpende electrische aparaten na, om te zien of er misschien iets simpelers aan de hand was. En ja hoor, de waterkoker stond in het water.
Die uit het stopcontact getrokken, en de stop er weer in. En daarmee was onze stroomstoring opgelost.
zondag, augustus 15, 2010
Weekeind
Het weekeinde is weer om. Weer te kort om echt uitgerust te raken, maar wel een lekker weekeinde. Op mijn hobbyblog kun je zien wat ik vandaag gedaan heb (tussen de bedrijven door)
Gisteren heb ik eerst een workshop scrapbooken gegeven, Was weer eens heel erg leuk om te doen. Ooit ga ik weer regelmatig workshops geven, want dat heb ik altijd met erg veel plezier gedaan.
Bij thuiskomst was er post uit Amerika. Stempels en papier, maar niet de houtblokjes om de stempels op te doen. Die zijn nog onderweg. Nu heb ik bij voorbaat al erg veel lol om het idee dat de douane nou juist DAT pakje open maakt om te kijken wat er nou werkelijk inzit. Dan zullen ze toch wel denken dat ik gek ben, houtjes bestellen in Amerika :o))
Daarna zijn we naar de barbeque plaats gegaan om ons 3 jarig geregistreerd partnerschap te vieren. De kinderen hadden voor de hapjes, en het eten gezorgd. Vanwege de droogte mocht de barbeque niet aan stond in de krant, en daar hebben we ons aan gehouden. Helaas waren er 2 barbeques aan toen we in het bos aankwamen. Het voelde een beetje als het braafste kind uit de klas. Maar het eten dat Joshua en Lea hadden gemaakt was lekker, het gezelschap was goed.
Thuis nog een bakkie koffie, en daarna was het echt bedtijd voor mij. Na een week van zieke kinderen ben ik zelf ook niet helemaal vrij van griep.
Vandaag heel rustig gehouden. Samen met de kinderen film gekeken, geprutst met mijn nieuwe potloden, en lekker gegeten.
Aankomende week gaan we proberen weer in een normaal ritme te komen. NOg 1 week zomer vakantie. Is die even omgevlogen.
Gisteren heb ik eerst een workshop scrapbooken gegeven, Was weer eens heel erg leuk om te doen. Ooit ga ik weer regelmatig workshops geven, want dat heb ik altijd met erg veel plezier gedaan.
Bij thuiskomst was er post uit Amerika. Stempels en papier, maar niet de houtblokjes om de stempels op te doen. Die zijn nog onderweg. Nu heb ik bij voorbaat al erg veel lol om het idee dat de douane nou juist DAT pakje open maakt om te kijken wat er nou werkelijk inzit. Dan zullen ze toch wel denken dat ik gek ben, houtjes bestellen in Amerika :o))
Daarna zijn we naar de barbeque plaats gegaan om ons 3 jarig geregistreerd partnerschap te vieren. De kinderen hadden voor de hapjes, en het eten gezorgd. Vanwege de droogte mocht de barbeque niet aan stond in de krant, en daar hebben we ons aan gehouden. Helaas waren er 2 barbeques aan toen we in het bos aankwamen. Het voelde een beetje als het braafste kind uit de klas. Maar het eten dat Joshua en Lea hadden gemaakt was lekker, het gezelschap was goed.
Thuis nog een bakkie koffie, en daarna was het echt bedtijd voor mij. Na een week van zieke kinderen ben ik zelf ook niet helemaal vrij van griep.
Vandaag heel rustig gehouden. Samen met de kinderen film gekeken, geprutst met mijn nieuwe potloden, en lekker gegeten.
Aankomende week gaan we proberen weer in een normaal ritme te komen. NOg 1 week zomer vakantie. Is die even omgevlogen.
donderdag, augustus 12, 2010
Prietpraat
Aan afel gebeurde er iets, waarvan ik dacht, dat moet ik bloggen. Puber van 17 deed iets waarom ik erg moest lachen. Anderen vonden het minder grappig, wat puber van 13 de opmerking ontlokte dat 'moeder overal om moest lachen vandaag, dat hij taco had gezegd en toen moest ze ook lachen'
Maar helaas, ik ben geheel vergeten wat puber van 17 deed, en dus kan ik het niet blogen. Omdat de anderen het niet grappig vonden, weten ze het niet meer.
Dus blog ik maar niets.
Maar helaas, ik ben geheel vergeten wat puber van 17 deed, en dus kan ik het niet blogen. Omdat de anderen het niet grappig vonden, weten ze het niet meer.
Dus blog ik maar niets.
Bezoek
Wonend op Texel, en contacten hebben via internet levert altijd veel vragen om toeristische informatie op.
Meestal wijs ik mensen in de goede richting, en geef mijn adres voor een bakkie. Dat laatste gebeurt niet altijd, maar soms komt er iemand langs.
Vanmiddag was het soms.
Elly2 kwam met man en 3 kinderen voor een bakkie. Ik had een rustige dag vandaag met slechts 1 oppaskindje. Dus dat kon prima.
We hebben een genoeglijk uurtje doorgebracht met elkaar. Kinderen hebben heerlijk zitten spelen (wat een luxe is een kinderopvang dan, want van al het speelgoed is er VEEEL) Baby, en Cecilia vielen erg in de smaak. Maar goed, Cecilia is om verliefd op te worden, zeker als ze verlegen is.
Dan weet ik weer waarom ik ooit het internet zo leuk vond, omdat ik daar mensen ontmoet die ik anders niet ontmoet zou hebben.
Meestal wijs ik mensen in de goede richting, en geef mijn adres voor een bakkie. Dat laatste gebeurt niet altijd, maar soms komt er iemand langs.
Vanmiddag was het soms.
Elly2 kwam met man en 3 kinderen voor een bakkie. Ik had een rustige dag vandaag met slechts 1 oppaskindje. Dus dat kon prima.
We hebben een genoeglijk uurtje doorgebracht met elkaar. Kinderen hebben heerlijk zitten spelen (wat een luxe is een kinderopvang dan, want van al het speelgoed is er VEEEL) Baby, en Cecilia vielen erg in de smaak. Maar goed, Cecilia is om verliefd op te worden, zeker als ze verlegen is.
Dan weet ik weer waarom ik ooit het internet zo leuk vond, omdat ik daar mensen ontmoet die ik anders niet ontmoet zou hebben.
Vogel
Vanmorgen kwam Joshua naar me toe, een jonge vogel in zijn handen. Die had hij afgepakt van de vogels. Hij leek niet gewond. Omdat het nog vroeg was, moesten we eerst eerste hulp toe passen voor we naar Ecomare konden.
Dus een hamsterkooi opgezocht en de vogel daar in gestopt. Zelfs Joshua (onze vogelkenner) had geen idee wat voor vogel het was. Katten naar buiten, en vooral rust voor de vogel gecreeerd.
Helaas overleed de vogel even later toch. Joshua was nuchter en toch verdrietig, We hebben alles maar weer opgeruimd, en de vogel begraven.
Dus een hamsterkooi opgezocht en de vogel daar in gestopt. Zelfs Joshua (onze vogelkenner) had geen idee wat voor vogel het was. Katten naar buiten, en vooral rust voor de vogel gecreeerd.
