Gisteren was het eindelijk zover.Het stond al even in de planning, was een paar keer mis gelopen door drukke bezigheden elders, maar gisteren gingen we naar Dordrecht. Stempels waren besteld, en tot mijn vreugde had ik ook een item op Marktplaats gescoord dat we ook op konden halen in Dordrecht.
Ruurd had de routes uitgeprint en bekeken zoals altijd, dus daar hoefde ik me niet zorgen over te maken. Sterker nog, ik heb niet eens de adressen gememoreerd.
Kinderen waren vroeg wakker, want Sinterklaas. Dus was ik vroeg genoeg beneden om rustig alle spullen te pakken, voor zo ver ik dat niet vrijdagavond had gedaan.
Rond 8 uur kwam Margriet en hesen wij onszelf en Cecilia in de auto, voor de boot van 9 uur.
We hadden er zin in Wel een beetje veel rijden op 1 dag, maar daar zien we niet tegen op. Margriet had kruidnootjes bij zich, die erg in de smaak vielen, vooral bij Cecilia.
Ruurd en Margriet scoorden op de boot een boterkoek Texel voor Heidi, en koffie en chocolademelk voor ons. Een goed begin van de dag.
In den Helder goot het van de lucht, de regen werd erger en erger Door een gordijn van regen reden we langzaam maar gestaag richting het zuiden. Vlak bij Alkmaar werd het droog, en zaten we gezellig te kletsen toen Ruurd ineens zei, Dit gaat niet goed...
De auto hield in, en reed niet meer soepel. Ze sloeg een paar keer af, wat heel erg niet fijn is als je langs de snelweg zit. We dachten eerst maar eens te kijken of er diesel in moest. Ruurd reed naar de eerste de beste benzine pomp en gooide Yolanda vol met diesel. Er ging wel erg veel diesel in, wel 10 liter meer dan normaal.
Gelukkig dachten we nog, dan was het alleen dat. Ruurd ging betalen, kwam terug en schrok zich een ongeluk. De diesel liep er net zo snel uit als hij het er in gegooid had.
Hij parkeerde de auto naast de pomp, en belde de wegenwacht. Shit, we bleken geen lid te zijn van de wegenwacht, alleen van de ANWB Dus gelijk maar lid geworden.
Het was inmiddels 11 uur, en toen om half 12 de wegenwacht kwam, dacht ik dat het geen Dordrecht meer zou worden vandaag. Eerst dat maar eens afgemeld. Was nog niet zo gemakkelijk omdat ik van Heidi geen telefoonnummer had, en dus Joshua moest uitleggen hoe hij een mail moest sturen.
NOu zit dat jong regelmatig achter de computer, speelt de meest ingewikkelde spelletjes, maar het versturen van een simpele mail, was een hele onderneming.
Maar het lukte.
Ondertussen was de man van de wegenwacht, samen met Ruurd bezig met de dieseltank. Als ik het goed begrepen heb, was er een probleem met de sonde. Die zat niet goed, en dan zoog de tank lucht aan. Wat maakte dat Yolanda niet soepel reed, en doordat de sonde niet goed zat, liep er diesel uit de tank als die erg vol zat.
Dus een teveel aan diesel uit de tank laten lopen, dat zit nu in jerrycans achter in de landrover, en met wat lapmiddelen en perslucht de tank weer zodanig schoon en in elkaar dat we iig naar huis konden.
Omdat Yolanda nu wel redelijk soepel liep, besloten we niet rechtstreeks naar huis te rijden maar bij V en D te gaan lunchen, en even den Helder in te gaan.
Dat laatste bleek een goede gooi te zijn. We hebben lekker gelunched (doe ik altijd graag bij V en D) Daarna even den Helder in. Voor het eerst sinds tijden weer eens bij Simpel Scrappen langs. Grappig om te zien hoe ik met alle egards behandeld werd nu ik samen met Margriet was. Leuk om weer eens in een scrapwinkel rond te lopen. Ze hadden weer mooie spullen maar ik had niets nodig, dus niets gekocht. Ik kan me altijd goed beheersen hoewel het lastig was bij een borderpunch van Martha Steward, die had ik wel graag gekocht. Nu alleen een Design Ruler van Tim Holtz en een setje stempelinkt meegenomen, waar ik ook voor ging.
We wilden daarna graag naar huis, maar het was al 15.30 de boot was dus net weg. We hebben nog een rondje langs de dijk gereden, over de zee uitgekeken die zeeer wild te keer ging. Me verbaasd over een paar zee kanoers, die door de storm roeiden. Hoewel ik me tegelijk kan voorstellen hoe verschrikkelijk leuk het is om met zulke hoge golven in het water te zijn.
Boot van 16.30 terug. Ondanks alles hebben we een goede en gezellige dag gehad. Alleen, lange einden rijden met Yolanda kan even niet, die moet eerst goed gerepareerd. Wat dubbel balen was, voor iedereen, want vandaag zouden we naar Winschoten.
zondag, november 29, 2009
vrijdag, november 27, 2009
Terug
Een paar weken geleden heb ik geblogd dat we twee kittens kwijt waren, en dat de een opgehaald hebben bij het dierenpension.
De ander was langer weg, en heb ik op Koopplein geplaatst (de plaatselijke 'marktplaats') Daarop werd ik gebeld, en hebben we een cyperse kater opgehaald. Ik twijfelde, de kop was te dik, en hij deed 'anders' dan ik van Archimedes gewend was.
Aan de andere kant een paar dagen zwerven veranderd een kater gewoonlijk ook wel.
De lieve kater is een paar dagen gebleven en toen was ie weer verdwenen. Katers ook, dacht ik, en besloot het even af te wachten.
Vandaag zat er een cyper op de vuilcontainer, en toen de zwarte kitten de ander zag, en hij hem, wauw, ze sprongen een meter de lucht in van vreugde, zo blij waren ze dat ze elkaar weer zagen.
Dit was duidelijk onze Archimedes. Had ik bij de andere kater mijn twijfels, bij het zien van deze was ik geheel overtuigd.
Archimedes ligt nu beneden te slapen, blij weer thuis te zijn. Nee niet tegen zijn broertje aan, maar op zijn favoriete plek, Boven op Joshua zijn tas.
Het is het derde goede dat ons deze week overkwam. 2 dingen kan ik nog niet bloggen ivm Sinterklaas.
De ander was langer weg, en heb ik op Koopplein geplaatst (de plaatselijke 'marktplaats') Daarop werd ik gebeld, en hebben we een cyperse kater opgehaald. Ik twijfelde, de kop was te dik, en hij deed 'anders' dan ik van Archimedes gewend was.
Aan de andere kant een paar dagen zwerven veranderd een kater gewoonlijk ook wel.
De lieve kater is een paar dagen gebleven en toen was ie weer verdwenen. Katers ook, dacht ik, en besloot het even af te wachten.
Vandaag zat er een cyper op de vuilcontainer, en toen de zwarte kitten de ander zag, en hij hem, wauw, ze sprongen een meter de lucht in van vreugde, zo blij waren ze dat ze elkaar weer zagen.