Helaas overleed de vogel even later toch. Joshua was nuchter en toch verdrietig, We hebben alles maar weer opgeruimd, en de vogel begraven.
woensdag, augustus 11, 2010
Vandaag
6.20, de wekker
6/30 ben ik beneden. Ruben is al op (Ruben is al op????? Om half 7???Daar is iets vreemds aan de hand. Hij is helemaal hyper, heeft vannacht niet geslapen (dat wist ik al) want heeft om 1 uur een blikje energie drank gedronken, en daar kan ie dus niet tegen. Hij is wel grappig, dat scheelt)
Lea is reeds naar beneden gegaan, zien en wel op de bank gaan liggen. Arm kind, en kan geen eens paracetemol krijgen om zich wat beter te voelen, want daar kan ze niet tegen.
6.40 ontbijten en mail bekijken.
7.00 Dan dus maar de was opvouwen. Dat moet klaar voor half 9 want dan komt er een baby en als die er eenmaal is, lukt dat niet meer, tenzij met een huilende baby er naast, en daar heb ik een hekel aan.
7.30 de eerste oppaskinderen. O en Q twee schattige, maar drukke jongetjes. Een handvol zeg maar.
7.45 de stagaire die een keer een volle dag mee loopt. Helemaal moe, van het vroege opstaan. De moeder van O en Q zit er nog, en verteld dat ze gewoon om 8 uur moet beginnen, en dat ze elke dag om 6.30 opstaat. Op mijn 6.20 zit de stagaire helemaal met haar handen in het haar. Haar dag begint normaal om 8 uur. Dit is een cultuurschok voor haar.
Ondertussen vouw ik nog steeds was.
8.00 Ruben en Rafael gaan ontbijt scoren bij AH. Van mij mag Ruben vaker doorhalen, een vers broodje als ontbijt is grote luxe. Krijg ik morgen verse warme kaiserbroodjes met aardbeienjam?
Ruben brengt gelijk Cecilia naar beneden, Die is al wakker, dat is bijzonder, tis normaal een langslaper.
8.25 de was gevouwen, en ind e wasmand, net op tijd. Want daar komt de baby.
8.40 en de laatste van de oppaskinderen. Volle bak vandaag.
Kinderen spelen eerst binnen. Rafael is niet echt in goede doen, en de jongens op de bank zijn niet behulpzaam, tijd voor een potje opvoeden.
Met een baby op de arm is dat toch lastig.
9.30- tijd om de eerste fles te gaan maken. Borstvoeding ontdooien is een langdurig proces.
Gelijk maar koffie zetten. Ben ik aan toe na de boze pubers.
9.40 Q loopt te stuiteren. Als ie gekalmeerd is vraag ik of ie moe is. Geheel opgelucht zegt ie ja, en huppelt naar zijn bedje. Met Nijn in zijn hand, en duim in zijn mond is ie zo vertrokken.
10.00 Koffie en fles is klaar. Limonade uitdelen aan de kinderen, en baby de fles geven. Gelukkig doet de stagaier de limonade. We doen gelijk een bakkie.
10.40 Baby valt in slaap, das luxe. In zijn maxi cosi gelegd en bij de jongens in de kamer gezet.
Ze zullen op hem letten tot ie wakker is. Op zijn normale slaapplek ligt een jongetje te slapen.
Met Cecilia op schoot een bakkie gedaan.
11.00 Telefoon, mijn moeder die heeft Ruurd nodig. Ze spuwt nog ff haar gal over de nieuwste plannen van de regering, en dan beloofd ze ff langs te komen.
11.30 Stagaire met kinderen naar de speeltuin. Ff energie kwijt voor de lunch, Door mijn enkel kan ik dat zelf slecht, bovendien is de baby weer wakker, en ligt de ander nog steeds te slapen. 1 van ons moet achterblijven.
12.00 Q wordt wakker, krijgt limonade en een schone luier. Ik zet hem gelijk in zijn stoel, want we gaan zo eten.
12.30 Lunch, Kinderen willen buiten picknicken, behalve Q en Cecilia mogen ze dat ook van me. Ik maak een stapel brood klaar, en ze gaan eten. Helaas gaat er 1 klieren met eten, en eten ze minder dan de bedoeling was, maar ze hebben wel lol.
12.40 JH komt baby halen, eigenlijk zou ze alleen komen voeden maar de afspraak voor de middag is afgezegd, dus heeft ze een vrije middag. Baby gaat natuurlijk mee naar huis. Ik vraag me af wat ik dan moet doen vanmiddag :)
13.30 Lunch opruimen, koffie zetten, kinderen in bed. Heel even tijd om met mijn nieuwe potloden te spelen. Jongens aansporen iets aan de tuin te doen. Kost een beetje moeite maar het lukt.
13.45 Mijn moeder komt, doet een bakkie mee, en vertrekt met Ruurd. Ruurd moet haar ff helpen met een telefoon en computer (geloof ik)
14.00 Toch even proberen te kleuren met mijn nieuwe potloden. HEt effect is verbluffend, daar ga ik verder mee spelen.
14.30 De kinderen hebben ruzie. Ingrijpen, daarna spelen ze weer heerlijk samen. Geen idee waarom het soms wel werkt, en soms niet.
15.00 Drinken ronddelen, ijs is op, dus moet iemand naar de winkel. Joshua wil wel, straks
15.30 eerste kind weer uit bed halen. Hij doet of ie slaapt, maar als ik wegloop wil ie er toch uit :o)
16.00 de ander uit bed gehaald, die sliep nog als een roos. Helaas had ik hem beter kunnen laten liggen, want het eerst half uur doet ie niets dan huilen. Wat heb ik dan een rotbaan. Ik hou niet van jengelende kinderen.
16.15 Boodschappen lijstje gemaakt. Stagaire en Joshua gaan boodschappen doen, Cecilia mag mee. 16.30 k zet alvast de rijst op. Rijst is slowfood in mijn ogen. Heeft even geduurd voor ik wist hoe ik dat goed moest doen op Inductie, maar dat lukt tegenwoordig ook goed.
16.45 Ik begin vast met de saus. Shit, ik laat alles aanbranden. Opnieuw beginnen dus. Zonde van de knoflook.
17.00 Mijn vriendin komt stempels brengen. Das gaaf, kan ik verder spelen met mijn nieuwe potloden. Jammer toch dat ik moet werken morgen :o)) We doen een bakkie, dwz, Zij houdt de kinderen bezig (of de kinderen haar) terwijl ik een saus in elkaar fabriek.
17.05 D en F worden opgehaald. Moeder verteld dat ze gesolliciteerd heeft op een nieuwe baan. Zou heel gunstig zijn voor mij, dan hoeven ze straks niet weg omdat ik net niet boventallig uitkom. Zou me goeduitkomen.
17.10 Joshua en de stagaire komen thuis. Ruurd wilde nog wat hebben en is gelijk geitenmelk halen, vind ik net ff lekkerder in de saus dan alleen bouillon.
17.20 eten is klaar, net ff te vroeg. Dus zetten we alles in de oven (een onderste oven hebben we er van gemaakt, voor de AGA kenners) En gaan rustig de tafel dekken. Joshua schaaft nog kaas, en stampt cashewnoten omdat die vanwege de kleintjes niet door het eten mogen.
17.30 Eten. Mijn vriendin blijft toch eten. Gezellig, volle bak, want 2 oppaskinderen blijven eten, en de stagaire blijft ook.
Rafael heeft het koud, en nog kouder. Ik stuur hem naar bed, naar mijn bed, kan ie nog ff tv kijken. Hij is de volgende.