Dit was duidelijk onze Archimedes. Had ik bij de andere kater mijn twijfels, bij het zien van deze was ik geheel overtuigd.
Archimedes ligt nu beneden te slapen, blij weer thuis te zijn. Nee niet tegen zijn broertje aan, maar op zijn favoriete plek, Boven op Joshua zijn tas.
Het is het derde goede dat ons deze week overkwam. 2 dingen kan ik nog niet bloggen ivm Sinterklaas.
woensdag, november 25, 2009
Alweer woensdag.
Ik heb een te druk bestaan. Om maar eens even met de deur in huis te vallen. Het is nu bijna 8 uur en dan begint mijn werkdag, ofwel komen de eerste oppas kinderen binnen. Het zijn er veel vandaag, gewoon volle bak. Gelukkig heb ik een stagaire, anders zou ik het helemaal niet redden.
De laatste worden vanavond om 18.30 opgehaald.
Dan moeten we nog eten, Ruurd en ik moeten vanavond een uurtje weg, en er moet ook nog gewoon huishouden gedaan worden.
Gisteren was ik vroeg klaar, om 4 uur al, was ook om 8 uur begonnen. En toen moest er schoongemaakt worden, er moest een puber een proefwerk leren (gek dat dat mij altijd zoveel energie kost) en bij het opruimen bleek de afwasmachine het niet te doen. Zout bijvullen was niet de truc, de afvoer bleek verstopt, en dat heb ik verholpen, maar ondertussen toch maar even de afwas (van de hele dag) met de hand gedaan. Omdat dat niet was ingecalculeerd, stond Cecilia langer in de box dan ze leuk vond, en die huilde dus haar longen uit haar lijf(je)
Uiteindelijk heb ik haar er maar uit gehaald, en op een krukje naast me gezet. Dat was prima, alleen at ze wel het sop op (moemi ze is nu net de kerstman zei Joshua)
Toen ik eenmaal boven was, bleek daar nog een bed (mijn bed) te moeten worden opgemaakt. Dat had ik dan wel zelf afgehaald, ik was alleen even vergeten dat de huiskabouter geen bedden op maakt. zeker niet van die grote.
Het was half 10 voor ik zat. Rustig? Nee, want er moest nog duits geoefend worden. Gek, dat kost tijd, en na 10 min kwam hij melden dat dat veel tijd ging kosten (he he, heb je het ook door?)
Toen dat allemaal achter de rug was, had ik echt geen zin meer om een blog te schrijven, en al helemaaaal niet om foto's te uploaden.
De laatste worden vanavond om 18.30 opgehaald.
Dan moeten we nog eten, Ruurd en ik moeten vanavond een uurtje weg, en er moet ook nog gewoon huishouden gedaan worden.
Gisteren was ik vroeg klaar, om 4 uur al, was ook om 8 uur begonnen. En toen moest er schoongemaakt worden, er moest een puber een proefwerk leren (gek dat dat mij altijd zoveel energie kost) en bij het opruimen bleek de afwasmachine het niet te doen. Zout bijvullen was niet de truc, de afvoer bleek verstopt, en dat heb ik verholpen, maar ondertussen toch maar even de afwas (van de hele dag) met de hand gedaan. Omdat dat niet was ingecalculeerd, stond Cecilia langer in de box dan ze leuk vond, en die huilde dus haar longen uit haar lijf(je)
Uiteindelijk heb ik haar er maar uit gehaald, en op een krukje naast me gezet. Dat was prima, alleen at ze wel het sop op (moemi ze is nu net de kerstman zei Joshua)
Toen ik eenmaal boven was, bleek daar nog een bed (mijn bed) te moeten worden opgemaakt. Dat had ik dan wel zelf afgehaald, ik was alleen even vergeten dat de huiskabouter geen bedden op maakt. zeker niet van die grote.
Het was half 10 voor ik zat. Rustig? Nee, want er moest nog duits geoefend worden. Gek, dat kost tijd, en na 10 min kwam hij melden dat dat veel tijd ging kosten (he he, heb je het ook door?)
Toen dat allemaal achter de rug was, had ik echt geen zin meer om een blog te schrijven, en al helemaaaal niet om foto's te uploaden.
zondag, november 22, 2009
Eigenlijk
Eigenlijk wil ik bloggen over de intocht van Sinterklaas, en een paar van de geweldige foto's die Ruben heeft gemaakt plaatsen.
Ik wil bloggen over het prachtige weer, over dat de meiden net genoeg waren opgeknapt om toch naar de haven te gaan.. Bloggen dat Cecilia voor het eerst!!!! op mijn buik gezeten heeft in de prachtige knalroze draagdoek die ik vlak na haar geboorte heb gekocht. (beetje dom plan maar het was wel fijn)
Ik wil bloggen over de pietenbrief, en de gezichten van de kinderen (alle 5 thuiswonende) bij het zien van de cadeautjes. Over de reactie van Cecilia, over de opmerking van Rafael bij de chocoladeletter (wat gelijk gevleugelde woorden werden waar we nooit meer vanaf komen ben ik bang)
Over de heerlijk rustige dag die we gehad hebben thuis, gewoon niets bijzonders, lekker film gekeken met de kinderen, en met Rafael zitten knutselen.
Ik zou het resultaat van dat knutselen willen laten zien.
Maar helaas, ik ben te moe om de foto's nog op mijn pc te zetten en morgenvroeg moet ik weer werken.
Als het lukt, plaats ik morgen foto's Want daar heb ik de smaak wel van te pakken :D Voor nu, welterusten.
Ik wil bloggen over het prachtige weer, over dat de meiden net genoeg waren opgeknapt om toch naar de haven te gaan.. Bloggen dat Cecilia voor het eerst!!!! op mijn buik gezeten heeft in de prachtige knalroze draagdoek die ik vlak na haar geboorte heb gekocht. (beetje dom plan maar het was wel fijn)
Ik wil bloggen over de pietenbrief, en de gezichten van de kinderen (alle 5 thuiswonende) bij het zien van de cadeautjes. Over de reactie van Cecilia, over de opmerking van Rafael bij de chocoladeletter (wat gelijk gevleugelde woorden werden waar we nooit meer vanaf komen ben ik bang)
Over de heerlijk rustige dag die we gehad hebben thuis, gewoon niets bijzonders, lekker film gekeken met de kinderen, en met Rafael zitten knutselen.
Ik zou het resultaat van dat knutselen willen laten zien.
Maar helaas, ik ben te moe om de foto's nog op mijn pc te zetten en morgenvroeg moet ik weer werken.
Als het lukt, plaats ik morgen foto's Want daar heb ik de smaak wel van te pakken :D Voor nu, welterusten.
donderdag, november 19, 2009
buiten de waard.....
Tja, riep ik vorige week nog heel hard dat ik koste wat kost op de haven wilde staan om Sint Nicolaaas binnen te zien varen (desnoods in rolstoel) Dit had ik niet bedacht.
Cecilia, hoewel weer haar vrolijke zelf, heeft nog steeds koorts. En op de bank ligt, als een ziek vogeltje Lea met al 2 dagen hoge koorts. Ik heb zomaar het vermoeden dat ik niet op de haven sta, zaterdag.
En je mag best weten dat ik daar van baal. Ik sta graag op de haven, vorig jaar heb ik het ook al gemist. Nou ja, dan doen we thuis chocolademelk en banket staaf. En laten de jongens pepernoten scoren bij de zwarte pieten.
Gelukkig heb ik al een brief gekregen van de Sint, waarin hij meldt dat een bezoek aan huis er dit jaar wel in zit. Vol verwachting klopt mijn hart....
In de tussentijd ga ik maar dichten.
Cecilia, hoewel weer haar vrolijke zelf, heeft nog steeds koorts. En op de bank ligt, als een ziek vogeltje Lea met al 2 dagen hoge koorts. Ik heb zomaar het vermoeden dat ik niet op de haven sta, zaterdag.
En je mag best weten dat ik daar van baal. Ik sta graag op de haven, vorig jaar heb ik het ook al gemist. Nou ja, dan doen we thuis chocolademelk en banket staaf. En laten de jongens pepernoten scoren bij de zwarte pieten.
Gelukkig heb ik al een brief gekregen van de Sint, waarin hij meldt dat een bezoek aan huis er dit jaar wel in zit. Vol verwachting klopt mijn hart....
In de tussentijd ga ik maar dichten.
maandag, november 16, 2009
Ziek
Wat begon als een ontspannen rustige dag met de kinderen (Cecilia en 3 oppaskinderen) werd een bijzonder stressvolle dag, toen Cecilia achterover van een auto op de grond klapte, en niets anders wilde dan op schoot zitten, en zelfs begon te spugen na verloop van tijd.
Natuurlijk spuugde ze over mij heen en over zichzelf. Omdat ik 3 andere kindertjes onder de 4 in de westwing had zitten, heb ik alleen me een washandje mezelf gefatsoeneerd. Gelukkig had ik net was opgevouwen en kon ik zo een schoon shirt uit de was vissen. Ook voor Cecilia kon ik gelijk schone kleertje pakken. Dingen die makkelijk zitten bedacht ik maar, als je misselijk bent....
Na het omkleden viel ze in slaap, op het aankleedkussen. Na het even aan gekeken te hebben, wilde ik haar toch in bedje leggen, maar toen ik haar optilde werd ze weer wakker, en .........spuugde een tweede keer over me heen. Fijn, dat was mijn enige (net schone) broek. Eerst Cecilia maar opnieuw verschoond, en daarna mijzelf. Met de tweede keer spugen was wel een groot deel van mijn zorg weg, want ze keer weer helder uit haar oogjes.
Omdat ze op schoot bleef hangen, bedacht ik dat ik haar eens moest tempen. en ja hoor, verhoging, die al snel opliep naar koorts. Ik vrees (en hoop) dat het een ongelukkige samenloop van omstandigheden is geweest, en dat het spugen niet direcht verband houdt met de val. Tenslotte, het was niet haar eerste val. Ons meidje in een klimmertje, en wie hoog klimt.........
Ze spuugde een uur geleden nog een keer, en ligt nu te slapen Ik maak me op voor een onrustige nacht.
Natuurlijk spuugde ze over mij heen en over zichzelf. Omdat ik 3 andere kindertjes onder de 4 in de westwing had zitten, heb ik alleen me een washandje mezelf gefatsoeneerd. Gelukkig had ik net was opgevouwen en kon ik zo een schoon shirt uit de was vissen. Ook voor Cecilia kon ik gelijk schone kleertje pakken. Dingen die makkelijk zitten bedacht ik maar, als je misselijk bent....
Na het omkleden viel ze in slaap, op het aankleedkussen. Na het even aan gekeken te hebben, wilde ik haar toch in bedje leggen, maar toen ik haar optilde werd ze weer wakker, en .........spuugde een tweede keer over me heen. Fijn, dat was mijn enige (net schone) broek. Eerst Cecilia maar opnieuw verschoond, en daarna mijzelf. Met de tweede keer spugen was wel een groot deel van mijn zorg weg, want ze keer weer helder uit haar oogjes.
Omdat ze op schoot bleef hangen, bedacht ik dat ik haar eens moest tempen. en ja hoor, verhoging, die al snel opliep naar koorts. Ik vrees (en hoop) dat het een ongelukkige samenloop van omstandigheden is geweest, en dat het spugen niet direcht verband houdt met de val. Tenslotte, het was niet haar eerste val. Ons meidje in een klimmertje, en wie hoog klimt.........
Ze spuugde een uur geleden nog een keer, en ligt nu te slapen Ik maak me op voor een onrustige nacht.
zondag, november 15, 2009
Week overzicht.
Is het echt al weer een week geleden dat ik heb geblogd? Dat is dan niet vanwege gebrek aan onderwerpen, eerder het tegendeel.
Even kijken:
Maandag, lange dag. Regen, en 2 nieuwe oppasjongetjes. Spannend. Het ging goed al was het wel wennen voor beiden partijen. Fysio belde af, dat scheelde weer.
Dinsdag: Samen met de stagaire de eerste voorbereidingen gedaan voor een Sinterklaasfeest in het kindercafe dat zij (met hulp) moet organiseren. Savonds had ik vergadering van het particulier zorgbureau. Er komen grote en spannende veranderingen aan. Ik baal dat ik een zeer been heb, want nu kan ik er niet die aandacht aan geven die ik zou willen. Aan de andere kant, ik heb het gastouderbureau toegezegd tenminste 4 jaar fulltime beschikbaar te zijn, en die zijn nog niet om.
Als ik thuis nog ff achter mijn laptop zit te mailen, houdt die er ineens mee op.Shit, zit ik ook nog zonder laptop.
Woensdag: Sintermaarten, kinderen zijn gek, allemaal. Ik zit ook nog vol met oppaskinderen. Wel gezellig ook eigenlijk.
Savonds moeten wij weg, en zullen de jongens de sintermaarten voor hun rekening nemen. Dat doen ze concentieus. Er komt iemand wat ophalen, want zonder dat ik er voor hoefde zingen kwam er een bestelling uit Amerika binnen.
Ik heb de jongens op hun hart gedrukt dat ze voor Margriet wel koffie mogen schenken, maar dat ze dan eerst moet zingen. Waarvan akte.
Donderdag: Weer kinderen de hele dag. Waarvan 1 zo moe dat ze mega sjaggie is. Ik stop haar in bed, onder protest. Maar ik zeg erbij dat ze er pas uitmag als ik gezien heb dat ze slaapt.Ze gaat liggen en knijpt haar ogen dicht. Als ik opmerk dat ik daar niet intrap valt ze zowaar in slaap en slaapt ruim 2 uur. Ze wordt als haar vrolijke zelf weer wakker. Pff, dat scheelt.
Vervelender is dat ik een kat mis. Niemand kan vertellen wanneer hij voor het laatst gesignaleerd is. Als of ik nog niet genoeg aan mijn hoofd heb, maak ik me nu ook zorgen over die kat.