18.10, klaar met eten, opruimen en het ijs op tafel. Cecilia laat me elk ijsje aanwijzen voor ze een keer Ja zegt tegen een ijsje. Q volgt haar voorbeeld, maar kan het niet zolang volhouden, en kiest na 4 ijsjes zijn ijsje. O vraagt gewoon om een groene.
18.20 kinderen willen heeeel graag nog even naar de speeltuin. Joshua en stagaire gaan mee. Ik ruim de tafel op.
18.30 O en Q worden opgehaald. Ik krijg knuffels. Q wordt morgen aan zijn oren geopereerd. Hopelijk gaat het goed, en kan hij weer beter horen vrijdag. Nu lijkt hij helemaal doof te zijn.
18.35 Stagaire gaat ook naar huis. Hoop dat ze niet te moe is.
Vriendin en ik doen nog een bakkie dan gaat zij snel naar huis.
19.00 Ik ruim de keuken op. Altijd meer werk dan je denkt.
19.15 ik ruim tussen door ff de westwing op. Kan ik straks makkelijk stofzuigen en dweilen.
19.20 telefoon gaat S, die heeft Joshua zijn gestolen fiets bij haar in de buurt zien staan, maar ze wist het niet zeker, Joshua moet maar ff gaan kijken. Joshua uit de speeltuin geplukt, en naar school gestuurd. Gezegd dat ie moest bellen als het de fiets was, dan kwam. Ruurd de fiets halen.
19.25, Westwing grondig opgeruimd, en stoelen op tafel en buiten gezet.
19.30 huiskamer opgeruimd, en stofzuiger gepakt.Kamer, keuken gestofzuigd
19.40 Joshua belt dat het iid zijn fiets is. Ruurd gaat erheen om de fiets te halen.
20.00 Ruurd weer terug, met Joshua zijn fiets.
20.05, Dan zelf maar ff afwassen, straks verder stofzuigen.Joshua gebeld, dat ie naar huis moest komen. Verder stofzuigen, het moet schoon. Joshua komt binnen en wil gelukkig ff dweilen.
20.30 Einderlijk klaar, ik wil nog ff iets met kleur doen, maar Cecilia wil erg graag bij me. Ik weet het een half uur uit te stellen. Maar om 2100 zit ik dan toch met haar op de bank.
22.10 Ik ga naar boven, ben gebroken. Morgen weer een dag.
6/30 ben ik beneden. Ruben is al op (Ruben is al op????? Om half 7???Daar is iets vreemds aan de hand. Hij is helemaal hyper, heeft vannacht niet geslapen (dat wist ik al) want heeft om 1 uur een blikje energie drank gedronken, en daar kan ie dus niet tegen. Hij is wel grappig, dat scheelt)
Lea is reeds naar beneden gegaan, zien en wel op de bank gaan liggen. Arm kind, en kan geen eens paracetemol krijgen om zich wat beter te voelen, want daar kan ze niet tegen.
6.40 ontbijten en mail bekijken.
7.00 Dan dus maar de was opvouwen. Dat moet klaar voor half 9 want dan komt er een baby en als die er eenmaal is, lukt dat niet meer, tenzij met een huilende baby er naast, en daar heb ik een hekel aan.
7.30 de eerste oppaskinderen. O en Q twee schattige, maar drukke jongetjes. Een handvol zeg maar.
7.45 de stagaire die een keer een volle dag mee loopt. Helemaal moe, van het vroege opstaan. De moeder van O en Q zit er nog, en verteld dat ze gewoon om 8 uur moet beginnen, en dat ze elke dag om 6.30 opstaat. Op mijn 6.20 zit de stagaire helemaal met haar handen in het haar. Haar dag begint normaal om 8 uur. Dit is een cultuurschok voor haar.
Ondertussen vouw ik nog steeds was.
8.00 Ruben en Rafael gaan ontbijt scoren bij AH. Van mij mag Ruben vaker doorhalen, een vers broodje als ontbijt is grote luxe. Krijg ik morgen verse warme kaiserbroodjes met aardbeienjam?
Ruben brengt gelijk Cecilia naar beneden, Die is al wakker, dat is bijzonder, tis normaal een langslaper.
8.25 de was gevouwen, en ind e wasmand, net op tijd. Want daar komt de baby.
8.40 en de laatste van de oppaskinderen. Volle bak vandaag.
Kinderen spelen eerst binnen. Rafael is niet echt in goede doen, en de jongens op de bank zijn niet behulpzaam, tijd voor een potje opvoeden.
Met een baby op de arm is dat toch lastig.
9.30- tijd om de eerste fles te gaan maken. Borstvoeding ontdooien is een langdurig proces.
Gelijk maar koffie zetten. Ben ik aan toe na de boze pubers.
9.40 Q loopt te stuiteren. Als ie gekalmeerd is vraag ik of ie moe is. Geheel opgelucht zegt ie ja, en huppelt naar zijn bedje. Met Nijn in zijn hand, en duim in zijn mond is ie zo vertrokken.
10.00 Koffie en fles is klaar. Limonade uitdelen aan de kinderen, en baby de fles geven. Gelukkig doet de stagaier de limonade. We doen gelijk een bakkie.
10.40 Baby valt in slaap, das luxe. In zijn maxi cosi gelegd en bij de jongens in de kamer gezet.
Ze zullen op hem letten tot ie wakker is. Op zijn normale slaapplek ligt een jongetje te slapen.
Met Cecilia op schoot een bakkie gedaan.
11.00 Telefoon, mijn moeder die heeft Ruurd nodig. Ze spuwt nog ff haar gal over de nieuwste plannen van de regering, en dan beloofd ze ff langs te komen.
11.30 Stagaire met kinderen naar de speeltuin. Ff energie kwijt voor de lunch, Door mijn enkel kan ik dat zelf slecht, bovendien is de baby weer wakker, en ligt de ander nog steeds te slapen. 1 van ons moet achterblijven.
12.00 Q wordt wakker, krijgt limonade en een schone luier. Ik zet hem gelijk in zijn stoel, want we gaan zo eten.
12.30 Lunch, Kinderen willen buiten picknicken, behalve Q en Cecilia mogen ze dat ook van me. Ik maak een stapel brood klaar, en ze gaan eten. Helaas gaat er 1 klieren met eten, en eten ze minder dan de bedoeling was, maar ze hebben wel lol.
12.40 JH komt baby halen, eigenlijk zou ze alleen komen voeden maar de afspraak voor de middag is afgezegd, dus heeft ze een vrije middag. Baby gaat natuurlijk mee naar huis. Ik vraag me af wat ik dan moet doen vanmiddag :)
13.30 Lunch opruimen, koffie zetten, kinderen in bed. Heel even tijd om met mijn nieuwe potloden te spelen. Jongens aansporen iets aan de tuin te doen. Kost een beetje moeite maar het lukt.
13.45 Mijn moeder komt, doet een bakkie mee, en vertrekt met Ruurd. Ruurd moet haar ff helpen met een telefoon en computer (geloof ik)
14.00 Toch even proberen te kleuren met mijn nieuwe potloden. HEt effect is verbluffend, daar ga ik verder mee spelen.
14.30 De kinderen hebben ruzie. Ingrijpen, daarna spelen ze weer heerlijk samen. Geen idee waarom het soms wel werkt, en soms niet.
15.00 Drinken ronddelen, ijs is op, dus moet iemand naar de winkel. Joshua wil wel, straks
15.30 eerste kind weer uit bed halen. Hij doet of ie slaapt, maar als ik wegloop wil ie er toch uit :o)
16.00 de ander uit bed gehaald, die sliep nog als een roos. Helaas had ik hem beter kunnen laten liggen, want het eerst half uur doet ie niets dan huilen. Wat heb ik dan een rotbaan. Ik hou niet van jengelende kinderen.