Vrijdag: Bij het opstaan blijkt er nog een kat kwijt. Bah, hier baal ik van. Katten moeten er gewoon zijn, en dan mag ik op ze schelden en ze naar buiten mieteren als ik ze lastig zijn maar ze mogen niet kwijt, dan ben ik ongerust, en als ze dood gaan, ben ik verdrietig, en daar heb ik geen zin in.
Rafael blijkt ziek, goed ziek. Hoge koorts, en veel slapen. Als hij limonade drinkt moet hij spugen, hij vast dus de rest van de dag. En slaapt.
Voor de rest is het een rustige dag. Samen met de stagaire gaan we verder met de voorbereidingen. Om 16.02 houdt mijn laptop er mee op. duurt even voor ik door heb dat hij er mee opgehouden is, en dat al mijn trucs niet werken. Vandaar dat ik weet hoelaat het was toen hij er mee ophield, want daar bleef de klok op staan.
Om 1400 uur belt er een vriend van Ruben dat hij de trein van 1500 uur neemt, en een weekeinde langs komt. Het kost enig geregel omdat hij een trein later pakt, en die trein ernstig vertraging heeft, maar uiteindelijk zitten we gezamelijk om 2000 aan tafel.
Zaterdag: Ik kijk op Koopplein en ja hoor Garfield staat daar genoemd. Ruurd gaat hem halen en hij is zooo blij dat hij thuis is.
Lea is naar haar vader, en Rafael is lekker thuis. We kijken de inkomst, en zijn beiden blij dat de ziele Piet de Sint niet mee heeft genomen terug naar Spanje. Ondertussen snijdt ik papier voor de tractatie van Lea. Alvast voor haar verjaardag. Als de sint eenmaal hier is, heb ik daar geen tijd meer voor en ze is wel een week na Sint jarig.
Zondag: Begint rustig, maar na 12 uur moet er toch een westwing opgeruimd worden. Dat kost ons tot 1800 uur. Maar dan is de was weer gewassen, de dozen geleegd, en de zakken kleding opgeruimd en uitgezocht.
Ruurd heeft heerlijk eten gekookt in de romertopf, recept uit de allerhande. Heerlijk, ik ga weer vaker zo koken.
Daarna nog de laatste zooi opruimen, en de huiskamer. Ruben en Joshua zijn weer beter, dus er kan weer gestofzuigd en gedweild worden. Om half negen ben ik boven, moe, dat wel. De beneden verdieping is schoon, Joshua zijn kamer eindelijk een soort van ingericht. Er liggen geen zakken kleding meer in de gang boven, en niet in de westwing. Morgen komt er een nieuw kindje,wel tot 1800 uur, en komen er 2 jongentje voor het eerst een hele dag. Spannend gebeuren wel.
Even kijken:
Maandag, lange dag. Regen, en 2 nieuwe oppasjongetjes. Spannend. Het ging goed al was het wel wennen voor beiden partijen. Fysio belde af, dat scheelde weer.
Dinsdag: Samen met de stagaire de eerste voorbereidingen gedaan voor een Sinterklaasfeest in het kindercafe dat zij (met hulp) moet organiseren. Savonds had ik vergadering van het particulier zorgbureau. Er komen grote en spannende veranderingen aan. Ik baal dat ik een zeer been heb, want nu kan ik er niet die aandacht aan geven die ik zou willen. Aan de andere kant, ik heb het gastouderbureau toegezegd tenminste 4 jaar fulltime beschikbaar te zijn, en die zijn nog niet om.
Als ik thuis nog ff achter mijn laptop zit te mailen, houdt die er ineens mee op.Shit, zit ik ook nog zonder laptop.
Woensdag: Sintermaarten, kinderen zijn gek, allemaal. Ik zit ook nog vol met oppaskinderen. Wel gezellig ook eigenlijk.
Savonds moeten wij weg, en zullen de jongens de sintermaarten voor hun rekening nemen. Dat doen ze concentieus. Er komt iemand wat ophalen, want zonder dat ik er voor hoefde zingen kwam er een bestelling uit Amerika binnen.
Ik heb de jongens op hun hart gedrukt dat ze voor Margriet wel koffie mogen schenken, maar dat ze dan eerst moet zingen. Waarvan akte.
Donderdag: Weer kinderen de hele dag. Waarvan 1 zo moe dat ze mega sjaggie is. Ik stop haar in bed, onder protest. Maar ik zeg erbij dat ze er pas uitmag als ik gezien heb dat ze slaapt.Ze gaat liggen en knijpt haar ogen dicht. Als ik opmerk dat ik daar niet intrap valt ze zowaar in slaap en slaapt ruim 2 uur. Ze wordt als haar vrolijke zelf weer wakker. Pff, dat scheelt.
Vervelender is dat ik een kat mis. Niemand kan vertellen wanneer hij voor het laatst gesignaleerd is. Als of ik nog niet genoeg aan mijn hoofd heb, maak ik me nu ook zorgen over die kat.
Vrijdag: Bij het opstaan blijkt er nog een kat kwijt. Bah, hier baal ik van. Katten moeten er gewoon zijn, en dan mag ik op ze schelden en ze naar buiten mieteren als ik ze lastig zijn maar ze mogen niet kwijt, dan ben ik ongerust, en als ze dood gaan, ben ik verdrietig, en daar heb ik geen zin in.
Rafael blijkt ziek, goed ziek. Hoge koorts, en veel slapen. Als hij limonade drinkt moet hij spugen, hij vast dus de rest van de dag. En slaapt.
Voor de rest is het een rustige dag. Samen met de stagaire gaan we verder met de voorbereidingen. Om 16.02 houdt mijn laptop er mee op. duurt even voor ik door heb dat hij er mee opgehouden is, en dat al mijn trucs niet werken. Vandaar dat ik weet hoelaat het was toen hij er mee ophield, want daar bleef de klok op staan.
Om 1400 uur belt er een vriend van Ruben dat hij de trein van 1500 uur neemt, en een weekeinde langs komt. Het kost enig geregel omdat hij een trein later pakt, en die trein ernstig vertraging heeft, maar uiteindelijk zitten we gezamelijk om 2000 aan tafel.
Zaterdag: Ik kijk op Koopplein en ja hoor Garfield staat daar genoemd. Ruurd gaat hem halen en hij is zooo blij dat hij thuis is.
Lea is naar haar vader, en Rafael is lekker thuis. We kijken de inkomst, en zijn beiden blij dat de ziele Piet de Sint niet mee heeft genomen terug naar Spanje. Ondertussen snijdt ik papier voor de tractatie van Lea. Alvast voor haar verjaardag. Als de sint eenmaal hier is, heb ik daar geen tijd meer voor en ze is wel een week na Sint jarig.
Zondag: Begint rustig, maar na 12 uur moet er toch een westwing opgeruimd worden. Dat kost ons tot 1800 uur. Maar dan is de was weer gewassen, de dozen geleegd, en de zakken kleding opgeruimd en uitgezocht.
Ruurd heeft heerlijk eten gekookt in de romertopf, recept uit de allerhande. Heerlijk, ik ga weer vaker zo koken.
Daarna nog de laatste zooi opruimen, en de huiskamer. Ruben en Joshua zijn weer beter, dus er kan weer gestofzuigd en gedweild worden. Om half negen ben ik boven, moe, dat wel. De beneden verdieping is schoon, Joshua zijn kamer eindelijk een soort van ingericht. Er liggen geen zakken kleding meer in de gang boven, en niet in de westwing. Morgen komt er een nieuw kindje,wel tot 1800 uur, en komen er 2 jongentje voor het eerst een hele dag. Spannend gebeuren wel.
zondag, november 08, 2009
Weekeinde
Na een week ziekte, van de jongens, hebben we een beetje huishoudelijke achterstand opgelopen.
Tis toch eigenlijk raar dat je geen thuishulp krijgt als je grote(re) kinderen in huis hebt. Als daar wat mee is, ziekte, meer huiswerk, een feestje, dondert het hele systeem in elkaar.
Maar goed, gisteren heb ik hen de deur uit gezet om een lekkere lunch te scoren, en heb zelf de kamer grondig gedaan, gestofzuigd, en gedweild. Ja, ik wist na een kwartier weer waarom ik het hen laat doen. Vervolgens heb ik in fases de rest gedaan. Tussendoor steeds zitten en uitrusten. Eind van de middag was de huiskamer schoon, de luxaflex weer gerepareerd, alles opgeruimd.
Vandaag wil ik scrappen maar met 2 zieke pubers, een man die MTX slikt en daar heel naar van wordt, en een hangende baby (nou ja 1 jarige) zie ik dat nog niet gebeuren.
Ik blog dus maar wat, heb mijn Hyves opgeruimd, en probeer me niet te irriteren aan al die mensen die me niet ff met rust willen laten zodat ik kan scrappen.
Soms is het leven gewoon niet helemaal eerlijk verdeeld :D Rest van de week weer hoegenaamd geen tijd, omdat ik moet werken.
Wel leuk dat er 3 nieuwe kinderen bij zijn, waardoor het weer gewoon werk is, en eigenlijk is dat fijner.
Tis toch eigenlijk raar dat je geen thuishulp krijgt als je grote(re) kinderen in huis hebt. Als daar wat mee is, ziekte, meer huiswerk, een feestje, dondert het hele systeem in elkaar.
Maar goed, gisteren heb ik hen de deur uit gezet om een lekkere lunch te scoren, en heb zelf de kamer grondig gedaan, gestofzuigd, en gedweild. Ja, ik wist na een kwartier weer waarom ik het hen laat doen. Vervolgens heb ik in fases de rest gedaan. Tussendoor steeds zitten en uitrusten. Eind van de middag was de huiskamer schoon, de luxaflex weer gerepareerd, alles opgeruimd.
Vandaag wil ik scrappen maar met 2 zieke pubers, een man die MTX slikt en daar heel naar van wordt, en een hangende baby (nou ja 1 jarige) zie ik dat nog niet gebeuren.
Ik blog dus maar wat, heb mijn Hyves opgeruimd, en probeer me niet te irriteren aan al die mensen die me niet ff met rust willen laten zodat ik kan scrappen.
Soms is het leven gewoon niet helemaal eerlijk verdeeld :D Rest van de week weer hoegenaamd geen tijd, omdat ik moet werken.
Wel leuk dat er 3 nieuwe kinderen bij zijn, waardoor het weer gewoon werk is, en eigenlijk is dat fijner.
maandag, november 02, 2009
Eerste les
Enige tijd geleden zei Lea tegen me:" Ik zou zo graag op vioolles" En toen ik haar toch ging aanmelden voor de jubileum voorstelling van de muziekschool heb ik haar gelijk aangemeld voor vioolles.
Ik kreeg een mailtje terug dat ze op de wachtlijst stond. Nou had ik niet anders verwacht want het schooljaar was al begonnen, en de indeling van de muziekschool wordt voor de zomervakantie gemaakt.
Jammer voor Lea, volgend schooljaar zou ze nu van een plekje verzekerd zijn.
Tot mijn verbazing, en vreugde werden we vorige week gebeld door de muziekschool dat er iemand was afgevallen en dat Lea het mag proberen. Maandagavond van 19.25 tot 20.00 uur. De muziekleraar belde zelf ook nog een keer op.
Ze had er zin in, vandaag, ook al was ze de hele dag ziek en beroerd, we gingen naar de muziekschool. Ruurd en ik allebei mee, voor kennismaking en de eerste les.
Ze vond het GEWELDIG. Deed geconcentreerd mee tijdens de les, deed het ook gewoon goed. (gelukkig want dat gekras op een viool is niet om aan te horen)
Nadat ze haar viool had ingepakt, zei ze tegen me, Moemi, Ik ben zoo blij, dit vind ik zo leuk.
Ze huppelde voor ons de muziekschool uit: Ik kan niet wachten tot ik morgen weer kan gaan spelen. We gaan het concertgebouw maar vast bespreken :D
Ik kreeg een mailtje terug dat ze op de wachtlijst stond. Nou had ik niet anders verwacht want het schooljaar was al begonnen, en de indeling van de muziekschool wordt voor de zomervakantie gemaakt.
Jammer voor Lea, volgend schooljaar zou ze nu van een plekje verzekerd zijn.
Tot mijn verbazing, en vreugde werden we vorige week gebeld door de muziekschool dat er iemand was afgevallen en dat Lea het mag proberen. Maandagavond van 19.25 tot 20.00 uur. De muziekleraar belde zelf ook nog een keer op.
Ze had er zin in, vandaag, ook al was ze de hele dag ziek en beroerd, we gingen naar de muziekschool. Ruurd en ik allebei mee, voor kennismaking en de eerste les.
Ze vond het GEWELDIG. Deed geconcentreerd mee tijdens de les, deed het ook gewoon goed. (gelukkig want dat gekras op een viool is niet om aan te horen)
Nadat ze haar viool had ingepakt, zei ze tegen me, Moemi, Ik ben zoo blij, dit vind ik zo leuk.
Ze huppelde voor ons de muziekschool uit: Ik kan niet wachten tot ik morgen weer kan gaan spelen. We gaan het concertgebouw maar vast bespreken :D
zondag, november 01, 2009
Jarig
Voor alles is een eerste keer. Ook voor een verjaardag,en dat is dan best spannend.
Want waarom gaat iedereen ineens zingen
, en wat moet je met al die grote pakken?
Daar gaat iedereen aan zitten trekken.
Het door haar vader gemaakte cadeau viel heel erg in de smaak. Eindelijk kan ze veilig naar buiten kijken. Hoewel naar binnen kijken ineens ook erg leuk is
Ze vond het maar spannend allemaal. Hoewel ze de aandacht wel prettig leek te vinden. De gezelligheid van het bezoek waardeerde ze zeker.