16.15 Boodschappen lijstje gemaakt. Stagaire en Joshua gaan boodschappen doen, Cecilia mag mee. 16.30 k zet alvast de rijst op. Rijst is slowfood in mijn ogen. Heeft even geduurd voor ik wist hoe ik dat goed moest doen op Inductie, maar dat lukt tegenwoordig ook goed.
16.45 Ik begin vast met de saus. Shit, ik laat alles aanbranden. Opnieuw beginnen dus. Zonde van de knoflook.
17.00 Mijn vriendin komt stempels brengen. Das gaaf, kan ik verder spelen met mijn nieuwe potloden. Jammer toch dat ik moet werken morgen :o)) We doen een bakkie, dwz, Zij houdt de kinderen bezig (of de kinderen haar) terwijl ik een saus in elkaar fabriek.
17.05 D en F worden opgehaald. Moeder verteld dat ze gesolliciteerd heeft op een nieuwe baan. Zou heel gunstig zijn voor mij, dan hoeven ze straks niet weg omdat ik net niet boventallig uitkom. Zou me goeduitkomen.
17.10 Joshua en de stagaire komen thuis. Ruurd wilde nog wat hebben en is gelijk geitenmelk halen, vind ik net ff lekkerder in de saus dan alleen bouillon.
17.20 eten is klaar, net ff te vroeg. Dus zetten we alles in de oven (een onderste oven hebben we er van gemaakt, voor de AGA kenners) En gaan rustig de tafel dekken. Joshua schaaft nog kaas, en stampt cashewnoten omdat die vanwege de kleintjes niet door het eten mogen.
17.30 Eten. Mijn vriendin blijft toch eten. Gezellig, volle bak, want 2 oppaskinderen blijven eten, en de stagaire blijft ook.
Rafael heeft het koud, en nog kouder. Ik stuur hem naar bed, naar mijn bed, kan ie nog ff tv kijken. Hij is de volgende.
18.10, klaar met eten, opruimen en het ijs op tafel. Cecilia laat me elk ijsje aanwijzen voor ze een keer Ja zegt tegen een ijsje. Q volgt haar voorbeeld, maar kan het niet zolang volhouden, en kiest na 4 ijsjes zijn ijsje. O vraagt gewoon om een groene.
18.20 kinderen willen heeeel graag nog even naar de speeltuin. Joshua en stagaire gaan mee. Ik ruim de tafel op.
18.30 O en Q worden opgehaald. Ik krijg knuffels. Q wordt morgen aan zijn oren geopereerd. Hopelijk gaat het goed, en kan hij weer beter horen vrijdag. Nu lijkt hij helemaal doof te zijn.
18.35 Stagaire gaat ook naar huis. Hoop dat ze niet te moe is.
Vriendin en ik doen nog een bakkie dan gaat zij snel naar huis.
19.00 Ik ruim de keuken op. Altijd meer werk dan je denkt.
19.15 ik ruim tussen door ff de westwing op. Kan ik straks makkelijk stofzuigen en dweilen.
19.20 telefoon gaat S, die heeft Joshua zijn gestolen fiets bij haar in de buurt zien staan, maar ze wist het niet zeker, Joshua moet maar ff gaan kijken. Joshua uit de speeltuin geplukt, en naar school gestuurd. Gezegd dat ie moest bellen als het de fiets was, dan kwam. Ruurd de fiets halen.
19.25, Westwing grondig opgeruimd, en stoelen op tafel en buiten gezet.
19.30 huiskamer opgeruimd, en stofzuiger gepakt.Kamer, keuken gestofzuigd
19.40 Joshua belt dat het iid zijn fiets is. Ruurd gaat erheen om de fiets te halen.
20.00 Ruurd weer terug, met Joshua zijn fiets.
20.05, Dan zelf maar ff afwassen, straks verder stofzuigen.Joshua gebeld, dat ie naar huis moest komen. Verder stofzuigen, het moet schoon. Joshua komt binnen en wil gelukkig ff dweilen.
20.30 Einderlijk klaar, ik wil nog ff iets met kleur doen, maar Cecilia wil erg graag bij me. Ik weet het een half uur uit te stellen. Maar om 2100 zit ik dan toch met haar op de bank.
22.10 Ik ga naar boven, ben gebroken. Morgen weer een dag.
dinsdag, augustus 10, 2010
Ziek
Een uitbarsting van zomergriep hier. Eigenlijk een onzin woord, zomergriep. Maar dat is een ander verhaal.
Joshua begon. Afgelopen vrijdag ineens niet lekker, klagen over keelpijn, hoofdpijn. Zaterdag gewoon goed ziek.
Zondag was ik aan de beurt. Overal spierpijn, keelpijn. Beetje koorts, dus al balen dat ik mijn werk moest afzeggen. Maar gelukkig is mijn lijf, ondanks de slechte condititie nog steeds sterk en blijft het bij keelpijn en een beetje verhoging. (stiekum ben ik daar wel blij mee, al 2 jaar veroordeeld tot thuis zitten, en een conditie van niets daardoor, en toch een griep kunnen doorstaan, zoals altijd, want ik ben zelden geveld door de griep)
Gisteren was Cecilia niet lekker, hangerig en vervelend. Savonds hoge koorts, en toen de paracetemol uitgewerkt was, weer.
Gisteren ook, klaagde Lea over spierpijn overal. Ik riep al: OO dan ben jij de volgende. Maar daar wilde ze niet aan. Maar gisterenavond, toen ik naar bed ging, voelde ik de hoge koorts al bij het meidje. Ziek dus. Dus weer een dag met een ziek kind op de bank. Nog 2 te gaan, 3 als je Ruurd meetelt.
Joshua begon. Afgelopen vrijdag ineens niet lekker, klagen over keelpijn, hoofdpijn. Zaterdag gewoon goed ziek.
Zondag was ik aan de beurt. Overal spierpijn, keelpijn. Beetje koorts, dus al balen dat ik mijn werk moest afzeggen. Maar gelukkig is mijn lijf, ondanks de slechte condititie nog steeds sterk en blijft het bij keelpijn en een beetje verhoging. (stiekum ben ik daar wel blij mee, al 2 jaar veroordeeld tot thuis zitten, en een conditie van niets daardoor, en toch een griep kunnen doorstaan, zoals altijd, want ik ben zelden geveld door de griep)
Gisteren was Cecilia niet lekker, hangerig en vervelend. Savonds hoge koorts, en toen de paracetemol uitgewerkt was, weer.
Gisteren ook, klaagde Lea over spierpijn overal. Ik riep al: OO dan ben jij de volgende. Maar daar wilde ze niet aan. Maar gisterenavond, toen ik naar bed ging, voelde ik de hoge koorts al bij het meidje. Ziek dus. Dus weer een dag met een ziek kind op de bank. Nog 2 te gaan, 3 als je Ruurd meetelt.
woensdag, augustus 04, 2010
Lezen
Vroeger, in een vorig lezen, las ik alles wat los en vast zat. Sinds een paar jaar kan ik de concentratie voor een boek maar slechts zelden op brengen. En dat mis ik eigenlijk wel. Het verdwijnen in een boek is een heerlijke ontspanning.
Af en toe koop of leen ik een flutboekje, in de hoop dat als ik eenmaal maar aan het lezen ben, de leeshonger vanzelf weer terug keert.