Natuurlijk ook de chocolade taart,
de pizza en de chocolademousse die ik als dessert had gemaakt natuurlijk helemaal.
Het was een volle, emotionele en goede dag. Ik wens haar, en ons, een rustig, mooi jaar toe. Zonder de stress, en het verdriet van het eerste jaar.
zaterdag, oktober 31, 2009
Cecilia
1 november 2008 of eigenlijk was dit al 2 november rond een uur of 1. 3 uur oud is ze hier, ze slaapt na alle spannende gebeurtenissen van die dag. Het is tenslotte niet niks, geboren worden.
31 oktober 2009, savonds om 22.00 uur.
Ze slaapt, ze is moe na alle gebeurtenissen van vandaag.
Zo weinig verschil met een jaar geleden, en zoveel verschil.
Wat heeft ze veel geleerd, en wat is ze gegroeid, al is het nog steeds een klein meisje. SLechts 72 cm is ze. Ze loopt, ze klimt. Ze begint zelfs al te praten, geloof het of niet.
Ze is gek op haar moeder, vader en grote broers en zussen. Vrolijk is ze ook, grappig zelfs. Ze kan geweldig grapjes maken. Ze windt haar grote broer om haar kleine vinger, al zal hij dat altijd ontkennen. En ze weet het ook.
Het is een slimmertje, een lievertje, en ik ben stapel verliefd op dit kleine meidje.
Morgen wordt ze 1.
donderdag, oktober 29, 2009
Druk
pff, wat een dag was dit. Een goede dag, maar een beeeetje over gevuld.
Eens kijken hoe ging het ook weer. Opstaan, nog wat achterstallig onderhoud van gisteren doen.Mens wat heb ik daar een hekel aan, maar soms kan het niet anders. Dus stond ik om 7 uur vanmorgen al af te wassen.
Daarna nog wat opruimen en om 8 uur kon ik eindelijk ontbijten. Om 8.17 2 kindertjes naar school gestuurd, en toen Cecilia aangekleed, en aan de borst. Toen ze net sliep kwamen de eerste twee oppaskinderen, en helaas, Cecilia weer wakker.
De oppaskinderen waren vroeg wakker geweest vanmorgen, en dus druk en ongezeglijk. Het jochie heb ik om 10 uur in bed gestopt, daar was echt geen land meer mee te bezeilen.
Om 10.15 kwam P, van het gastouderbureau, voor een kennismakingsgesprek met een moeder en 2 zoons. Die waren er om 10.45. Leuk gesprek, leuke jongens, en weer 2 oppaskinderen erbij. Fijn, dat konden we gebruiken.
Toen zij weggingen, stond het andere echtpaar, met baby van 2,5mnd, al op de stoep. Prachtig kindje, werkelijk waar, egyptische ouders. Helaas komt zij nog niet nu in de opvang, maar pas over ene paar maanden. Cecilia was in ene groot na deze minidame, de overigens gelijk naar me lachte.
Tegen half 1 vertrok P weer, en moest ik nog eea opruimen en de tafel dekken want even later kwam iedereen thuis om te lunchen.
Tijdens de lunch (met 11 personen) zit Cecilia in haar stoel, en ze stort in. Ik heb haar er uit gepakt, en ze sliep (eindelijk) binnen 1 minuut tegen mijn schouder.
Daardoor had ik na de lunch even rust. Dwz, nadat de tafel was afgeruimd, de vloer geveegd, de kinderen had schoongeveegd en verschoond.
Om 3 uur kwamen de volgende 2 oppaskinderen. 2 schatten van jongens, maar druk. Ze hebben heerlijk gespeeld, gedanst en gepuzzeld.
Om half 4 kwam er visite, en kwamen ook de kinderen terug uit school. Samen met M. die zo lief is om in haar vakantie de kinderen tussen de middag en smiddags van en naar school te helpen.
Drukte van belang. Na de thee ging Rafael met de visite mee, en bleef een ander hier om met Lea te spelen.
Om 16.30 werden 2 kinderen opgehaald, en keerde de rust weer terug.Even na 5 uur werden ook de 2 jongens opgehaald, en kon ik gaan koken.
Het duurde wel even voor ik omgeschakeld was, dus zaten we pas om 18.30 aan tafel. De risotto was echter heerlijk, volgende keer maak ik meer :D
Terwijl we aan het toetje toe waren, kwam Rafael thuis, en zou M worden opgehaald. H en E bleven even zitten, en namen een kopje koffie en een bakkie thee. De twee jongste speelden heerlijk op de grond, opa Henk speelde met Cecilia. En de twee meiden keken film (samen met de pubers)
Erg gezellgi. De twee kleintjes wilden een dublo toren bouwen die tot het plafond kwam. Dat lukt wel, maar hij stortte wel steeds weer in. Ze lagen elke keer weer helemaaal in een kreukel van het lachen. Erg leuk.
Toen ze uiteindelijk vertrokken, zonder 1 van de meiden, die ligt nu hier te slapen, was het half 9 geweest, en moest de keuken nog opgeruimd worden.
Geheel tegen mijn gewoonte was ik pas om 2100 uur boven. Even tv kijken en slapen.
Eens kijken hoe ging het ook weer. Opstaan, nog wat achterstallig onderhoud van gisteren doen.Mens wat heb ik daar een hekel aan, maar soms kan het niet anders. Dus stond ik om 7 uur vanmorgen al af te wassen.
Daarna nog wat opruimen en om 8 uur kon ik eindelijk ontbijten. Om 8.17 2 kindertjes naar school gestuurd, en toen Cecilia aangekleed, en aan de borst. Toen ze net sliep kwamen de eerste twee oppaskinderen, en helaas, Cecilia weer wakker.
De oppaskinderen waren vroeg wakker geweest vanmorgen, en dus druk en ongezeglijk. Het jochie heb ik om 10 uur in bed gestopt, daar was echt geen land meer mee te bezeilen.
Om 10.15 kwam P, van het gastouderbureau, voor een kennismakingsgesprek met een moeder en 2 zoons. Die waren er om 10.45. Leuk gesprek, leuke jongens, en weer 2 oppaskinderen erbij. Fijn, dat konden we gebruiken.
Toen zij weggingen, stond het andere echtpaar, met baby van 2,5mnd, al op de stoep. Prachtig kindje, werkelijk waar, egyptische ouders. Helaas komt zij nog niet nu in de opvang, maar pas over ene paar maanden. Cecilia was in ene groot na deze minidame, de overigens gelijk naar me lachte.
Tegen half 1 vertrok P weer, en moest ik nog eea opruimen en de tafel dekken want even later kwam iedereen thuis om te lunchen.
Tijdens de lunch (met 11 personen) zit Cecilia in haar stoel, en ze stort in. Ik heb haar er uit gepakt, en ze sliep (eindelijk) binnen 1 minuut tegen mijn schouder.
Daardoor had ik na de lunch even rust. Dwz, nadat de tafel was afgeruimd, de vloer geveegd, de kinderen had schoongeveegd en verschoond.