Tot nu toe resulteerde dat in af en toe een boek lezen, en dan weer maanden niet. Tot een paar weken geleden. Ik had shopalicious gekocht bij de ECI. Dat achter elkaar uitgelezen, en gelijk het vervolg er achter aan.
Omdat ik toen baalde dat het boek uitwas, gelijk verder gegaan in een boek dat al een paar maanden lag. Het verloren symbool van Dan Brown. Dat had ik om dezelfde reden gekocht, maar kon me tot vorige week niet echt boeien.
Nu dus wel. Het is soms te spannend om door te lezen, maar na een rondje om de tafel gelopen te hebben, pak ik het dan toch weer. De spaarzame tijd die ik heb om te lezen, lees ik nu ook. Nog een kleine 50 bladzijden, en dan heb ik het uit. Oppassen is vandaag een inbreuk op mijn leestijd.
Het lijkt weer terug. Wat is het volgende boek dat ik moet lezen???
Af en toe koop of leen ik een flutboekje, in de hoop dat als ik eenmaal maar aan het lezen ben, de leeshonger vanzelf weer terug keert.
Tot nu toe resulteerde dat in af en toe een boek lezen, en dan weer maanden niet. Tot een paar weken geleden. Ik had shopalicious gekocht bij de ECI. Dat achter elkaar uitgelezen, en gelijk het vervolg er achter aan.
Omdat ik toen baalde dat het boek uitwas, gelijk verder gegaan in een boek dat al een paar maanden lag. Het verloren symbool van Dan Brown. Dat had ik om dezelfde reden gekocht, maar kon me tot vorige week niet echt boeien.
Nu dus wel. Het is soms te spannend om door te lezen, maar na een rondje om de tafel gelopen te hebben, pak ik het dan toch weer. De spaarzame tijd die ik heb om te lezen, lees ik nu ook. Nog een kleine 50 bladzijden, en dan heb ik het uit. Oppassen is vandaag een inbreuk op mijn leestijd.
Het lijkt weer terug. Wat is het volgende boek dat ik moet lezen???
maandag, augustus 02, 2010
Gecrashed
Na een dag vol spelen, lachen, en samen met haar partner in crime kattekwaad uit halen, is ze gecrashed.
Hoe lief is dat?!
Nu alleen maar hopen dat ze door slaapt tot morgen ochtend.
Tuin
Toen wij in dit huis kwamen wonen, was de tuin een woestenij vol struiken en planten. Vanaf de straat gezien een prachtige tuin, maar als je goed keek, echt verwilderd, en braakliggend terrein.
Voor onze eerste winter hier, heb ik, samen met een vriend, de hele tuin leeg gehaald, al het struikgewas gerooid, de hortensia's verplaatst (ik ben dol op hortensia) en de rozen weggegeven.
Samen hebben we de tuin geegaliseerd, en gras ingezaaid.
Omdat hij het wel kon, en ik niet, heeft hij een begin van een terras gemaakt, en een nieuwe ingang voor de tuin. De officiele ingang was nl buitengebruik, en de kinderen hadden zelf een betere plek voor de ingang gevonden. Die maar officieel gemaakt.
Het volgend jaar was de verbouwing. Al ons harde werk werd te niet gedaan, doordat een kraan eerst een geul groef voor een riolering (wat niet nodig bleek) en daarna nog een keer een geul groef voor de electrische bedrading in de nieuwe ruimte. Samen met een andere vriend en de jongens heb ik de tuin opnieuw geegaliseerd en waar nodig ingezaaid.
Verder hebben we er niet veel aan gedaan, want de gemeente schreef een brief, dat ze de straat gingen renoveren, en gelijk de riolering ging aanpassen. Daarvoor zou onze tuin open moeten, misschien, en ik vond het onzin om dan de tuin netjes te maken, dat kon dan wel even wachten. Van het voorjaar zou ik.....
Maar in het voorjaar deed ik niets aan de tuin. Ik zat met een enkel in het gips. En in het najaar, deed ik ook niets, want ik zat nog steeds met een niet meewerkende enkel. De winter kwam, met harde vorst, en sneeuw. Zelfs het deel van de tuin dat wel gedaan was, heeft die winter niet overleefd.
Mijn tuin is nu een braakliggend terrein. De materialen om het op te knappen, zoals ik het wil, zijn aanwezig. Zeker nu we van buren tegels hebben gekregen voor het beoogde pad.
Mijn enkel werkt echter nog steeds niet. Ruurd heeft erg veel last van zijn reuma, en de jongens doen al zoveel in huis, dat het irreel is van hen te verwachten dat ze de tuin kunnen opknappen.
Volgend jaar? Zou ik volgend jaar eindelijk de tuin hebben die ik beoog, met zit hoekjes, een vaste barbeque, en hortensia's? Veeel hortensia's? Klim hortensia's langs de terrassen en de ramen, en eindelijk het bloeiende grasveld dat ik al zo verschrikkelijk lang wil hebben. Zou het lukken? Zou ik op tijd geopereerd zijn dat ik van de herfst zelf iets kan doen?
Gisteren liepen er buren langs, die smalende opmerkingen hadden over onze tuin. Terecht eigenlijk, maar toch doet het ook pijn. Want nu is het buiten mijn macht er iets aan te doen. Niet eens voor de buurt.
Voor onze eerste winter hier, heb ik, samen met een vriend, de hele tuin leeg gehaald, al het struikgewas gerooid, de hortensia's verplaatst (ik ben dol op hortensia) en de rozen weggegeven.
Samen hebben we de tuin geegaliseerd, en gras ingezaaid.
Omdat hij het wel kon, en ik niet, heeft hij een begin van een terras gemaakt, en een nieuwe ingang voor de tuin. De officiele ingang was nl buitengebruik, en de kinderen hadden zelf een betere plek voor de ingang gevonden. Die maar officieel gemaakt.
Het volgend jaar was de verbouwing. Al ons harde werk werd te niet gedaan, doordat een kraan eerst een geul groef voor een riolering (wat niet nodig bleek) en daarna nog een keer een geul groef voor de electrische bedrading in de nieuwe ruimte. Samen met een andere vriend en de jongens heb ik de tuin opnieuw geegaliseerd en waar nodig ingezaaid.
Verder hebben we er niet veel aan gedaan, want de gemeente schreef een brief, dat ze de straat gingen renoveren, en gelijk de riolering ging aanpassen. Daarvoor zou onze tuin open moeten, misschien, en ik vond het onzin om dan de tuin netjes te maken, dat kon dan wel even wachten. Van het voorjaar zou ik.....
Maar in het voorjaar deed ik niets aan de tuin. Ik zat met een enkel in het gips. En in het najaar, deed ik ook niets, want ik zat nog steeds met een niet meewerkende enkel. De winter kwam, met harde vorst, en sneeuw. Zelfs het deel van de tuin dat wel gedaan was, heeft die winter niet overleefd.
Mijn tuin is nu een braakliggend terrein. De materialen om het op te knappen, zoals ik het wil, zijn aanwezig. Zeker nu we van buren tegels hebben gekregen voor het beoogde pad.
Mijn enkel werkt echter nog steeds niet. Ruurd heeft erg veel last van zijn reuma, en de jongens doen al zoveel in huis, dat het irreel is van hen te verwachten dat ze de tuin kunnen opknappen.
Volgend jaar? Zou ik volgend jaar eindelijk de tuin hebben die ik beoog, met zit hoekjes, een vaste barbeque, en hortensia's? Veeel hortensia's? Klim hortensia's langs de terrassen en de ramen, en eindelijk het bloeiende grasveld dat ik al zo verschrikkelijk lang wil hebben. Zou het lukken? Zou ik op tijd geopereerd zijn dat ik van de herfst zelf iets kan doen?
Gisteren liepen er buren langs, die smalende opmerkingen hadden over onze tuin. Terecht eigenlijk, maar toch doet het ook pijn. Want nu is het buiten mijn macht er iets aan te doen. Niet eens voor de buurt.
donderdag, juli 29, 2010
Nee Papa!!
Vanavond gingen we even met ons allen naar het strand om daar te eten. We hebben gewacht op Lea en Rafael die bij hun vader waren, om met ons allen te gaan.
Stel je dus even voor, we zitten in de landrover, Ruurd en ik voorin, achter ons van Joshua, Cecilia en Ruben. Cecilia in het midden, en helemaal achter in Lea en Rafael. Op weg naar het strand.
De parkeerplaats van paal 15 is ingedeeld met kleine opstakels tussen de parkeerstroken. Een uitgelezen moment om te laten zien wat de landrover kan. Daar over heen rijden doet ze zonder moeite namelijk. De jongens, en wij ook, vinden dat geweldig. Op een lege parkeerplaats aankomen is ook wel erg uitnodigend. Dus rijdt Ruurd, voorzichtig, over de opstakels heen. De eerste gaf geen reactie, maar bij de tweede klonk het van achterin:
Pappa!! OO Pappa! (met het handje voor de mond geslagen)
Dus Ruurd rijdt netjes over de weg verder. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, in plaats van helemaal rond te rijden, toch even over 1 opstakel heen rijden.
Pappa Nie doe. Hou Op Pappa, ( met de wijsvinger vermanend opgeheven)
Tja, wat de je dan he? Je houdt je als pappa maar weer aan de regels.
Stel je dus even voor, we zitten in de landrover, Ruurd en ik voorin, achter ons van Joshua, Cecilia en Ruben. Cecilia in het midden, en helemaal achter in Lea en Rafael. Op weg naar het strand.
De parkeerplaats van paal 15 is ingedeeld met kleine opstakels tussen de parkeerstroken. Een uitgelezen moment om te laten zien wat de landrover kan. Daar over heen rijden doet ze zonder moeite namelijk. De jongens, en wij ook, vinden dat geweldig. Op een lege parkeerplaats aankomen is ook wel erg uitnodigend. Dus rijdt Ruurd, voorzichtig, over de opstakels heen. De eerste gaf geen reactie, maar bij de tweede klonk het van achterin:
Pappa!! OO Pappa! (met het handje voor de mond geslagen)
Dus Ruurd rijdt netjes over de weg verder. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, in plaats van helemaal rond te rijden, toch even over 1 opstakel heen rijden.
Pappa Nie doe. Hou Op Pappa, ( met de wijsvinger vermanend opgeheven)
Tja, wat de je dan he? Je houdt je als pappa maar weer aan de regels.
Kaakchirurg, vervolg
Het begint een never ending story te worden. Nadat ik de laatste keer weg gegaan ben bij de kaakchirurg, die niet wilde trekken onder narcose, dacht ik eerst, ik laat die kies er wel gewoon uit rotten. Ooit kan ik hem gewoon pakken.
Maar zo een woekerende ontsteking is niet echt prettig. Buiten dat het zeer doet, heb ik het idee dat een ontsteking die er zit, gewoon ook slecht is voor andere onderdelen van het lijf.
Dus ben ik op zoek gegaan naar andere oplossing. Er wordt momenteel op Radio noord Holland erg veel reclame gemaakt voor de CDC kliniek. En ik vond op inernet een Narcose tandarts. Beiden klinieken zijn meeer dan bereid je te helpen maar dan alleen als je zelf de narcose betaald.
Ik ben inmiddels bereid die narcose te betalen, als ik maar eens een tijdje GEEEN pijn in mijn mond heb, maar mijn huisarts vond dat onzin.
Die adviseerde mij om contact op te nemen met de zorgbemiddeling van Unive. Eens kijken wat die voor me konden doen, en eventueel ging zij zich er ook mee bemoeien.
Dus belde ik op een rustig moment naar Unive. Daar kreeg ik een zeer vriendelijke en behulpzame mevrouw aan de telefoon, die mijn verhaal aanhoorde, en toen vertelde dat haar dochter, onder narcose, geholpen ging worden door de kaakchirurg die mij weigerde narcose te geven onder het mom van, dat vergoed de verzekering niet.
Zij beloofde me te helpen.
En toen bleek de telefoon kapot. We zijn ruim 10 dagen niet bereikbaar geweest via de telefoon. Omdat we dachten dat het aan onze telefoon lag, hebben we een nieuwe telefoon gekocht maar helaas was er een monteur nodig om het euvel te herstellen.
Inmiddels had ik een brief gekregen van Unive, dat ze iets voor me hadden geregeld, en dat ik moest terug bellen.
Ik mag bellen naar een kaakchirurg buiten de regio, en dat heb ik zojuist gedaan.
2 september een consult. In het KennermerGasthuis in Haarlem. Toch wel weer spannend eigenlijk.
Maar zo een woekerende ontsteking is niet echt prettig. Buiten dat het zeer doet, heb ik het idee dat een ontsteking die er zit, gewoon ook slecht is voor andere onderdelen van het lijf.
Dus ben ik op zoek gegaan naar andere oplossing. Er wordt momenteel op Radio noord Holland erg veel reclame gemaakt voor de CDC kliniek. En ik vond op inernet een Narcose tandarts. Beiden klinieken zijn meeer dan bereid je te helpen maar dan alleen als je zelf de narcose betaald.
Ik ben inmiddels bereid die narcose te betalen, als ik maar eens een tijdje GEEEN pijn in mijn mond heb, maar mijn huisarts vond dat onzin.
Die adviseerde mij om contact op te nemen met de zorgbemiddeling van Unive. Eens kijken wat die voor me konden doen, en eventueel ging zij zich er ook mee bemoeien.
Dus belde ik op een rustig moment naar Unive. Daar kreeg ik een zeer vriendelijke en behulpzame mevrouw aan de telefoon, die mijn verhaal aanhoorde, en toen vertelde dat haar dochter, onder narcose, geholpen ging worden door de kaakchirurg die mij weigerde narcose te geven onder het mom van, dat vergoed de verzekering niet.
Zij beloofde me te helpen.
En toen bleek de telefoon kapot. We zijn ruim 10 dagen niet bereikbaar geweest via de telefoon. Omdat we dachten dat het aan onze telefoon lag, hebben we een nieuwe telefoon gekocht maar helaas was er een monteur nodig om het euvel te herstellen.
Inmiddels had ik een brief gekregen van Unive, dat ze iets voor me hadden geregeld, en dat ik moest terug bellen.
Ik mag bellen naar een kaakchirurg buiten de regio, en dat heb ik zojuist gedaan.
2 september een consult. In het KennermerGasthuis in Haarlem. Toch wel weer spannend eigenlijk.
woensdag, juli 28, 2010
Rot dag
Eigenlijk wil ik geen negatieve dingen bloggen. Maar dat neemt niet weg dat die nare zaken er natuurlijk wel zijn.