Om 3 uur kwamen de volgende 2 oppaskinderen. 2 schatten van jongens, maar druk. Ze hebben heerlijk gespeeld, gedanst en gepuzzeld.
Om half 4 kwam er visite, en kwamen ook de kinderen terug uit school. Samen met M. die zo lief is om in haar vakantie de kinderen tussen de middag en smiddags van en naar school te helpen.
Drukte van belang. Na de thee ging Rafael met de visite mee, en bleef een ander hier om met Lea te spelen.
Om 16.30 werden 2 kinderen opgehaald, en keerde de rust weer terug.Even na 5 uur werden ook de 2 jongens opgehaald, en kon ik gaan koken.
Het duurde wel even voor ik omgeschakeld was, dus zaten we pas om 18.30 aan tafel. De risotto was echter heerlijk, volgende keer maak ik meer :D
Terwijl we aan het toetje toe waren, kwam Rafael thuis, en zou M worden opgehaald. H en E bleven even zitten, en namen een kopje koffie en een bakkie thee. De twee jongste speelden heerlijk op de grond, opa Henk speelde met Cecilia. En de twee meiden keken film (samen met de pubers)
Erg gezellgi. De twee kleintjes wilden een dublo toren bouwen die tot het plafond kwam. Dat lukt wel, maar hij stortte wel steeds weer in. Ze lagen elke keer weer helemaaal in een kreukel van het lachen. Erg leuk.
Toen ze uiteindelijk vertrokken, zonder 1 van de meiden, die ligt nu hier te slapen, was het half 9 geweest, en moest de keuken nog opgeruimd worden.
Geheel tegen mijn gewoonte was ik pas om 2100 uur boven. Even tv kijken en slapen.
maandag, oktober 26, 2009
Wandelen
Bijna vergeten te vertellen. Cecilia en ik zijn gisteren wezen wandelen.
Kijk zelf maar:
En leuk dat ze het vond!!!
Kijk zelf maar:
En leuk dat ze het vond!!!
Nieuw
Nieuwe week, tijd voor nieuwe dingen.
Om te beginnen heb ik een nieuwe laptop. Dwz, we hebben weer eens een grote ruiltruc gedaan. Ruurd heeft een nieuwe, ik zijn oude, en Joshua mijn oude. Wij allemaal blij :D. Duurde even want er moesten niet alleen laptops, maar ook bestanden doorgeschoven worden. En ook al kan ik dat best zelf, het is heeeel handig als iemand anders (met meer verstand van zaken) dat even doet.
Op die nieuwe laptop heb ik gisterenavond ook een nieuw blog gemaakt. Een blog om te laten zien wat ik zo al maak. Het was even zoeken naar de naam, want de leuke waren allemaal al bezet. Uiteindelijk is het Creaties van Marrigje geworden. En, sterker nog, er staan al foto's op, en vandaag komen er meer.
Dit blog vind ik niet de juiste plek om te showen wat ik allemaal maak. En omdat het wel leuk is om te showen.. Een blog erbij.
Geprobeerd een link te maken, maar dat wil Blogspot niet. Het adres is www.creatiesvanmarrigje.blogspot.com
Om te beginnen heb ik een nieuwe laptop. Dwz, we hebben weer eens een grote ruiltruc gedaan. Ruurd heeft een nieuwe, ik zijn oude, en Joshua mijn oude. Wij allemaal blij :D. Duurde even want er moesten niet alleen laptops, maar ook bestanden doorgeschoven worden. En ook al kan ik dat best zelf, het is heeeel handig als iemand anders (met meer verstand van zaken) dat even doet.
Op die nieuwe laptop heb ik gisterenavond ook een nieuw blog gemaakt. Een blog om te laten zien wat ik zo al maak. Het was even zoeken naar de naam, want de leuke waren allemaal al bezet. Uiteindelijk is het Creaties van Marrigje geworden. En, sterker nog, er staan al foto's op, en vandaag komen er meer.
Dit blog vind ik niet de juiste plek om te showen wat ik allemaal maak. En omdat het wel leuk is om te showen.. Een blog erbij.
Geprobeerd een link te maken, maar dat wil Blogspot niet. Het adres is www.creatiesvanmarrigje.blogspot.com
zondag, oktober 25, 2009
11 jaar
11 jaar geleden was zaterdag 24 oktober een sombere dag. Het regende de hele dag, en ik voelde me heel erg niet lekker. De hele dag heb ik zitten borduren, in het blauw. En naar de tv gekeken met de kinderen.
Die nacht stormde het hevig, en smorgens was er de mooiste zonsopgang die je je kunt voorstellen. De storm had de kastanjeboom bij mijn moeder in de tuin in twee gespleten. Die moest later gerooid en vervangen worden. Zondag 25 oktober was daarna een prachtige rustige herfstdag.
Net als gisteren en vandaag.
Normaliter is het weer niet iets dat in mijn geheugen blijft hangen. Alleen op bijzondere dagen lijkt het zich in mijn geheugen te griffen.
24 oktober 1998 was de dag dat mijn vader aan het eind van de middag plotseling overleed.
En als ik dit opschrijf, krijg ik tranen in mijn ogen. Ik mis hem nog elke dag. Ook 11 jaar na zijn dood moet ik hem weer gelijk geven je komt er niet overheen, je went eraan.
Die nacht stormde het hevig, en smorgens was er de mooiste zonsopgang die je je kunt voorstellen. De storm had de kastanjeboom bij mijn moeder in de tuin in twee gespleten. Die moest later gerooid en vervangen worden. Zondag 25 oktober was daarna een prachtige rustige herfstdag.
Net als gisteren en vandaag.
Normaliter is het weer niet iets dat in mijn geheugen blijft hangen. Alleen op bijzondere dagen lijkt het zich in mijn geheugen te griffen.
24 oktober 1998 was de dag dat mijn vader aan het eind van de middag plotseling overleed.
En als ik dit opschrijf, krijg ik tranen in mijn ogen. Ik mis hem nog elke dag. Ook 11 jaar na zijn dood moet ik hem weer gelijk geven je komt er niet overheen, je went eraan.
zaterdag, oktober 24, 2009
Afgesloten
Na ruim 2 jaar strijd, heel veel onnodige advocaten kostten. Heel veel stress en verdriet, een leeggeplunderde bankrekening, kregen we gisteren bericht dat het dossier op het kantoor van de advocaat gesloten gaat worden.
Nog een eind rekening (die ook niet misselijk zal zijn, en waarvan ik nu niet weet waarvan die betaald moet worden) kunnen we eindelijk aan wederopbouw gaan denken.
Wederopbouw van een spaarrekening. Wederopbouw van rust in het gezin, want wat een impact heeft een brief van een deurwaarder op de rust in het gezin.
En helaas ook aan de wederopbouw van ons 'huwelijks'geluk. Hoe dol we ook op elkaar zijn, deze zaak heeft veel druk gelegd op ons leven samen.
Nu kan deze zaak afgestreept worden op ons lijstje 'zware zaken'
Er staan nog een paar dingen op, al wordt het lijstje wel steeds korter. We kunnen ons weer helemaal op de toekomst concentreren.