Momenteel neemt de stress hier een beetje de overhand, wat ruzie en irritatie in de hand werkt. En Ruurd en ik kunnen niet zo goed ruzie maken. Allebei te beschadigd door eerdere ervaringen.
Maar vandaag hadden we ruzie, en wat voor 1.
Verder ga ik er niet over uitwijden. Maar het was een rotdag vandaag, en ik ben blij dat ie over is. Want eigenlijk ben ik Annie. Tomorrow....
(dat verhaal liep toch ook goed af?! Zie je wel)
Momenteel neemt de stress hier een beetje de overhand, wat ruzie en irritatie in de hand werkt. En Ruurd en ik kunnen niet zo goed ruzie maken. Allebei te beschadigd door eerdere ervaringen.
Maar vandaag hadden we ruzie, en wat voor 1.
Verder ga ik er niet over uitwijden. Maar het was een rotdag vandaag, en ik ben blij dat ie over is. Want eigenlijk ben ik Annie. Tomorrow....
(dat verhaal liep toch ook goed af?! Zie je wel)
dinsdag, juli 27, 2010
Dinsdag
Heb ik wat te bloggen? Eigenlijk niet. Geen bijzondere dingen meegemaakt.
Hoewel... Misschien is het wel heel bijzonder dat Cecilia alles, maar dan werkelijk alles papagaait.
Ruurd zegt van de week (bij het zien van een heel grote stapel vietnamese loempia's) Hallo Hee, waarop Cecilia zegt Hallo Hee.
Ook zijn we hard bezig met zindelijkheids training. Gaat nog niet helemaal goed, en ik moet nodig een set onderbroekjes kopen, maar overdag wil ze geen luier meer aan. Het meeste beland ook in de wc, alleen als ze moe is, gaat het mis. Zoonlief, en stagaire worden er erg nerveus van, lopen af en aan naar de wc met haar, want o jee,als er op de grond geplast wordt :o))
Vandaag vertrekken Lea en Rafael voor 3 dagen naar hun vader. Ondanks mijn werk, wat intensief is, en de korte periode blijf ik het moeilijk vinden. Ik hoop dat ze een paar fijne dagen hebben.
Ondanks dat ik werk, begin ik in het vakantieritme te komen. Alles een beetje slomer, relaxter, en makkelijker. Dat is wel lekker. Nu nog hopen dat er een paar vrije dagen overschieten voor ons, als gezin, zodat we nog ergens heen kunnen. iig gaan we 14 augustus vieren, met elkaar. Nog geen idee hoe en waar, maar vieren zullen we het.
Hoewel... Misschien is het wel heel bijzonder dat Cecilia alles, maar dan werkelijk alles papagaait.
Ruurd zegt van de week (bij het zien van een heel grote stapel vietnamese loempia's) Hallo Hee, waarop Cecilia zegt Hallo Hee.
Ook zijn we hard bezig met zindelijkheids training. Gaat nog niet helemaal goed, en ik moet nodig een set onderbroekjes kopen, maar overdag wil ze geen luier meer aan. Het meeste beland ook in de wc, alleen als ze moe is, gaat het mis. Zoonlief, en stagaire worden er erg nerveus van, lopen af en aan naar de wc met haar, want o jee,als er op de grond geplast wordt :o))
Vandaag vertrekken Lea en Rafael voor 3 dagen naar hun vader. Ondanks mijn werk, wat intensief is, en de korte periode blijf ik het moeilijk vinden. Ik hoop dat ze een paar fijne dagen hebben.
Ondanks dat ik werk, begin ik in het vakantieritme te komen. Alles een beetje slomer, relaxter, en makkelijker. Dat is wel lekker. Nu nog hopen dat er een paar vrije dagen overschieten voor ons, als gezin, zodat we nog ergens heen kunnen. iig gaan we 14 augustus vieren, met elkaar. Nog geen idee hoe en waar, maar vieren zullen we het.
maandag, juli 26, 2010
Skype
Sinds een paar weken belt, of skyped, mijn oudste zoon me regelmatig. Meestal aan het eind van de dag, en dat is fijn want dan is het rustig in huis, en kunnen we ff lekker praten.
Ik ben dus, aan het eind van de dag, erg gespitst op het geluid van Skype.
Gisterenavond zaten we met veel aan tafel. Eigenlijk sliepen alleen de jongste 3 kinderen. Ilja en Sophie waren er ook, en met een kopje koffie, was het erg gezellig.
Toen hoorde ik de bliep van skype, dus ik, die bezig was met inkt en stempels, een experimend aan het doen wat niet helemaal is gelukt, ik trek gelijk mijn laptop naar me toe, want er praat iemand tegen me.
Sander.
En dan blijkt weer hoe geweldig skype is. Is een telefoongesprek een 1 of 1 ding, meestal tenminste. Met een laptop midden op tafel, is het of de beller bij je in de kamer zit. Toen skype even vastliep, heeft Ilja van computer gewisseld, want het geluid in zijn laptop was beter. En toen werd het helemaal leuk. laptop midden op tafel, en gezellig met zijn allen met Sander kleppen.
Sander vertelde over de bedrijven waar hij zou willen werken, over zijn ambities, en over wat hij had opgepikt van het nieuws.
Ilja, ook kok, zocht de bedrijven gelijk op op zijn computer, en dan konden we gericht reageren. Sander vroeg naar de laatste nieuwtjes hier, en bij Ilja en Sophie.
Een avond met een gouden randje.
Ik ben dus, aan het eind van de dag, erg gespitst op het geluid van Skype.
Gisterenavond zaten we met veel aan tafel. Eigenlijk sliepen alleen de jongste 3 kinderen. Ilja en Sophie waren er ook, en met een kopje koffie, was het erg gezellig.
Toen hoorde ik de bliep van skype, dus ik, die bezig was met inkt en stempels, een experimend aan het doen wat niet helemaal is gelukt, ik trek gelijk mijn laptop naar me toe, want er praat iemand tegen me.
Sander.
En dan blijkt weer hoe geweldig skype is. Is een telefoongesprek een 1 of 1 ding, meestal tenminste. Met een laptop midden op tafel, is het of de beller bij je in de kamer zit. Toen skype even vastliep, heeft Ilja van computer gewisseld, want het geluid in zijn laptop was beter. En toen werd het helemaal leuk. laptop midden op tafel, en gezellig met zijn allen met Sander kleppen.
Sander vertelde over de bedrijven waar hij zou willen werken, over zijn ambities, en over wat hij had opgepikt van het nieuws.
Ilja, ook kok, zocht de bedrijven gelijk op op zijn computer, en dan konden we gericht reageren. Sander vroeg naar de laatste nieuwtjes hier, en bij Ilja en Sophie.
Een avond met een gouden randje.
zondag, juli 25, 2010
Zondag
Eigenlijk de laatste dag van mijn vakantie vandaag. Gisteren heerlijk geprutst met inkt, papier, stempels. Ofwel een serie kaarten gemaakt. Dat was lekker.
En gelezen in mijn boek., Shopalicious is uit, nu is het Shopaholic en baby. De oorzaak dat ik alle boeken van de shopaholic ben gaan lezen. Dit leek me wel een leuk gegeven, en dat is het ook.
Vanmorgen gaan we naar de Kofferbakmarkt. Ons 14-daagse uitje. Lea en Rafael gaan daar echt schatgraven, en komen met erg gave schatten thuis moet ik zeggen. Voor een paar euro heb je dan lang lol. Soms vind ik ook een schat. Zoals vorige keer, toen scoorde ik een loopkar van Fisher Price, met PeekaBlocks, Voor 1 euro per stuk. Dat zijn leuke dingen.
Ik wil erg graag naar het bos, naar het strand ofzo. Maar Ruurd zijn reuma is ook erg actief, of dat een optie is, zal moeten blijven.
3 dagen is natuurlijk wel een erg korte vakantie. Maar wel erg lekker. Nu ga ik eerst maar eens mijn boek uitlezen..of ga ik toch eerst nog een kaart maken, of uitgebreid ontbijten, of...
En gelezen in mijn boek., Shopalicious is uit, nu is het Shopaholic en baby. De oorzaak dat ik alle boeken van de shopaholic ben gaan lezen. Dit leek me wel een leuk gegeven, en dat is het ook.
Vanmorgen gaan we naar de Kofferbakmarkt. Ons 14-daagse uitje. Lea en Rafael gaan daar echt schatgraven, en komen met erg gave schatten thuis moet ik zeggen. Voor een paar euro heb je dan lang lol. Soms vind ik ook een schat. Zoals vorige keer, toen scoorde ik een loopkar van Fisher Price, met PeekaBlocks, Voor 1 euro per stuk. Dat zijn leuke dingen.
Ik wil erg graag naar het bos, naar het strand ofzo. Maar Ruurd zijn reuma is ook erg actief, of dat een optie is, zal moeten blijven.
3 dagen is natuurlijk wel een erg korte vakantie. Maar wel erg lekker. Nu ga ik eerst maar eens mijn boek uitlezen..of ga ik toch eerst nog een kaart maken, of uitgebreid ontbijten, of...
vrijdag, juli 23, 2010
Vakantie
Vandaag had ik vakantie. Zomaar een extra dag vrij. Dus kwam er helemaal niets uit mijn handen, Ik had wilde plannen. Op tijd op, en dan lekker alleen in de huiskamer zitten en knutselen. Eindelijk een paar projecten afronden, en een paar anderen beginnen.
Maar het begon al goed. Toen ik om 7 uur wakker werd, en uit bed sloop naar de badkamer, werd dochterlief van 20 maanden toch wakker, en zo erg wakker dat er van slapen niets meer kwam. Dus gingen we gedrie om 8 uur naar beneden.
Ik was zo moe, dat ik op de bank heb liggen suffen.
Daarna heb ik me ergerd aan mijn boek. Heel erg raar, ik lees shoapicious. Over een shopaholic. En de hoofdpersoon ergert me. Ze is dom, blond, niet erg leerbaar, en koopt zoveel dat ze elke keer diep in de schulden zit.
Het ergert me, en boeit me tegelijkertijd. Ik kan het boek slecht wegleggen.
Tegen 5 uur had ik ineens een ontplofde bom in de huiskamer, en ach toen ik toch bezig was........
Het kwam zo. Van een vriendin heb ik een kastje gekregen om mijn stempelinkt netjes, overzichtelijk en op de greep op te bergen. TOen het stond te wachten om opgehangen te worden, heb ik er stempelinkt in gedaan om te kijken hoe het stond. Cecilia was zo enthousiast, dat ze inkt bleef aangeven, en voor ik het wist zat alle inkt in het kastje. Een week ofzo heeft het gewerkt, toen pakte ik iets, en viel het kastje om, alle stempelinkt eruit, en het kastje stuk.
Dus heb ik de stempelinkt in een doos gedaan, en het kastje neergezet om gerepareerd te worden.
Vanmorgen heeft Ruurd het kastje gerepareerd, en opgehangen. Natuurlijk heb ik gelijk de inkt er in gestoken, en gesorteerd op kleurgroep. Toen Joshua erbij stond te kijken en een bepaalde kleur zocht, kwam ik tot de ontdekking dat ik kleuren miste. Die moesten, bij het omvallen achter de kast zijn gevallen. Dus kast van de muur, en zoeken. Gelukkig vond ik de stempelinkt gelijk. Maar hoe gaat zoiets. Dan moet er gelijk ook wat opgeruimd worden. En gereorganiseerd. En als je 1 kast reorganiseerd, ben je voor je het weet bezig met de 3e kast. Op deze manier is het me gelukt een heleboel meer ruimte te scheppen voor mijn stempels, de embossingpoeder meer op de greep te hebben, en wat ander gereedschap ook beter op de greep te hebben. Het punt is nl niet dat ik te weinig kastruimte, danwel te veel spullen heb. Ik heb kastruimte genoeg, en ik heb teveel spullen. Het probleem is dat ik het op de juiste manier moet opruimen. Voor het moment is het weer gelukt.
Morgen, morgen ben ik ook vrij. Dan ga ik met stempels spelen, en als het lukken wil, een rondje door Den Burg.
Maar het begon al goed. Toen ik om 7 uur wakker werd, en uit bed sloop naar de badkamer, werd dochterlief van 20 maanden toch wakker, en zo erg wakker dat er van slapen niets meer kwam. Dus gingen we gedrie om 8 uur naar beneden.
Ik was zo moe, dat ik op de bank heb liggen suffen.
Daarna heb ik me ergerd aan mijn boek. Heel erg raar, ik lees shoapicious. Over een shopaholic. En de hoofdpersoon ergert me. Ze is dom, blond, niet erg leerbaar, en koopt zoveel dat ze elke keer diep in de schulden zit.
Het ergert me, en boeit me tegelijkertijd. Ik kan het boek slecht wegleggen.
Tegen 5 uur had ik ineens een ontplofde bom in de huiskamer, en ach toen ik toch bezig was........
Het kwam zo. Van een vriendin heb ik een kastje gekregen om mijn stempelinkt netjes, overzichtelijk en op de greep op te bergen. TOen het stond te wachten om opgehangen te worden, heb ik er stempelinkt in gedaan om te kijken hoe het stond. Cecilia was zo enthousiast, dat ze inkt bleef aangeven, en voor ik het wist zat alle inkt in het kastje. Een week ofzo heeft het gewerkt, toen pakte ik iets, en viel het kastje om, alle stempelinkt eruit, en het kastje stuk.
Dus heb ik de stempelinkt in een doos gedaan, en het kastje neergezet om gerepareerd te worden.
Vanmorgen heeft Ruurd het kastje gerepareerd, en opgehangen. Natuurlijk heb ik gelijk de inkt er in gestoken, en gesorteerd op kleurgroep. Toen Joshua erbij stond te kijken en een bepaalde kleur zocht, kwam ik tot de ontdekking dat ik kleuren miste. Die moesten, bij het omvallen achter de kast zijn gevallen. Dus kast van de muur, en zoeken. Gelukkig vond ik de stempelinkt gelijk. Maar hoe gaat zoiets. Dan moet er gelijk ook wat opgeruimd worden. En gereorganiseerd. En als je 1 kast reorganiseerd, ben je voor je het weet bezig met de 3e kast. Op deze manier is het me gelukt een heleboel meer ruimte te scheppen voor mijn stempels, de embossingpoeder meer op de greep te hebben, en wat ander gereedschap ook beter op de greep te hebben. Het punt is nl niet dat ik te weinig kastruimte, danwel te veel spullen heb. Ik heb kastruimte genoeg, en ik heb teveel spullen. Het probleem is dat ik het op de juiste manier moet opruimen. Voor het moment is het weer gelukt.
Morgen, morgen ben ik ook vrij. Dan ga ik met stempels spelen, en als het lukken wil, een rondje door Den Burg.
Abonneren op:
Posts (Atom)