Nog een eind rekening (die ook niet misselijk zal zijn, en waarvan ik nu niet weet waarvan die betaald moet worden) kunnen we eindelijk aan wederopbouw gaan denken.
Wederopbouw van een spaarrekening. Wederopbouw van rust in het gezin, want wat een impact heeft een brief van een deurwaarder op de rust in het gezin.
En helaas ook aan de wederopbouw van ons 'huwelijks'geluk. Hoe dol we ook op elkaar zijn, deze zaak heeft veel druk gelegd op ons leven samen.
Nu kan deze zaak afgestreept worden op ons lijstje 'zware zaken'
Er staan nog een paar dingen op, al wordt het lijstje wel steeds korter. We kunnen ons weer helemaal op de toekomst concentreren.
dinsdag, oktober 20, 2009
Knutselen
Sinds een klein jaar, komt elke vakantie (en soms tussendoor ook nog) een goede vriendin van mij knutselen met de kinderen. Soms een ochtend, soms een middag,en soms een hele dag.
Ze komt dan met 2 tassen vol met spullen. Ja, er ligt hier genoeg in de kast, maar het spul dat ze meeneemt heb ik natuurlijk NET niet in de kast liggen.
Alle kinderen die hier zijn mogen mee doen. En alle kinderen vinden het heerlijk.
Vandaag was het de herfstvakantie knutseldag. Om half 11 kwam mijn vriendin binnen met 2 tassen met spullen. Het eerste wat er uit de tas kwam was een spin art machine. een gewone, goedkope, kinderspeelgoed. Volgens M kwam deze nog uit het gulden tijdperk.
De pret was er niet minder om. Nadat M had uitgelegd hoe het moest, probeerden Rafael en Lea aarzelend hoe het werkte.
Al snel hadden ze de smaak te pakken, en creeerden ze de meest mooie producten. Zeker toen M nog een doos vol kleurtjes verf/glitterlijm uit haar tas toverde.
Na de lunch werd er een vriendinnetje bij gehaald, en kwamen mijn oppaskinderen waarvan de oudste ook de smaak snel te pakken had.
Toen kwam er nog een leuke uit de tas.Voedingskleurstof. Verdund met een beetje water, bleek dat een prachtige inkt te zijn, die het geweldig deed in de spin art. Toen ik dat zag, wilde ik zelf ook even experimenteren. Daardoor zat ik zelf ook volkomen onder de inkt. en glitter.
Maar de resultaten waren er naar.
Het kostte ons slechts een uur om wat orde in de chaos te scheppen. Maar gezellig dat het was.
Klimmen
Had ik al verteld dat ze kan klimmen? Dit is nog niets vergeleken wat ze uithaalt als ze niet in de box zit.....
woensdag, oktober 14, 2009
Weg
Ze kan het al een paar maanden eigenlijk. Maar ik had nog niet de moeite genomen het te melden.
Maar vandaag keerde ze me haar rug toe, en ging.
Apetrots is ze, dat ze het kan, en ze keek nog een keer op, maar ging toch weg.
En ik: Ik zat op de grond, en keek haar na, minstens zo trots.
Gelukkig kwam ze ook weer terug........
Maar vandaag keerde ze me haar rug toe, en ging.
Apetrots is ze, dat ze het kan, en ze keek nog een keer op, maar ging toch weg.
En ik: Ik zat op de grond, en keek haar na, minstens zo trots.
Gelukkig kwam ze ook weer terug........
zondag, oktober 11, 2009
Weekeinde
Pfff, het zit erop, dit weekeinde. Nee, naar was het niet, wel vol, erg vol.
Afgelopen vrijdag kwam de jongste zoon van Ruurd voor een weekeinde naar Texel. Dat was voor het eerst in ruim 7 mnd, en dus voor alle partijen spannend. Dat was ook goed te merken, want we moesten allemaal alle zeilen bijzetten om het zonder slag of stoot te laten verlopen.
Ik merk dan aan mezelf dat ik wat stroef word, en heb me dan ook wat terug getrokken in de westwing, met stempels, inkt en Cecilia :D.
Nou is de WestWing, in tegenstelling tot de huiskamer, gewoon ingericht op (kleine) kinderen. Dus ik zit daar sowieso veel overdag.
Ik had van de week leuke achtergrondjes gemaakt, en heb daar, nog leukere kaartjes van gemaakt. Moet ze nog plaatsen.( Ik blijf daar maar een afkeer van hebben, dat gedoe met foto's plaatsen :D )
Vandaag was mijn moeder jarig, en nadat we D op de boot hadden gezet, zijn we doorgereden naar Oosterend. Op zich was het leuk om wat mensen weer te zien, die ik te weinig zie, Erg emotioneel was dat mijn jongste zus daar ook was, voor het eerst sinds bijna een jaar zag ik haar, en ze heeft me geen blik waardig gekeurd. Triest vind ik dat. En dat alleen omdat ik mijn dochter haar tweede naam, de naam van mijn zus heb meegegeven.
Nu ben ik op, moe en klaar met dit weekeinde. Het was een goed weekeinde maar zwaar, emotioneel en vermoeiend. NIet echt een goede voorbereiding op een nieuwe werkweek. Gelukkig ben ik morgen vrij (denk ik, soms heb ik ineens toch kinderen)
Afgelopen vrijdag kwam de jongste zoon van Ruurd voor een weekeinde naar Texel. Dat was voor het eerst in ruim 7 mnd, en dus voor alle partijen spannend. Dat was ook goed te merken, want we moesten allemaal alle zeilen bijzetten om het zonder slag of stoot te laten verlopen.
Ik merk dan aan mezelf dat ik wat stroef word, en heb me dan ook wat terug getrokken in de westwing, met stempels, inkt en Cecilia :D.
Nou is de WestWing, in tegenstelling tot de huiskamer, gewoon ingericht op (kleine) kinderen. Dus ik zit daar sowieso veel overdag.
Ik had van de week leuke achtergrondjes gemaakt, en heb daar, nog leukere kaartjes van gemaakt. Moet ze nog plaatsen.( Ik blijf daar maar een afkeer van hebben, dat gedoe met foto's plaatsen :D )
Vandaag was mijn moeder jarig, en nadat we D op de boot hadden gezet, zijn we doorgereden naar Oosterend. Op zich was het leuk om wat mensen weer te zien, die ik te weinig zie, Erg emotioneel was dat mijn jongste zus daar ook was, voor het eerst sinds bijna een jaar zag ik haar, en ze heeft me geen blik waardig gekeurd. Triest vind ik dat. En dat alleen omdat ik mijn dochter haar tweede naam, de naam van mijn zus heb meegegeven.
Nu ben ik op, moe en klaar met dit weekeinde. Het was een goed weekeinde maar zwaar, emotioneel en vermoeiend. NIet echt een goede voorbereiding op een nieuwe werkweek. Gelukkig ben ik morgen vrij (denk ik, soms heb ik ineens toch kinderen)
Abonneren op:
Posts (Atom)